Όχι άλλη ταπεινοφροσύνη...

H Aρμάνι είναι μυστήριο τρένο. Εάν της δώσεις χώρο για να αναπνεύσει και να βήξει, μπορεί να σου προκαλέσει πνευμονία, όπως εκείνη που έθαψε κάτω από 30 πόντους χιόνι τον πρωταθλητή Ευρώπης Ολυμπιακό πριν από 3 χρόνια στο Μιλάνο.

Όποιος καταφέρει να της κόψει τον βήχα, την μετατρέπει σε ζόμπι, ανήμπορο να σταθεί όρθιο και να κοιτάξει στα μάτια οποιονδήποτε.

Ο αποψινός Παναθηναϊκός μπήκε κάπως διστακτικός σε ένα γήπεδο που φημίζεται για τις κατηφόρες του (το έχω δίνει να καταπίνει τον κραταιό Άρη του Γκάλη…), αλλά γρήγορα προσηλώθηκε στην αποστολή του και κουρέλιασε τα σινιέ ρουχαλάκια των Ιταλών.

Όποιος στρέφει το βλέμμα στην Αρμάνι και τη χαρακτηρίζει τσίρκο, αδικεί την προσπάθεια του Παναθηναϊκού, όσο αδίκησε τον χθεσινό Ολυμπιακό ο παρατηρητής που επισήμανε την αγωνιστική ένδεια του Ερυθρού Αστέρα.

Οι ομάδες μας ξεκίνησαν τη διαβολοβδομάδα με εύκολες νίκες χάρη στη δική τους καλή απόδοση και λιγότερο στις αδυναμίες του αντιπάλου.

Στη φετινή Euroleague, μένει στον αφρό όποιος ξέρει να χτυπάει στο ψαχνό χωρίς έλεος. Όπως έκανε η Νταρουσάφακα νωρίτερα μέσα στο λημέρι του Ομπράντοβιτς…

Ο Παναθηναϊκός προσπέρασε τη Φενέρ και απειλεί να αφήσει πίσω του τις επόμενες εβδομάδες, όχι μόνο τον «Ζοτς», αλλά και τον Μπλατ και τον Μπαρτζώκα και τον Περάσοβιτς και τους παλιούς συνοδοιπόρους των Μπουρούση-Τζέιμς.

Εάν πάρει τα επόμενα δύο παιχνίδια του, με Βασκόνια στο ΟΑΚΑ και Ούνιξ στη Ρωσία, θα τερματίσει τον α’ γύρο 4^ος, αν όχι ψηλότερα.

Θα είναι φυσικά κολοσσιαίο κατόρθωμα, για μία ομάδα που άλλαξε προπονητή Οκτώβριο μήνα, έχασε 4 αγώνες στον πόντο και είδε βασικότατους παίκτες του να κλείνονται στο χειρουργείο.

Βεβαίως, δεν υπάρχουν εύκολες αποστολές στη φετινή Euroleague. Η τέως Λαμποράλ προέρχεται από υψηλές πτήσεις, ενώ η Καζάν τιμωρεί όποιον την πάρει αψήφιστα.

Και ο Παναθηναϊκός, όμως, βρίσκεται στο καλύτερο φετινό του φεγγάρι. Η επιστροφή του Τζέιμς τον έκανε πιο αθλητικό, πιο γρήγορο, πιο εκρηκτικό, γεμίζοντας με ενέργεια μία περιφερειακή γραμμή που πότε πότε έμοιαζε κούφια.

Ποιος φανταζόταν ότι ο Καλάθης θα έμοιαζε φρεναριστός δίπλα σε οποιονδήποτε παρτενέρ; Τα 22:44 που προστέθηκαν στο επιβαρυμένο κορμί Νικ ήταν το πιο ευοίωνο στατιστικό της βραδιάς.

Εξίσου ήρεμη ήταν η βραδιά για τον Σίνγκλετον, τον Μπουρούση, τον Νίκολς, όλους. Νομίζω ότι είναι το πρώτο φετινό παιχνίδι στο οποίο ο Παναθηναϊκός δεν είχε παίκτη με 30 λεπτά συμμετοχής.

Δεν με ενδιαφέρουν τα προβλήματα της Αρμάνι ούτε τα χάλια της ούτε οι 6 συνεχόμενες ήττες της ούτε τα ξινισμένα μούτρα του γκραν κάπο Τζόρτζιο στην εξέδρα των επισήμων.

Εγώ ξέρω ότι στις πρώτες 7 αγωνιστικές μοίρασε κίτρινα φύλλα σε ουκ ολίγους ανταγωνιστές των δικών μας ομάδων: Νταρουσάφακα, Μακάμπι, Εφές, Βασκόνια. Μάλιστα την αρμάδα του Μπλατ τη νίκησε μέσα στην Τουρκία.

Η νίκη του Παναθηναϊκού είναι ανεκτίμητης αξίας στο κυνήγι των πλέι-οφ και μπορεί να γίνει εφαλτήριο για το κυνήγι μεγαλύτερων στόχων. Εφ’όσον η διπλή αγωνιστική ολοκληρωθεί με δεύτερο ελληνικό «νταμπλ», το εγχώριο ευρωντέρμπι των Θεοφανείων θα γίνει με θέα τους μιναρέδες της Κωνσταντινούπολης.

Είμαι ο πρώτος που ευαγγελίζεται την ταπεινοφροσύνη, αλλά νομίζω ότι έφτασε ο καιρός να κοιτάξουμε λίγο πιο ψηλά.