Τζορτζ Γκέρβιν: "Iceman" για πάντα (vids&pics)

Ένας απίστευτος τύπος

Το μπάσκετ, τη δεκαετία του '70, ήταν...πολύχρωμο. Κινούνταν στην τριχρωμία του κόκκινου, άσπρου, μπλε. Τα χρώματα της μπάλας του American Basketball Association (ABA). Κάθε παιδί που είχε επαφή με το άθλημα διέθετε μία.

Τότε, οι Λέικερς κυριαρχούσαν και πολλοί θαύμαζαν τον γκαρντ Gail Goodrich. Για πολλούς πιτσιρικάδες, ο πρώτος μπασκετικός ήρωας. Όμως, η φαντεζί μπάλα ήταν εκεί λειτουργούσε σαν τον μαγνήτη. Έλκυε τους υπό διαμόρφωση μπασκετικούς φιλάθλους. Σε αυτό φυσικά βοηθούσαν και οι παίκτες. Πώς να μην λατρέψεις τα όσα έκανε ο “Dr J” με το τόπι. Το 1972 όμως εμφανίστηκε κι ένας άλλος τύπος που έκανε απίστευτα πράγματα με την μπάλα. Εκείνη τη χρονιά, οι Virginia Squires του ΑΒΑ απέκτησαν έναν αδύνατο νεαρό, πρώην μέλος των Long Beach State και Eastern Michigan. Είχε ύψος 2.01μ. και βάρος 77 κιλά. Μάλιστα, ήταν τόσο λιποβαρής που αν γυρνούσε στο πλάι θα... εξαφανιζόταν. Το όνομα του Τζορτζ Γκέρβιν και την πρώτη χρονιά δεν έκανε και κάτι συγκλονιστικό. Τον επισκίασε ο Τζούλιους ¨Ερβιν και τελείωσε τη σεζόν με 14 πόντους μέσο όρο.

Όποιος τον έβλεπε, γινόταν πιστός ακόλουθος

Τότε, για να βρεις πληροφορίες για ΑΒΑ ή θα έβλεπες τηλεόραση ή θα διάβαζες κάτι στην τοπική εφημερίδα. Συνήθως, το “Sporting News” και το “Sports Illustrated” πρόσφεραν τις καλύτερες εικόνες και ειδήσεις. Περιστασιακά, το Σάββατο, μπορούσες να δεις κάποιο εντυπωσιακό έκθεμα. Ωστόσο, μόνο αν διάβαζες θα μάθαινες γι' αυτό το παιχνίδι. Φίλαθλος των Virginia Squires είπε για τον Γκέρβιν:

“Είδα τον Τζορτζ Γκέρβιν στη ρούκι χρονιά του με τους Squires. Οι Dallas Chaps φιλοξενούσαν τους Squires στις 20 Μαρτίου 1973. Πήγα για να δω τον Τζούλιους Έρβινγκ. Ήταν όμως τραυματίας. Ήταν λιγότεροι από χίλιοι φίλαθλοι στις κερκίδες. Οι Chaps είχαν σημαντικό προβάδισμα μπαίνοντας στην τέταρτη περίοδο. Τότε, μπήκε αυτό το αδύνατο για τη Virginia. Σημείωσε 20 πόντους σε αυτό το διάστημα και σχεδόν τους οδήγησε στη νίκη (έχασαν 122-120). Από εκείνο το βράδυ ήμουν οπαδός του Iceman”.

Η μετακίνηση στους Σπερς

Την επόμενη σεζόν, και αφού ο Έρβινγκ είχε πουληθεί στους Νετς, “κουβάλησε” τους Squires με 25.4 πόντους μέσο όρο. Παρ' όλα αυτά, θα τον ξεφορτώνονταν όπως και τους προηγούμενους σταρ που διέθεταν. Έρβινγκ, Ρικ Μπάρι, Μπομπ Μάκαντου. Ο ιδιοκτήτης Earl Foreman είχε αναλάβει χρέος 500 χιλιάδων δολαρίων όταν αγόρασε την ομάδα το 1970. Την τετραετία που ακολούθησε, προσπάθησε να το ξεφορτωθεί. Όταν ήρθε η στιγμή μετακίνησης του Γκέρβιν, ο “Ιceman” δεν ήθελε να φύγει. Στα 21 του ήταν το πρόσωπο του συλλόγου. Οι φίλαθλοι τον συμπαθούσαν, όπως και το ΑΒΑ. Το 1974 πουλήθηκε στους Σαν Αντόνιο Σπερς για 225 χιλιάδες δολάρια. Ο κομισάριος του ΑΒΑ Μάικ Στόρεν δεν ενέκρινε την κίνηση. Ο ιδιοκτήτης των Σπερς Angelo Drossos είχε συμφωνία με τον Foreman και όταν αυτός άρχισε τις δεύτερες σκέψεις του έκανε μήνυση. Μετά από σύντομη δικαστική διαμάχη, ο Γκέρβιν κατέληξε οριστικά στους Τεξανούς. Οι Squires δεν συνήλθαν ποτέ. Λίγο πριν τη συγχώνευση με το ΝΒΑ αναδιπλώθηκαν. Ο Γκέρβιν, που στην αρχή δεν ήθελε να φύγει, είπε για το Σαν Αντόνιο:

