Λαμπάδα αντί για σκούπα

O Oλυμπιακός πήγε στη Μόσχα -επειδή δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς- με έναν και μοναδικό στόχο: να επιστρέψει σπίτι με στεγνά τα πόδια. Όχι μόνο τα κατάφερε, αλλά έβρεξε και τα ποδάρια των Ρώσων, οι οποίοι κινδύνευσαν με ήττα, ενώ χόρευαν αρτιμελείς με παρτενέρ που κούτσαινε.

Δεν θα μπορούσε λοιπόν να περιμένει κάτι καλύτερο ο πρωταθλητής Ελλάδας, από το τελευταίο του παιχνίδι πριν τα playoffs. Έχασε ένα ματς που δεν είχε την παραμικρή βαθμολογική σημασία, αλλά κέρδισε πόντους ηθικού και παραπανίσια ψήγματα αισιοδοξίας. Ήταν μία ήττα με λανθάνουσα γεύση νίκης.

Παίξε νόμιμα στην Sportingbet με επιστροφή στοιχήματος στο Ρεάλ Μ. – Ατλέτικο Μ., αν ο Ρονάλντο σκοράρει το πρώτο γκολ (21+).

Οι βιαστικοί που έβγαλαν από το ντουλάπι τη σκούπα, παρακαλούνται να την αφήσουν στη θέση της και να την αντικαταστήσουν με πασχαλινή λαμπάδα, κατά προτίμηση στο μπόι του Παπαπέτρου ή του Παπανικολάου ή και του Μάντζαρη.

Οι αναμετρήσεις με την Εφές είναι μία περίπλοκη υπόθεση και δεν αντέχουν σε πυροτεχνήματα υπερβολικής αισιοδοξίας. Δεν είναι πολύ περισσότερες από 50% οι πιθανότητες των ελληνικών ομάδων στον «πόλεμο των 15 ημερών».

Το πλεονέκτημα για το οποίο πάλευε όλο τον χρόνο ο Ολυμπιακός, το δικαίωμα δηλαδή να παίξει στο σπίτι του πιθανό 5^ο προημιτελικό, μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμο όταν μπει ο Μάης.

Η Εφές μπορεί να υστερεί σε φαιά ουσία και να μοιάζει ευάλωτη απέναντι σε αντιπάλους που ξέρουν να σημαδεύουν την καρωτίδα, αλλά έχει κάποια στοιχεία που την καθιστούν πολύ επικίνδυνη.

Είναι αθλητική όσο καμία άλλη ομάδα στη Euroleague, ξέρει να πολλαπλασιάζει τις κατοχές, διαθέτει πολλούς παίκτες με ικανότητες στο ένας-εναντίον-ενός, σουτάρει πολύ και καλά, έχει επιθετικό ριμπάουντ, βρίσκει ρυθμό που βγάζει τη γλώσσα του αντιπάλου.

Ο Ολυμπιακός ξέρει να βραχυκυκλώνει αντιπάλους με την άμυνά του, υπερέχει μακράν σε συνολική πείρα και προσωπικότητα, αλλά δεν είναι πάντοτε ανταγωνιστικός σε συνθήκες «hi-NRG» και «run and gun».

Οι εικόνες από το φθινοπωρινό φιλικό του Ηρακλείου θα περάσουν συχνά από το βίντεο και από τους εφιάλτες του Σφαιρόπουλου τις επόμενες ημέρες. Στο Φάληρο, βέβαια, η Εφές ισοπεδώθηκε. Αλλά ένα ίσον κανένα στα playoffs.

Όπως μου έλεγε ο Νίκος Ζήσης για μία συνέντευξη που θα δημοσιευτεί στο αυριανό Documento, «είναι πολύ πιο εύκολο να νικήσεις την Εφές σε ένα και μοναδικό ματς, παρά σε μία σειρά πέντε αγώνων».

Άλλο βέβαια πέντε αγώνες σε ορίζοντα π.χ. δέκα ημερών και άλλο πέντε αγώνες με πενθήμερα ανασυγκρότησης και ανάπαυσης ανά τριήμερο δράσης...

Εξίσου εύκολο, προσθέτω εγώ, είναι να εντοπίσεις το έμβολο που κάνει τη μηχανή της Eφές να λειτουργεί. Εκτός του Ερτέλ, δεν υπάρχει άλλος παίκτης ικανός να δώσει κατευθύνσεις και κολλητική ουσία σε αυτή την ομάδα.

