Αιωνία τους η... μάχη!

Τρίτο ραντεβού μέσα στον Ιανουάριο και μάλιστα σε τρίτη διαφορετική διοργάνωση...

Δέκατο ντέρμπι μέσα σε ένα ημερολογιακό έτος, από τον αγώνα του β' γύρου της περυσινής σεζόν (25 Ιανουαρίου 2016) και εντεύθεν...

Πέμπτη αναμέτρηση στην τρέχουσα σεζόν, που μπορεί-εφόσον τραβηχτούν τα γαϊτανάκια έως τα άκρα-να τους φέρει αντιμέτωπους άλλε δέκα φορές και να συμπληρώσουν αισίως μια δεκαπεντάδα συνευρέσεων...

Κανονικά, το trailer που θα διαφήμιζε τον αποψινό αγώνα στο ΟΑΚΑ δεν θα έπρεπε να ήταν ένα τρίποντο του Σπανούλη ή του Ρίβερς, ούτε ένα μπάσιμο του Καλάθη ή ένα πεταχτάρι του Πρίντεζη, ούτε ένα spin move του Παπαπέτρου ή ένα κάρφωμα του Σίνγκλετον...

Αντ' αυτών κανονικά θα έπρεπε να προβάλλεται η δραματική κραυγή του Νίκου Κούρκουλου (στο ρόλο του λιπαντή Αγγελου Κρεούζη) από την ταινία “Ορατότης μηδέν”...

“Όχι άλλο κάρβουνο”!

Απόψε λοιπόν οι "πράσινοι" και οι "κόκκινοι" θα μονομαχήσουν στα μαρμαρένια αλώνια για 258η φορά στα χρονικά του ελληνικού μπάσκετ, με τους οικοδεσπότες να έχουν τη μερίδα του λέοντος σε αυτό το αλισβερίσι των εβδομήντα ετών με 141 νίκες έναντι 116 των Πειραιωτών.

Στον αντίποδα της διαχρονικής υπεροχής του Παναθηναϊκού, ο Ολυμπιακός έχει πλέον το δικαίωμα να αντιτείνει την αντεπίθεση διαρκείας την οποία έχει εξαπολύσει κατά την τελευταία τριετία και τού προσπόρισε μέχρι στιγμής 12 νίκες σε 17 ντέρμπι, εκ των οποίων οι πέντε σημειώθηκαν εκτός έδρας.

Αυτό όντως σηματοδοτεί μια ανταρσία κόντρα στον περιβόητο νόμο του ΟΑΚΑ!

Ως πρώτος καταγεγραμμένος στα κιτάπια αγώνας λογίζεται ένας που δεν διεξήχθη ποτέ! Στις 20 Ιανουαρίου του 1946 ο Παναθηναϊκός ανακηρύχθηκε νικητής με 2-0 άνευ αγώνος, ενώ στις 22 Απριλίου του ιδίου έτους, επικράτησε -σε κανονικό, πλέον, ματς- με 38-31. Οι “πράσινοι” έτρεξαν ένα σερί πέντε απανωτών νικών, μέχρι την παρθενική του Ολυμπιακού με 67-45 στις 4 Νοεμβρίου του 1949 και ούτως ειπείν, εδώ και εβδομήντα ακριβώς χρόνια, αμφότεροι διηγούνται το παραμύθι τους...

Κόκκινη και πράσινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη!

Τα πράγματα σοβάρεψαν πριν από πενήντα τέσσερα χρόνια, όταν καθιερώθηκε το Πρωτάθλημα της Α' Εθνικής, στο πλαίσιο του οποίου οι αναμετρήσεις τους έγιναν πλέον τακτικές και απέκτησαν και μια (που είναι της μόδας ως έκφραση) κανονικότητα!

Σε αυτόν τον μισό (και κάτι ψιλά) αιώνα που μεσολάβησε από την παρθενική διοργάνωση έως τις μέρες μας οι αλλαγές είναι τόσο θεαματικές, ώστε πλέον δεν πρόκειται για άλλο πρωτάθλημα, αλλά για άλλο ...άθλημα!

