«Πήγαινα στο ΟΑΚΑ, βαμμένος “πράσινος”!»

Αντώνης Καλκαβούρας
«Πήγαινα στο ΟΑΚΑ, βαμμένος “πράσινος”!»
Ο Αλεσάντρο Τζεντίλε εξηγεί στο gazzetta.gr γιατί κάθε παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό είναι ξεχωριστό και δηλώνει χαρούμενος που θα έχει πάντα τον “papa Nando” στη φανέλα του.
Έκανε το ντεμπούτο στην Ευρωλίγκα, τον Δεκέμβριο του 2011 σε ηλικία 19 ετών και μάλιστα σε ένα παιχνίδι “ζωής ή θανάτου” για την Εμπόριο Αρμάνι, στην “Χάλα Πιονίρ” του Βελιγραδίου, όπου με τον Γιάννη Μπουρούση (13π., 5ρ.) να είναι από τους κορυφαίους, η ομάδα του Σέρτζιο Σκαριόλο είχε νικήσει (72-66) την Παρτίζαν και είχε “κλέψει” από τους Σέρβους, την πρόκριση για το Top-16 εκείνης της χρονιάς! Ο... αμούστακος πλην όμως θρασύτατος πιτσιρικάς, είχε αποκτηθεί λίγες μέρες νωρίτερα από την Μπενετόν Τρεβίζο με παχυλό για την ηλικία του συμβόλαιο και όπως μας είχε πει χαριτολογώντας τότε ο Έλληνας ψηλός, “έμπαινε στο γήπεδο και δεν καταλάβαινε τίποτε! Έπαιρνε την μπάλα και συνεχώς την μπουμπούναγε...
Ο λόγος για τον δευτερότοκο γιο του παλαίμαχου Ιταλού πλέϊ-μεϊκερ του Παναθηναϊκού, Νάντο Τζεντίλε, που φόρεσε για τρία χρόνια (1998-2001) την “πράσινη” φανέλα και κατέκτησε συνολικά 5 τίτλους (3 πρωταθλήματα και 1 Κύπελλο Ελλάδας και ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο) με το “τριφύλλι”. Ο Αλεσάντρο Τζεντίλε (1,98), που διανύει την 3η του χρονιά στην Ευρωλίγκα (μ.ο. 11,1π., 2,2ρ. & 2,2ασ.) και μεθαύριο (01/03) θα κλείσει τα 22 του χρόνια, μίλησε στο gazzetta.gr για την σπουδαία βραδιά που θα ζήσει απόψε (21.45) στο “Φόρουμ” του Μιλάνου, όπου η διοίκηση της Εμπόριο Αρμάνι, θα τιμήσει τον πατέρα του και ο ίδιος θα αντιμετωπίσει την ομάδα που πριν από 15 χρόνια, υποστήριζε σαν τρελός!


- Η πρώτη σου φορά κόντρα στον Παναθηναϊκό, ήταν πριν από περίπου 25 μήνες, στην πρεμιέρα του Top-16 της σεζόν 2011-12 (σ.σ.: ο ΠΑΟ νίκησε εύκολα εκτός έδρας με 78-57), όταν δεν είχες καλά-καλά συμπληρώσει έναν μήνα στο Μιλάνο. Ακολούθησε το νικηφόρο παιχνίδι στη ρεβάνς της Αθήνας και αύριο (σ.σ.: απόψε) πλέον θα αντιμετωπίσεις ξανά μία ομάδα, με την οποία σε συνδέουν παιδικές αναμνήσεις, έτσι δεν είναι;

«Ακριβώς! Θυμάμαι εκείνα τα παιχνίδια πριν από δύο χρόνια και πραγματικά δε νομίζω να υπήρξα ποτέ τόσο τρακαρισμένος ενόψει κάποιου αγώνα! Ο Παναθηναϊκός θα είναι πάντα στην καρδιά μου, γιατί ήταν η πρώτη ομάδα που αγάπησα σαν παιδί και ήταν ο σύλλογος γύρω από τον οποίο εκτίμησα το επάγγελμα του πατέρα μου και με έκανε να θέλω κι εγώ να ασχοληθώ με το μπάσκετ. Στην Αθήνα, πέρασα τρία φανταστικά χρόνια τα οποία θα μείνουν για πάντα χαραγμένα στη μνήμη μου, οπότε, όλα τα ματς εναντίον του θα είναι πάντα ιδιαίτερα για μένα...»