Ο Γάλλος μπαίνει στο παιχνίδι γύρω στο 8^ο λεπτό, όταν ο Βαγγέλης Μάντζαρης αποσύρεται για τις πρώτες ανάσεις. Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος καλείται να συντονίσει την κατάσταση έτσι ώστε να βρει ο Ερτέλ απέναντί του αμυντικές δαγκάνες.

Υποψιάζομαι ότι το σχήμα που έκανε θραύση στο Μόσχα, με τους δύο «Παπ» στο πλευρό ενός αβοήθητου χειριστή και δύο ψηλών, θα επιστρατευτεί κατά κόρον στους αγώνες με την ψηλή και αθλητική Εφές.

Θα χρειαστεί, όμως, και μακρινό σουτ. Ελλείψει Λοτζέσκι, ο Ολυμπιακός θα υποφέρει αν ποντάρει όλα του τα λεφτά στις διεισδύσεις του Σπανούλη και στο ποστάρισμα του Πρίντεζη.

Οι δύο αστέρες του Ολυμπιακού, όσο φορμαρισμένοι και αν είναι εσχάτως, θα βρουν την αντίπαλη ρακέτα φρακαρισμένη από ένα μπλε χταπόδι με μαύρα μπράτσα.

Ο Ολυμπιακός έχει στη φαρέτρα του ένα μαχαίρι δίκοπο που κόβει με δύο διαφορετικούς τρόπους τον αντίπαλο: την έδρα. Αφ’ενός, το Φάληρο θα είναι μαύρη τρύπα ικανη να καταπιεί τους Τούρκους, όπως τους κατάπιε στο τελευταίο 15λεπτο του 5^ου αγώνα πριν από τέσσερα χρόνια.

Αφ’ετέρου, το «Αμπντί Ιπεκτσί» είναι η χαρά του φιλοξενουμένου, ένα γήπεδο που μοιάζει με σινεμά ακόμα και στις πιο ζεστές του βραδιές.

Η Φενέρ είναι συμπολίτισσα της Εφές, αλλά τις δύο όχθες του Βοσπόρου χωρίζουν έτη φωτός. Ο Παναθηναϊκός θα κληθεί να βγάλει κάστανα μέσα από πυρωμένο κρατήρα, αν χάσει ένα από τα δύο πρώτα παιχνίδια του.

Ο Ολυμπιακός, πάλι, θα βουτήξει μέσα σε ηφαίστειο σβησμένο. Η Εφές δεν είναι η χειρότερη ομάδα των προημιτελικών, αλλά η έδρα της φοβίζει λιγότερο από κάθε άλλη.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του Ολυμπιακού είναι ο ομοιογενής κορμός του και η ομαδική πείρα των παικτών του σε συνθήκες εύθραυστης ισορροπίας.

Η Εφές δεν έχει ούτε Σπανούλη ούτε Πρίντεζη ούτε Σφαιρόπουλο ούτε το «ένας για όλους και όλοι για έναν» πνεύμα χαραγμένο στο dna της.

Η απόπειρα των Τούρκων να μεταγγίσουν αυτούσια την τεχνογνωσία της περυσινής Λαμποράλ είναι αξιέπαινη ως ιδέα μετά το φιάσκο Ίβκοβιτς, αλλά συνοδεύεται από πολλούς αστερίσκους.

Το μεγάλο ατού της θαυματουργής Κάχα του 2015-6 δεν ήταν τόσο ο προπονητής της, όσο η χημεία των παικτών που συνδύαζαν την αλεγκρία με τη σκέψη και τα μούσκουλα με την προσωπικότητα.

Ο Βέλιμιρ Περάσοβιτς, άλλωστε, είναι ο ίδιος προπονητής που έδωσε την τελευταία επίθεση του ημιτελικού στον Άνταμς, ενώ είχε στην πεντάδα του τον «mr. clutch» Μάικ Τζέιμς και τον αφηνιασμένο Μπουρούση των 22 πόντων.

Για το ήδη πολυσυζητημένο ζευγάρωμα του Παναθηναϊκού με την Φενέρμπαχτσε του Ομπράντοβιτς, θα πούμε περισσότερα σε επόμενο σημείωμα.