Μιας πεντάδας νιάτα

Το τελευταίο «πρασινοκόκκινο» ντέρμπι του καυτού Γενάρη ήταν ποιοτικά το χειρότερο απ’όλα, αλλά αυτή τη λεπτομέρεια η ιστορία θα την ξεχάσει σύντομα. Το ίδιο το ματς θα αρχειοθετηθεί άμεσα ως βαθμολογικά ασήμαντο, εάν ο Ολυμπιακός προστατεύσει το πλεονέκτημα έδρας, κερδίζοντας τα παιχνίδια που του απομένουν μέχρι το τέλος της κανονικής περιόδου (και ιδίως αυτό με την ΑΕΚ, στο ίδιο «Νίκος Γκάλης» όπου χθες μαρτύρησε.

Ειδάλλως, θα αποκτήσει ξεχωριστή σημασία και θα επιβραβεύσει τον νικητή του με ένα πολύ ουσιαστικό κέρδος, το πλεονέκτημα της έδρας για τα ελληνικά πλέι-οφ. Όχι ότι αυτό χρησίμευσε ιδιαίτερα στον εκάστοτε κάτοχό του, στη διάρκεια των περυσινών τελικών…

Ο Ολυμπιακός μπορεί να αντιμετώπισε το ντέρμπι ως αδιάφορο, αλλά έφυγε από το ΟΑΚΑ πληγωμένος. Το γόητρό του δεν πρόκειται να πάθει ζημιά από την αποψινή ήττα, αλλά η λειψανδρία ένεκα των τραυματισμών -ιδίως αυτού που έβγαλε νοκ-άουτ τον Σπανούλη- μπορεί να στοιχίσει ακριβά στην εξοντωτική κούρσα της Εuroleague.

Πόσες πιθανότητες έχουν οι πρωταθλητές Ελλάδας για διπλό στο Καζάν, εάν παραταχθούν χωρίς Σπανούλη, Λοτζέσκι, Γιανγκ; Όχι πολλές.

Η εικόνα της δ’ περιόδου απόψε, όταν ο αποδεκατισμένος Ολυμπιακός διαλύθηκε εις τα εξ ων συνετέθη, υπενθύμισε ότι το οικοδόμημα είναι σχετικά εύθραυστο. Δεν αρκεί ο τίμιος ιδρώτας της άμυνας, όταν το σκοράρισμα γίνεται «mission impossible».

Από το 30ό λεπτό μέχρι το 38^ο (όταν πια το πουλάκι πέταξε), οι «κόκκινοι» μάτωσαν το καλάθι μόνο από απόσταση επαφής μετά από επιθετικά ριμπάουντ. Γκολ δεν έμπαινε με τίποτε.

Και δεν ήταν δα επιπέδου Λιμόζ η άμυνα του Παναθηναϊκού, ούτε αποτελεί συνηθισμένο φαινόμενο να μείνει 20 συνεχόμενα λεπτά στο παρκέ το ίδιο περιφερειακό δίδυμο, Τζέιμς και Παππά.

Επρεπε να ξεκινήσω από τον νικητή, αλλά επέλεξα την κυκλική διαδρομή για να καταρρίψω εξ αντανακλάσεως το άλλοθι του ηττημένου. Ο Ολυμπιακός έπαιξε ουσιαστικά με 7 παίκτες και ορφανός από βασικότατα στελέχη, αλλά και ο Παναθηναϊκός πήρε το ντέρμπι με το ελάχιστο δυνατό rotation.

Μετά την ανάπαυλα του ημιχρόνου (31-28), ο Τσάβι Πασκουάλ έπαιξε ουσιαστικά με μία πεντάδα, αφού οι Σίνγκλετον, Ρίβερς, Τζέιμς, Παππάς δεν βγήκαν ούτε δευτερόλεπτο μετά το 26o λεπτό. Οι τρεις πρώτοι έπαιξαν ολόκληρο το β' ημίχρονο.

Χρόνια πολλά είχα να δω τέτοιο πράγμα, από τότε που στην Εθνική Ελλάδας έπαιζαν 40’ στα μεγάλα ματς (πχ στον ημιτελικό του Ζάγκρεμπ) οι «big four» Γκάλης, Γιαννάκης, Χριστοδούλου, Φασούλας!