- Στο περιθώριο του αγώνα, η Εμπόριο Αρμάνι θα τιμήσει το Νάντο Τζεντίλε για την προσφορά του στην ομάδα (σ.σ.: φόρεσε τα χρώματά της από το 1994 έως το 1998 και κατέκτησε το “νταμπλ” του 1996) και θα κρεμάσει τη φανέλα με το νο5, το οποίο φοράς κι εσύ... Πόσο σημαντικό είναι για σένα να αγωνίζεσαι στον σύλλογο που τιμάει τον πατέρα σου;
«Θα είναι μία από τις σημαντικότερες βραδιές της καριέρας μου! Ο πατέρας μας ήταν για μένα και τον αδελφό μου, ένα σπουδαίο πρότυπο και ένας μεγάλος εμπνευστής και είμαστε χαρούμενοι που ακολουθήσαμε τον δρόμο του και περήφανοι για την παιδεία που μας προσέφερε. Σίγουρα είναι όμορφο να τελειώνεις την καριέρα σου και να σε θυμούνται ως καλό παίκτη, αλλά είναι πιο σημαντικό να σε τιμούν περισσότερο για τον χαρακτήρα σου και να λένε ότι ήσουν καλό παιδί... Χαίρομαι πολύ που θα ζήσω αυτή τη στιγμή αύριο (σ.σ.: απόψε) το βράδυ και ακόμη πιο πολύ επειδή θα συνεχίσω να φοράω το νούμερο 5 (σ.σ.: δεν θα αποσυρθεί, απλά θα κρεμαστεί) που φορούσε κι εκείνος, για να τον έχω σε κάθε παιχνίδι μαζί μου!»
- Τι θυμάσαι από εκείνα τα χρόνια που πέρασες στην Αθήνα και συγκεκριμένα στην Κηφισιά;
«Ήμουν μόλις 6,5 ετών, όταν ήρθαμε, οπότε δεν θυμάμαι τα πάντα! Όμως, έχω έντονες αναμνήσεις από το σχολείο μου και τους πρώτους μου φίλους, τα πρώτα βήματα του αδελφού μου στο μπάσκετ, τις βόλτες με τους γονείς μου στο κέντρο της Κηφισιάς και φυσικά την τελετουργία πριν από τα ματς του Παναθηναϊκού στο ΟΑΚΑ! Έβαφα πάντα το πρόσωπό μου πράσινο, φόραγα μπλούζα και έπαιρνα κασκόλ της ομάδας και απολάμβανα στο έπακρο τους αγώνες! Πολλές φορές, ο πατέρας μου, με έπαιρνε μαζί του και στις προπονήσεις και μέχρι να τελειώσει, έπαιρνα μία μπάλα κι έκανα σουτάκια στα βοηθητικά γήπεδα...»
- Ποιος ήταν ο αγαπημένος παίκτης σου στον Παναθηναϊκό εκείνης της εποχής; Εκτός φυσικά από τον πατέρα σου...
«Στην αρχή ήταν ο Οικονόμου, του οποίου μάλιστα έχω και τη φανέλα από τον ιστορικό αγώνα που ο Παναθηναϊκός πήρε το πρωτάθλημα μέσα στην έδρα του Ολυμπιακού (σ.σ.: 1999), αλλά μετά έφυγε και κόλλησα με τον Ντίνο Ράντζα! Ο αγαπημένος μου παίκτης όλων των εποχών, είναι εκτός συναγωνισμού, ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα, τον οποίο γνωρίζω σχεδόν από τότε που γεννήθηκα, γιατί έπαιξε συνολικά 6 χρόνια με τον πατέρα μου και είναι στενός οικογενειακός μας φίλος...»