Μισό αιώνα μετά τα εγκαίνια της Α' Εθνικής, ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός αποτελούν κορυφαίες δυνάμεις του ευρωπαϊκού μπάσκετ και διαθέτουν στη συλλογή τους (6+3) εννέα ευρωπαϊκά τρόπαια. Ήταν από τότε και ακόμη παλαιότερα, αιώνιοι αντίπαλοι, αλλά τουλάχιστον στα πρωτόλεια της Α' Εθνικής ο πρωταγωνιστικός ρόλος ανήκε σε άλλες ομάδες. Η δεκαετία του '60 σημαδεύτηκε από τη δυναστεία της ΑΕΚ, προεξάρχοντος του αείμνηστου Γιώργου Αμερικάνου, ο οποίος σημάδεψε ανεξίτηλα τη “Belle Époque ” της σημερινής Basket League.

Το πρωτάθλημα της σεζόν 1963-64 ήταν το 23ο στα χρονικά του ελληνικού μπάσκετ, αλλά το πρώτο της Α' Εθνικής, η οποία συγκέντρωσε δέκα ομάδες σε έναν όμιλο, με αγώνες εντός και εκτός έδρας (18 αγωνιστικές). Στο τέλος εκείνης της παρθενικής διοργάνωσης, ισοβάθμησαν στην κορυφή (με 13 νίκες και 5 ήττες) η ΑΕΚ και ο Ηρακλής, που έλυσαν τις διαφορές τους σε αγώνα μπαράζ, στον οποίο η “Ένωση” επιβλήθηκε του “Γηραιού” με 94-74 και κατέκτησε τον τίτλο.

Ο Παναθηναϊκός κατέλαβε την τρίτη θέση στην τελική κατάταξη με 12 νίκες-6 ήττες, ενώ ο Ολυμπιακός, μόλις τρία χρόνια μετά την κατάκτηση του τίτλου (1960) τερμάτισε τελευταίος με 5 νίκες-13 ήττες και υποβιβάστηκε, για να επιστρέψει στην Α' Εθνική μετά από τέσσερις σεζόν (1967-68). Οι “πράσινοι” επικράτησαν και στους δυο αγώνες κόντρα στους “ερυθρόλευκους”, με 78-66 στον “Τάφο του Ινδού” και με 65-61 στο Πασαλιμάνι, με τον Ολυμπιακό να διαμαρτύρεται για τη διαιτησία και μάλιστα (όπως έγραφε την επόμενη ημέρα το "Φως των Σπορ") να υποστηρίζει ότι εσφαγιάσθη!

Σε εκείνα τα πρώτα ντέρμπι των αιωνίων στα χρονικά της Α' Εθνικής, αγωνίστηκαν μερικές εμβληματικές φιγούρες του ελληνικού μπάσκετ. Πρώτος σκόρερ του Παναθηναϊκού στο πρωτάθλημα με μέσο όρο 21 πόντους ήταν ο Κώστας Πολίτης, ενώ την πράσινη φανέλα φορούσαν επίσης ο Πέτρος Παναγιωταράκος, ο Παναγιώτης Κουκόπουλος που έφερε το παρατσούκλι “στρατηγός” και από το 1961 έως το 1964 ήταν παράλληλα και προπονητής της ομάδας, ο (επονομαζόμενος “Βραζιλιάνος” για το φαντεζί παιχνίδι του και με χέρια που ακουμπούσαν στο δάπεδο!) Στέλιος Ταβουλάρης, ο νυν πρόεδρος της ΕΟΚ Γιώργος Βασιλακόπουλος, ο Αντρέας Χαϊκάλης, ο Μιχάλης Κυρίτσης, ο Θανάσης Παπαδημητρίου, ο Γιώργος Ζάννος, ο Αντώνης Χρυσικάκης, ο Γαβριήλ Αντωνιάδης και ο Χρήστος Αντωνιάδης.