Ο αποκαμωμένος Καλάθης αγωνίστηκε μόνο στο πρώτο ημίχρονο (8,5 λεπτά όλα κι όλα), ο Τζεντίλε ένα σκάρτο τρίλεπτο, ενώ οι Μπουρούσης-Γκέιμπριελ έδωσαν μαζί ακριβώς 2 πόντους, με 1/13 σουτ.

Έπαιξαν καλά, όμως, οι τέσσερις αναντικατάστατοι του Παναθηναϊκού. Οι δύο κοντοί πίεσαν πολύ πάνω στη μπάλα και απέφυγαν τις υπερβολές στις οποίες είναι αμφότεροι επιρρεπείς, ενώ οι άλλοι δύο γέμισαν (όπως και στο ΣΕΦ) το αντίπαλο καλάθι, με 46 πόντους και 10/15 τρίποντα.

Ναι, δέκα στα δεκαπέντε, δεν είναι τυπογραφικό σφάλμα. Ο Κέι Σι Ρίβερς άνοιξε την «ερυθρόλευκη» άμυνα όταν αυτή ταμπουρώθηκε στα μετόπισθεν (μετά το αρχικό 6-15), ενώ ο Κρις Σίνγκλετον την αποτελείωσε με τους 17 πόντους που πέτυχε στο β’ ημίχρονο.

Η εύκολη ανάγνωση είναι ότι το ματς κρίθηκε στα τρίποντα, αλλά ο Σίνγκλετον αδικείται από αυτόν τον αφορισμό.

Αυτή τη φορά, δεν αρκέστηκε στα μακρυνά σουτ, αλλά σκόραρε και 4 φορές μέσα από το ζωγραφιστό, αξιοποιώντας τα 2μ10 του όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με αντιπάλους όπως ο Παπανικολάου, ο Παπαπέτρου ή και ο Μάντζαρης.

Νομίζω ότι αυτή ήταν η καλύτερη εμφάνιση του Αμερικανού από τότε που φόρεσε τα πράσινα.

Όχι, δεν είναι υπερβολικά πολλά τα 31 τρίποντα που επιχείρησε απόψε ο Παναθηναϊκός. Τα περισσότερα ήταν καλές επιλογές, αφού άλλωστε είχε ανά πάσα στιγμή (μετά την έξοδο του Καλάθη) πέντε ικανούς σουτέρ στο παρκέ.

Δεν μπορώ να θυμηθώ πολλά που να έγιναν υπό άσχημες προϋποθέσεις. Στην απέναντι όχθη, ο Ολυμπιακός ξεγυμνώθηκε, αφού στα γνωστά του προβλήματα στις θέσεις «1» και «5» προστέθηκε ξαφνικά η έλλειψη σουτέρ, σκόρερ και δημιουργών.

Η πληθωρική παρουσία του Παπανικολάου και οι σκόρπιες εκλάμψεις άλλων παικτών τον βοήθησαν να μείνει ζωντανός επί 30 λεπτά, αλλά ήταν φανερό ότι το λάδι στο καντήλι του λιγόστευε.

Εφ’όσον μπορέσει να πάρει τα παιχνίδια που έχει σημαδέψει μέσα στο επόμενο δίμηνο, η ήττα του στο ΟΑΚΑ θα μείνει νεκρό γράμμα.

Ελπίζω ότι ο Παναθηναϊκός θα κρατήσει τα μυαλά του μέσα στο κεφάλι του και θα μετατρέψει την αποψινή νίκη σε εφαλτήριο αντεπίθεσης στην Ευρώπη.

Ουαί και αλίμονο, εάν εμφανίσει την Παρασκευή το ίδιο -φριχτό- πρόσωπο που παρουσίασε την προηγούμενη φορά που πήγε στην Πόλη την επαύριο ενός νικηφόρου εγχώριου ντέρμπι. Η φορμαρισμένη Γαλατασαράι δεν θα είναι εύκολο θύμα.