ΨΗΛΑ ο πήχης!

Ιδιαίτερα όταν μετά το 30’ έχασε το κέντρο για τουλάχιστον μισή ώρα και το παιχνίδι «φώναζε» ότι πάει να φύγει από τα χέρια του. Εκεί ενδεχομένως να χρειάζονταν και κάποιες «ενέσεις» στα χαφ, αφού ειδικά ο Κλέιτον έδειξε να είναι εντελώς εκτός κλίματος. Ήταν καλά όμως ο Καπίνο, ο οποίος έπιανε και τα… οφσάιντ που δεν έβλεπαν οι πλαϊνοί δείχνοντας ότι διαθέτει και με το παραπάνω άντερα.

Σε κάθε περίπτωση και με τη συμπλήρωση δέκα αγωνιστικών, η διαπίστωση όσων δεν έχουν τσίμπλες στα μάτια είναι ότι αυτός ο Παναθηναϊκός έχει βάλει τον πήχη και πάλι ψηλά. Είναι στην κορυφή με δύο βαθμούς διαφορά, υπάρχουν παιχνίδια όπου έχει κρύψει το τόπι, ενώ όταν σε ένα ντέρμπι έχεις τόσο μεγάλα νεκρά διαστήματα και δεν το χάνεις, αυτό λέει πολλά για τον χαρακτήρα της ομάδας που έχει χτίσει ο Φερέιρα κόντρα σε όλους και σε όλα.

Βέβαια το τελευταίο σφύριγμα του Γιάχου βρήκε τον καθένα να λέει το μακρύ του και το κοντό του. Ο Μαρινάκης έδωσε το σύνθημα («μπορούσαμε και 6-2») και οι αβανταδόροι ακολούθησαν. Ακόμη και τα σουτ που πήγαιναν στα… πουλιά, μέσα τα έβλεπαν και άρχισαν τις στατιστικές αναλύσεις με τις τελικές και τις λοιπές αηδίες. Λες και παίζουμε μπάσκετ, που αμφιβάλλω κι αν κατέχουν κάτι και από αυτό. Άβυσσος η ψυχή τους και χοντρό το ζόρι που τους έχει προκαλέσει έτσι ξαφνικά ο φετινός Παναθηναϊκός.

Εγώ θα πω ότι αν ο Λέτο είχε βρει δίχτυα στην τρομερή του προσπάθεια και το δοκάρι στο 29’ το ματς θα έληγε (ΑΝ τελείωνε) στη λογική του πολλά με λίγα. Ακόμη δε και στο κακό του διάστημα ο Παναθηναϊκός είχε φάσεις να το πάρει το ματς, όπως το τετ α τετ του Κουίνσι για παράδειγμα και να τους αφήσει τέζα. Λεπτομέρειες που πάνω στην προσπάθεια για φτηνή προπαγάνδα ξεχνιούνται κατά την προσφιλή τους τακτική.

Να ξέρουν πάντως πως με τέτοιες αλαζονικές συμπεριφορές μόνο καλό του κάνουν του Παναθηναϊκού. Και το καλοκαίρι τα ίδια λέγανε, διαλυμένους τους είχαν τους πράσινους και τώρα που χειμώνιασε όχι απλά βλέπουν την πλάτη τους, αλλά βασικά θα πρέπει να τους απασχολεί ο… Ατρόμητος και όχι ο πρωτοπόρος!

Ο Φερέιρα το είχε σχεδιάσει καλά το ματς. Σωστά έβαλε τον Μαρίνο αντί του ανέτοιμου, άρα και επικίνδυνου, Βύντρα, σωστά δεν πείραξε τίποτα από το σχήμα των πρόσφατων επιτυχιών, σωστά πίστεψε και στον πιτσιρικά και τον διατήρησε κάτω από τα δοκάρια παρά τις άμπαλες... φωνές που υπήρχαν. Το πρώτο 30λεπτο έδειξε ότι η ομάδα μπήκε άριστα προετοιμασμένη, ξέροντας τι ζητάει και πώς να το πάρει ενώ η συνέχεια μπορεί να μην ήταν καλή, αλλά δεν μπορεί να πει κανείς ότι γλίτωσε και από του χάρου τα δόντια όπως πάνε να μας παρουσιάσουν.

Όπως και να ‘χει ντέρμπι ήταν και πέρασε και η ζωή συνεχίζεται. Ο Παναθηναϊκός βγήκε από αυτή την τριάδα των μεγάλων αγώνων με το κεφάλι ψηλά και πλέον πρέπει να ηρεμήσει. Να δει τι πήγε και τι δεν πήγε καλά και να συνεχίσει. Είμαι σίγουρος ότι ο Φερέιρα έχει τον τρόπο να προσγειώσει και πάλι τους παίκτες του και να δούμε ξανά τις «ομορφιές» των προηγούμενων εβδομάδων. Αρχής γενομένης από το ματς της ερχόμενης Κυριακής με τον ΟΦΗ, στο οποίο ο κόσμος πρέπει να πάει μαζικά στο ΟΑΚΑ και να στείλει ξανά μήνυμα στήριξης στους παίκτες. Μια ομάδα που χωρίς πολλά λόγια και λοιπές αβάντες είναι στην κορυφή αφήνοντας πίσω... Μπαρτσελόνες και... Γκαλάκτικος. Δεν είναι και λίγο, σκεφτείτε το. Δεν πετάμε στα σύννεφα, ξέρουμε τις αδυναμίες μας, αλλά ξέρουμε επίσης πως ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ ΘΑ ΠΕΙ ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΨΥΧΗ και πως η ομάδα αυτή θα το παλέψει και όπου βγει. Αυτά...