- Τι συνδέει την ομάδα εκείνης της εποχής με τον τωρινό Παναθηναϊκό;
«Ο Αλβέρτης! Πραγματικά δολοφονικός σουτέρ! Θυμάμαι ακόμη ένα φοβερό παιχνίδι που είχε κάνει στον 5ο τελικό των πλέϊ-οφ με τον Ολυμπιακό, την τελευταία μας χρονιά στην Αθήνα και είχε κερδίσει σχεδόν μόνος του τον αγώνα...»
- Πριν περάσουμε στον αυριανό αγώνα, θα ήθελες να μας πεις και το αγαπημένο σου ελληνικό φαγητό;
«Μόνο ένα; Έχετε φοβερή κουζίνα! Τι να πρωτοπώ; Μου αρέσουν πολλά ελληνικά φαγητά, αλλά πιο πολύ το σαγανάκι, η... γυρόπιτα και η χωριάτικη σαλάτα!»
- Πολλοί λένε ότι με τις έως τώρα εμφανίσεις σας, όχι μόνο έχετε πολλές ελπίδες για πρόκριση στα προημιτελικά, αλλά διεκδικείτε επί ίσοις όροις και το πλεονέκτημα της έδρας για τα πλέϊ-οφ... Τι άλλαξε ξαφνικά και παρουσιαστήκατε τόσο δυνατοί στο Top-16, μετά από μία πολύ μέτρια πορεία στην 1η φάση της διοργάνωσης;
«Η αλήθεια είναι ότι ο πολύ σκληρός ανταγωνισμός του ομίλου μας στην φάση των “16”, σε συνδυασμό με το πολύ ισχυρό κίνητρο του μακρινού στόχου, που λέγεται φάϊναλ-φορ και φέτος γίνεται στο γήπεδό μας, μας γέμισε όλους με εγωισμό! Η μεγάλη νίκη επί του Ολυμπιακού μας έκανε να πιστέψουμε ότι έχουμε δυνατότητες και η πολύ γρήγορη και αποτελεσματική προσαρμογή του Χάκετ, μας έδωσε επιπλέον λύσεις σε άμυνα κι επίθεση, στην κατάλληλη χρονική στιγμή... Πλέον, το επόμενο βήμα είναι βελτιωθούμε μακριά από το Μιλάνο και να μάθουμε πως να κερδίζουμε σε δύσκολες έδρες, αλλά προς το παρόν προέχει να διαφυλάξουμε το “σπίτι μας” κόντρα στον Παναθηναϊκό!»
- Που έγκειται η δυσκολία της αναμέτρησης;
«Στο ότι ο Παναθηναϊκός είναι πολύ έμπειρη ομάδα, που έχει κάθε χρόνο ψηλά τον πήχη, έχει μάθει να κερδίζει ακόμη και χωρίς να παίζει καλά και φυσικά στην παρουσία του Διαμαντίδη, που είναι παίκτης-νικητής και κάνει όλους τους συμπαίκτες του να φαίνονται καλύτεροι απ΄ όσο πραγματικά είναι!»
- Θεωρείς ότι είναι ένα ματς-κλειδί για την πορεία και των δύο ομάδων;
«Ίσως ναι, ίσως και όχι! Ο όμιλός μας, βλέπεις είναι πάρα πολύ ανταγωνιστικός και εκτός της Μπαρτσελόνα, που έχει ξεφύγει και έχει τη λιγότερη δυνατή πίεση, δεν βλέπω καμία άλλη ομάδα να ξεχωρίζει χαρακτηριστικά από τις υπόλοιπες. Οπότε, προβλέπω μεγάλη μάχη έως το τέλος...»
 

Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.