Μετά τη λήξη του πρωταθλήματος εκείνης της σεζόν , ο Παναθηναϊκός έφερε ως προπονητή τον πρώτο ξένο στα χρονικά του ελληνικού μπάσκετ, τον Σέρβο Μίο Στεφάνοβιτς, ο οποίος είχε αγωνισθεί στην Παρτίζαν Βελιγραδίου και το 1947 συμμετείχε στην Εθνική ομάδα της Γιουγκοσλαβίας, η οποία κατέλαβε τη 13η θέση στο Ευρωμπάσκετ, με συμπαίκτες, μεταξύ άλλων, τον (“γκουρού” του γιουγκοσλαβικού μπάσκετ) Νεμπόισα Πόποβιτς, τον Μίρκο Μαριάνοβιτς, τον Ζόρκο Τσβέτκοβιτς, τον Ζλάτκο Κοβάτσεβιτς και τον Τούλιο Ρόκλιτσερ.

Στο ρόστερ του Ολυμπιακού δέσποζε ο Θεόδωρος Βαμβακούσης που ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας με μέσο όρο 14.6 πόντους, ενώ αγωνίζονταν ακόμη οι αδερφοί (και εμβληματικές φιγούρες στην ιστορία της ομάδας) Γιάννης και Αλέκος Σπανουδάκης, οι αδελφοί Σταύρος και Μάκης Κατσαφάδος (μετέπειτα αρχηγός της εθνικής ομάδας, γνωστός και ως “Κολοκοτρώνης” εξαιτίας του μύστακος του) , ο Μάρκος Καλούδης, ο Νίκος Νικολαϊδης που επονομαζόταν “Μεμέτης” λόγω της καταγωγής του από την Πόλη, ο Δημήτρης Κοντογιάννης, ο Μανώλης Αράπης, ο Πέτρος Πολυκανδριώτης, ο Νάσος Χλέλμης, ο Γιώργος Μαλτίδης, ο Κώστας Περδικάρης, ο Αρης Γκιόκας και ο Νετίχ. Προπονητής στην αρχή της σεζόν ήταν ο (έφορος) Γιάννης Κουτσουλέντης, τον οποίο διαδέχθηκε σε διπλό ρόλο ο Αλέκος Σπανουδάκης. Τη μεθεπόμενη χρονιά την τεχνική ηγεσία του Ολυμπιακού ανέλαβε ο Φαίδων Ματθαίου, ο οποίος την επανέφερε στην Α' Εθνική.

Τι συνέβαινε στα ντέρμπι αιωνίων πριν από τριάντα χρόνια; Αισίως διανύουμε τη σεζόν 2016-17 και οι δυο τους μονοπωλούν το ενδιαφέρον, σε αντίθεση με ό,τι συνέβαινε την περίοδο 1986-87 όταν βρίσκονταν στη σκιά του Αρη και του ΠΑΟΚ. Παρεμπιπτόντως εκείνη τη σεζόν οι έδρες του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού στα μεταξύ τους ματς δεν πήγαν απλώς περίπατο, αλλά γκρεμίστηκαν σαν χάρτινοι πύργοι, ένθεν και ένθεν!

Απλώς τόσο ο Παναθηναϊκός στον πρώτο γύρο, όσο και ο Ολυμπιακός στον δεύτερο έπεσαν στην (κακή γι' αυτούς) περίπτωση: οι αγώνες τους έγιναν ταυτόχρονα με τα ντέρμπι Αρης – ΠΑΟΚ και γι' αυτό τον λόγο οι εφημερίδες πέρασαν τις νίκες τους στα... ψιλά, ωστόσο, κατά σύμπτωση, και τις δυο φορές το σενάριο γράφτηκε από έναν διαφορετικό Αργύρη!Ήταν τα βράδια που οι Αργύρηδες έγιναν... χρυσαφένιοι!

Την πρώτη Νοεμβρίου του 1986 το “Παπαστράτειο” της Λεύκας έγινε λεία στα χέρια του “Αρτζι... Ντελόν”, όπως επονομαζόταν ο Αργύρης Παπαπέτρου. Ανήμερα της ονομαστικής γιορτής του, ο εκ Κατερίνης ορμώμενος σέντερ (και βεβαίως πατέρας του νυν διεθνούς φόργουορντ του Ολυμπιακού, Ιωάννη Παπαπέτρου) οδήγησε τον Παναθηναϊκό σε μια επιβλητική εμφάνιση και στην άνετη επικράτηση με σκορ 95-75!

