«Δεν μπορώ να το πιστέψω!»

«Τι θα μπορούσε να είχε συμβεί...»

«Έχουν δεν έχουν περάσει τρεις μέρες από εκείνη την αποφράδα βραδιά και ακόμη δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω πόσο άτυχη και συνάμα τυχερή ήμουν την περασμένη Παρασκευή (σ.σ. 11/11). Σήμερα (σ.σ. χθες), αποφάσισα να βγω από το σπίτι και να πάω στο προπονητήριο του ΟΑΚΑ για να δω το γιατρό μου –γιατί έχω ένα μικρό ράγισμα στον καρπό– και στη σκέψη μου στριφογυρίζει τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν ο προπονητής μου και οι δύο συναθλητές μου δεν είχαν μπορέσει να μου ανοίξουν το στόμα. Το σκέφτομαι και λέω “Παναγία μου, δεν μπορώ να το πιστέψω!”... Ευχαριστώ το Θεό που είμαι καλά και νομίζω ότι αυτή η περιπέτεια θα με κάνει ακόμη πιο δυνατή. Από αύριο (σ.σ. σήμερα) κιόλας, θα αρχίσω να γυμνάζομαι χαλαρά με λίγο ποδήλατο και ελαφρύ τρέξιμο για να μη μείνω πίσω.

Άλλωστε τον ερχόμενο Μάρτιο υπάρχει μπροστά μου η πρόκληση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος κλειστού στίβου στην Τουρκία και το καλοκαίρι θα διεξαχθεί το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στη Φινλανδία και φυσικά οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λονδίνου. Έχω ήδη πιάσει το όριο, απλά για να σφραγίσω και τυπικά τη συμμετοχή μου πρέπει να κάνω δυο-τρεις καλές επιδόσεις για να επιβεβαιώσω ότι βρίσκομαι σε καλή κατάσταση», μας είπε αρχικά η 22χρονη πανέμορφη πρωταθλήτρια του τριπλούν, η οποία με ατομικό ρεκόρ 14.72 έχει να... φάει ακόμη πολλά ψωμιά για να φτάσει την κορυφαία Ελληνίδα του αθλήματος Πηγή Δεβετζή, που κατέχει και το πανελλήνιο ρεκόρ (15.32).

«Ρε παιδιά, τι έγινε;»

Της ζητάμε να θυμηθεί τη στιγμή του ατυχούς τραυματισμού της στην απογευματινή προπόνηση της περασμένης Παρασκευής και είναι σε θέση να θυμηθεί τι συνέβη μόνο μέχρι τη σύγκρουση με τον ανυποψίαστο συναθλητή της, Δημήτρη Χήνα, που έτρεχε προς το μέρος της. «Είχα στη μέση μου το έλκηθρο με τα βάρη και για να μπορέσω να το τραβήξω, έτρεχα σκυμμένη. Δυστυχώς, ούτε εγώ ούτε ο Δημήτρης αντιληφθήκαμε τι θα συμβεί και συγκρουστήκαμε! Μετά το ατύχημα δεν θυμάμαι τίποτε, γιατί έχασα τις αισθήσεις μου. Τόσο ο προπονητής μου (Πομάσκι), όσο και ο Μάρσελος με τον Στεργιούλη, που κυριολεκτικά μου έσωσαν τη ζωή, νόμισαν ότι είχα χτυπήσει και στον αυχένα και ότι έχω υποστεί βαριά διάσειση, γιατί ενώ μου εξήγησαν πολλές φορές τι συνέβη, εγώ ήμουν τόσο ζαλισμένη που τους ρωτούσα συνεχώς “τι έγινε;”, λες και δεν άκουγα τι μου έλεγαν. Ήμουν πολύ ζαλισμένη και δεν μπορούσα να σταθεροποιήσω τα μάτια μου», θυμάται η πρωταθλήτρια Ευρώπης στις νεάνιδες πριν μας εξιστορήσει πώς ο Γιώργος Πομάσκι της περιέγραψε τις στιγμές μετά την άτυχη σύγκρουση...

«Θα τους ευγνωμονώ μια ζωή!»

«Το στόμα είχε... “σφραγίσει” τελείως! Τρεις άντρες πίεζαν με τα χέρια τους τα σαγόνια μου και ήταν σχεδόν αδύνατον να το ανοίξουν! Παραλίγο να τους κόψω τα δάχτυλα. Με δεδομένο ότι ο χρόνος περνούσε χωρίς να έχουν μπορέσει να μου επαναφέρουν τη γλώσσα, είχα αρχίσει να μελανιάζω και οι αρθρώσεις μου είχαν “μαζέψει”, αποφάσισαν να μου... σπάσουν τα δόντια, αλλά είπαν να κάνουν μια τελευταία προσπάθεια, η οποία τελικά στέφθηκε με επιτυχία. Σιγά-σιγά άρχισα να παίρνω βαθιές ανάσες και να επανέρχομαι. Θα τους ευγνωμονώ από καρδιάς μια ζωή, γιατί μου έσωσαν τη ζωή...» κατέληξε η Βούλα Παπαχρήστου, η οποία ήδη έχει αρχίσει να επανέρχεται στην κανονική της ζωή, αφήνοντας πίσω το συμβάν που λίγο έλειψε να τη στείλει άδικα στον άλλον κόσμο...