Νταρουσάφακα: Άγνωστη μεν, ανερχόμενη δύναμη δε...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΒΑΡΗΣ

Γίνεται το γνωστό παραμύθι της Σταχτοπούτας να βρει εφαρμογή και στην πραγματικότητα; Αν μιλάμε για μπάσκετ και... χρήμα τα πάντα μπορούν να συμβούν. Τρανό παράδειγμα η άλλοτε φτωχή, αλλά νυν «πλούσια» Νταρουσάφακα...

Στον μπασκετικό χάρτη της EuuroLeague έκανε την εμφάνισή της πριν από δύο χρόνια, όταν και πήρε την περίφημη wild card της διοργάνωσης. Η είσοδος του πανίσχυρου ομίλου Dogus ουσιαστικά φόρεσε στην ομάδα το... περίφημο γοβάκι, αφού μέχρι πρότινος βολόδερνε μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης κατηγορίας του τουρκικού πρωταθλήματος. Βέβαια στο παρελθόν είχε να επιδείξει του τίτλους του 1961 και του 1962 ωστόσο αυτό συνέβη πριν από 55 χρόνια και σίγουρα το μπάσκετ εκείνα τα χρόνια στην Τουρκία (και όχι μόνο εκεί φυσικά) ήταν τελείως διαφορετικό...

Λογικό και επόμενο να μην έχει ούτε τη φήμη, αλλά ούτε και την αίγλη μιας Φενέρμπαχτσε, μιας Γαλατασαράι ή μιας Μπεσίκτας. Ουσιαστικά είναι οι τρεις ομάδες της Κωνσταντινούπολης που κερδίζουν τη μερίδα του λέοντος μεταξύ των κατοίκων. Τόσο η Αναντολού Εφές (αν και... παλιά στο ευρωπαϊκό κουρμπέτι), όσο και η Νταρουσάφακα έρχονται σε δεύτερη μοίρα, πολλώ δε μάλλον η επόμενη αντίπαλος του Παναθηναϊκού.

Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα από την άφιξή μας στο ξενοδοχείο... Κανείς (ή θέλουμε να πιστεύουμε σχεδόν κανείς) δεν γνώριζε για την αναμέτρηση της Νταρουσάφακα με τον Παναθηναϊκό και απλά το χαρακτήριζαν «a game» στις συνεννοήσεις όσον αφορά τις μετακινήσεις μας στο γήπεδο. Το μεγάλο πρόβλημα είχε να κάνει με τους οδηγούς ταξί (καλά, όχι μόνο με αυτούς αλλά με όλον τον κόσμο) οι οποίοι μιλούσαν «γρι» αγγλικά και προσπαθούσαμε να τους πούμε να μας μεταφέρουν στην έδρα της Νταρουσάφακα.

«Volskwagen Arena» λέγαμε, «Νταρουσάφακα λέγαμε», «μπάσκετ» λέγαμε, τίποτα! Σαν να αγνοούσαν την ύπαρξη της συγκεκριμένης ομάδας. Τελικά μόνο μέσω google maps καταφέραμε να δείξουμε τον τελικό μας προορισμό. Δείγμα, ότι η ύπαρξης της συγκεκριμένης ομάδας είναι σχεδόν άγνωστη στον περισσότερο κόσμο. Εκτός αν πέσαμε στην... περίπτωση. Γιατί είναι δύσκολο να μην βρεθούν 5.000 φίλαθλοι (ή μπασκετοφίλαθλοι για την ακρίβεια) το βράδυ της Παρασκευής (3/3, 19:15) στην έδρα της Νταρουσάφακα προκειμένου να παρακολουθήσουν το μεγάλο ματς με τον Παναθηναϊκό Superfoods.

Ένα ακόμα δείγμα ότι η Νταρουσάφακα έρχεται σε δεύτερη (ίσως και τρίτη) μοίρα στις προτιμήσεις των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης είναι ότι ακόμα και άτομα μέσα από την ομάδα που συνομιλήσαμε, στην ερώτηση «τι ομάδα είσαι;» η απάντηση ήταν... «Γαλατασαράι» και «Μπεσίκτας». Λίγο η έλλειψη ποδοσφαιρικού τμήματος (τουλάχιστον τώρα γιατί όταν ιδρύθηκε η ομάδα υπήρχε τόσο ποδόσφαιρο, όσο και βόλεϊ), λίγο η απουσία από τις μεγάλες κατηγορίες, έφεραν την ομάδα σε (σχεδόν) μηδενικό βαθμό δημοτικότητας.

Παρόλα αυτά πρόκειται για ένα τεράστιο «σχολείο» αφού αυτός είναι και ο πρωταρχικός στόχος της Νταρουσάφακα. Η εκπαίδευση! Χρόνο με τον χρόνο το οικοδόμημα ολοένα και μεγάλωνε, με αποτέλεσμα να πάει στα χέρια της, Dogus. Ένας πανίσχυρα οικονομικά όμιλος, ο οποίος απαρτίζεται από ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, αυτοκινητοβιομηχανίες (όπως η Volkswagen -εξ ου και το όνομα του γηπέδου- η Porsche, η Audi) , τηλεοπτικούς σταθμούς, τράπεζα, εστιατόρια, κατασκευαστικές εταιρείες, τουριστικές επιχειρήσεις κ.α.

Μια υπερδύναμη στην Τουρκία υπό την προεδρία του Φερίτ Φαϊκ Σαχένκ, ο οποίος λογίζεται ένας από τους πλουσιότερους Τούρκους με καθαρό εισόδημα 2,4 δισεκατομμύρια δολάρια! Ουσιαστικά ήταν εκείνος που... φόρεσε το γοβάκι στην... Τουρκάλα σταχτοπούτα με σκοπό να την μετατρέψει σε μια από τις ισχυρότερες ομάδες στην Ευρώπη.

Από τον Σεπτέμβριο του 2013, όταν και ανέλαβε ο όμιλος Dogus την Νταρουσάφακα, η ομάδα άρχισε να ανεβαίνει το ένα σκαλί μετά το άλλο. Αρχικά με την άνοδο στην μεγάλη κατηγορία και στη συνέχεια με την κατάκτηση της 3ης θέσης στο τουρκικό πρωτάθλημα (2015) εξασφαλίζοντας την wild card στην EuroLeague. Μάλιστα έφτασε μέχρι και το ΤΟΡ-16 της διοργάνωσης, ενώ φέτος προσπαθεί να μπει στα προημιτελικά. Άλλωστε με την πρόσληψη του Ντέιβιντ Μπλατ είναι σαφής η πρόθεση της Νταρουσάφακα για τη μεγάλη εκτόξευση, ενώ ο Ιμπραήμ Κουτλουάι με την εμπειρία του και την προσωπικότητά του προσπαθεί να βοηθήσει από το δικό του πόστο...

Πλέον μένει να δούμε κατά πόσο μπορεί μια ομάδα χωρίς κόσμο πίσω της, χωρίς μπασκετική ιστορία, παρά μόνο με όρεξη και χρήμα, μπορεί να κάνει τη διαφορά στην EuroLeague.