Ο Ολυμπιακός που αγωνιζόταν χωρίς τους δυο βασικούς ψηλούς του, τον Αργύρη Καμπούρη και τον (τραυματία από τον μεταξύ των δύο ομάδων τελικό Κυπέλλου της προηγούμενης σεζόν) Αντρέα Κοζάκη βρέθηκε 12 πόντους πίσω στο ημίχρονο (34-46) και δεν κατάφερε σε κανένα σημείο του (κατ' ευφημισμόν, όπως εξελίχθηκε) ντέρμπι να φανεί ανταγωνιστικός, πολλώ δε μάλλον απειλητικός.

“Επιτέλους, ο Παπαπέτρου βγήκε από το ...καβούκι του” είπε ενθουσιασμένος ο προπονητής του Παναθηναϊκού Μιχάλης Κυρίτσης, ενώ ο (φιλόσοφος και θυμόσοφος) Κώστας Αναστασάτος επικαλέστηκε την ιστορική ρήση του Χαριλάου Τρικούπη και την παράφρασε δηλώνοντας το προφανές: “Δυστυχώς αποτύχαμεν”!

Κατά σύμπτωση οι δυο προπονητές οι οποίοι αντάμωσαν και χθες το βράδυ στην εκδήλωση της κοπής της πρωτοχρονιάτικης πίτας του ΣΕΠΚ (με οικοδεσπότη τον Παναγιώτη Γιαννάκη και τιμώμενα πρόσωπα, μεταξύ άλλων, τον Τάκη Κορωναίο και τον Σταύρο Κατσαφάδο) έχουν καθίσει στους πάγκους και των δύο ομάδων, αμφότεροι μάλιστα στέφθηκαν πρωταθλητές με τον Παναθηναϊκό: ο μεν Αναστασάτος τη σεζόν 1976-77, ο δε Κυρίτσης την περίοδο 1983-84, όταν ο τίτλος κρίθηκε στο μπαράζ της Κέρκυρας κόντρα στον Αρη.

Οι συνθέσεις των δύο ομάδων:

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Παραγιός 29, Μανιάτης 15, Σαμπάνης 9, Καρκαμπάσης 8, Παναγιωτόπουλος 2, Κουκής 10, Γιαννόπουλος, Παναγιωτόπουλος. Προπονητής: Κώστας Αναστασάτος.

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Παπαπέτρου 23, Πεδουλάκης 6, Ιωάννου 23, Μίσσας 2, Ανδρίτσος 12, Σάβιτς 14, Σκροπολίθας 15. Προπονητής: Μιχάλης Κυρίτσης.

Πέρασαν τρεις μήνες (στο πρωτάθλημα με τις δέκα ομάδες) και οι αιώνιοι ξαναβρέθηκαν αντιμέτωποι στις 31 Ιανουαρίου του 1987, στο γήπεδο του Σπόρτιγκ, όπου έδρευε τότε ο Παναθηναϊκός. Κατά σύμπτωση και οι δύο ομάδες είχαν αλλάξει προπονητή: στον πάγκο του Ολυμπιακού βρισκόταν (αντί του Αναστασάτου) ο Στιβ Γιατζόγλου, ο οποίος είχε εγκαταλείψει την ενεργό δράση, ως παίκτης του ΠΑΟΚ, την προηγούμενη χρονιά, ενώ τους “πράσινους” αντί του Κυρίτση καθοδηγούσε, κληθείς εξ εφέδρων, ο αείμνηστος Κώστας Μουρούζης.

Ο αγώνας του δευτέρου γύρου εξελίχθηκε σε ένα ρεσιτάλ του Αργύρη Καμπούρη, που θα το θυμάται σε όλη τη ζωή του, καθώς σημείωσε ένα double-double, βγαλμένο από το... ΝΒΑ, με 40 πόντους και 19 ριμπάουντ!

Ο Παναθηναϊκός (παρόντων του δις στο παρελθόν προπονητή του Αργύρη Πεδουλάκη και του πρώην συνεργάτη του, προπέρσινου υπηρεσιακού head coach του και νυν ασσίσταντ της ΑΕΚ, Σωτήρη Μανωλόπουλου) προηγήθηκε στο 12ο λεπτό με 20-6, αλλά τότε ο Γιατζόγλου έβαλε σε εφαρμογή τα μεγάλα κόλπα: πέρασε στη θέση του πόιντ γκαρντ τον Αλέξη Χριστοδούλου, μετέθεσε στο “4” τον Κώστα Παναγιωτόπουλο και ο Ολυμπιακός με ένα σερί 21-11 μείωσε σε 31-27 και έβαλε τα θεμέλια της αντεπίθεσης του. Το δεύτερο ημίχρονο εξελίχθηκε σε παράσταση για έναν ρόλο, με αποτέλεσμα ο Ολυμπιακός να επιβληθεί με σκορ 82-70.

Ο Καμπούρης έκλεψε την παράσταση με απολογισμό 40 πόντους (15/23 δίποντα, 10/10 βολές ) και 19 (13-6) ριμπάουντ, τομέας στον οποίο ο Ολυμπιακός κυριάρχησε ολοκληρωτικά με 36 έναντι 21. “Ο Αργύρης είναι μια πηγή που ακόμη δεν έχει βγάλει πετρέλαιο” είπε με αλληγορικό τόνο ο Γιατζόγλου, συμπληρώνοντας ότι “στόχος του Ολυμπιακού είναι η έξοδος της Ευρώπης και ας με λένε τρελό”! Την ίδια στιγμή ο Μουρούζης δεν έκρυβε την απογοήτευση του σχολιάζοντας ότι “ήρθαμε για έναν αγώνα μπάσκετ, αλλά ο Ολυμπιακός μας έπαιξε... βόλεϊ και είμαι απογοητευμένος διότι οι παίκτες μου έδειξαν νοοτροπία συνοικιακής ομάδας”!

Οι συνθέσεις των δύο ομάδων:

ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ: Μίσσας 9, Σκροπολίθας 12, Ανδρίτσος 17, Παπαπέτρου 15, Πεδουλάκης 10, Δημακόπουλος 2, Σάβιτς 5, Μανωλόπουλος. Προπονητής: Κώστας Μουρούζης.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Παραγιός 12 Μανιάτης 18, Σαμπάνης 2, Καρκαμπάσης, Καμπούρης 40, Παναγιωτόπουλος 8, Χριστοδούλου 2. Προπονητής: Στιβ Γιατζόγλου.

Το 82-70 στο γήπεδο του Σπόρτιγκ συνιστούσε μόλις την τέταρτη νίκη (μία εντός, τρεις εκτός) του Ολυμπιακού σε 13 αγώνες, ενώ ο Παναθηναϊκός γνώρισε την έβδομη ήττα του. Οι “πράσινοι” παρέμειναν τέταρτοι στη βαθμολογία (6-7) και οι “ερυθρόλευκοι” (4-9) ισοβαθμούσαν με τον Απόλλωνα Πατρών, τον Ιωνικό Νικαίας και την ΑΕΚ.

Στο τέλος της κανονικής περιόδου οι δυο ομάδες ισοβάθμησαν με 8 νίκες και 10 ήττες, πίσω από τον κυρίαρχο Αρη (18-0), τον ΠΑΟΚ (14-4), τον Πανιώνιο (13-5) και τον Ηρακλή (9-9). Στον πρώτο γύρο των πλέι οφς ο (5ος) Παναθηναϊκός ξεπέρασε το εμπόδιο του Ηρακλή, στον ημιτελικό αποκλείσθηκε από τον Αρη και προκρίθηκε στο Κύπελλο Κόρατς. Στον αντίποδα ο (6ος) Ολυμπιακός αποκλείσθηκε στη φάση των “8” από τον μετέπειτα φιναλίστ Πανιώνιο με σκορ 3-2 (από 0-2 στην κανονική περίοδο) και, σε πείσμα της επίμονης δήλωσης του Γιατζόγλου, έμεινε εκτός Ευρώπης...