“Από τη στιγμή που έφτασα εδώ και είδα την αγάπη των φιλάθλων για τη ομάδα τους, ήξερα ότι βρήκα ένα σπίτι”.

Έπρεπε να παίζει

Ο δρόμος για τη δόξα δεν ήταν εύκολος (σ.σ πότε είναι;). Γεννημένος στο Ντιτρόιτ, μεγαλωμένος σε αφιλόξενο περιβάλλον λόγω φτώχειας. Το μπάσκετ ήταν η διέξοδος του. Όπως είχε δηλώσει:

“Έτρεχα στους δρόμους όπως όλα τα παιδιά, αλλά η διαφορά μου ήταν ότι μου άρεσε το μπάσκετ. Ζεις σε μια πόλη όπου είσαι μόνιμα σε κατάσταση πολέμου. Δεν το συνειδητοποιείς τότε. Παίρνεις κάθε μέρα ξεχωριστά”.

Στο King High Scholl ήταν κοντός. Σαν δευτεροετής είχε ύψος 1.72μ. Ανέβηκε στο 1.94μ.. Στην τελευταία του χρονιά ξεπετάχτηκε. Είχε 31 πόντους και 20 ριμπάουντ μέσο όρο και η ομάδα του έφτασε στα προημιτελικά της πολιτείας. Ο Γκέρβιν ήταν έτοιμος για το κολέγιο.

Τα διάστημα που πέρασε στο Long Beach State περιλάμβανε κι ένα χρόνο υπό τις οδηγίες του Τζέρι Ταρκάνιαν πριν γύρισει πιο κοντά στο σπίτι του. Στο Eastern Michigan άνθισε καταγράφοντας 29.5 πόντους ανά αγώνα, αλλά υπήρξε αναγκαστική διακοπή. Ο λόγος; Γρονθοκόπησε αντίπαλο παίκτη και τιμωρήθηκε με ετήσιο αποκλεισμό. Μολαταύτα, δεν ήταν απ' αυτούς που άντεχαν να μείνουν τόσο καιρό ανενεργοί. Έπρεπε να παίξει. Για 500 δολάρια αγωνιζόταν με τους Pontiac Chaparrals, ομάδα της Eastern Baskeball Association. Με 40 πόντους σε κάθε ματς, τράβηξε την προσοχή του Τζόνι “Ρεντ” Κερ. Σκάουτερ και πρώην τεχνικού των Μπουλς. Τον είχε στείλει στους Squires για 40 χιλιάδες δολάρια τον χρόνο αφού τον είδε να βάζει 50 πόντους σε ένα παιχνίδι!

“Δεν σταματάς τον Τζορτζ Γκέρβιν”

Ο Γκέρβιν έγινε αμέσως βασικός στους Σπερς. Στα τελευταία 19 παιχνίδι κέρδισαν τα 13 και ο νέος τους βοήθησε να μπουν στα πλέι οφ του ΑΒΑ. Ήταν το ξεκίνημα του μύθου. Στο Σαν Αντόνιο απέκτησε το προσωνύμιο “Iceman”. Η ψύχραιμη και άνετη συμπεριφορά του στο παρκέ είχε αναμιχθεί με την εμπειρία και την αποτυχία. Το παιχνίδι του, όμως, είχε επηρεαστεί από άλλους. Στο βίντεο εξηγεί πώς ανέπτυξε το δικό του τρόπο λέι απ.

Τα επόμενα 12 χρόνια ήταν το πρόσωπο της ομάδας. Σε 12 αγωνιστικές περιόδους στο Σαν Αντόνιο, τα “σπιρούνια” εισήλθαν στα πλέι οφ 11 φορές εκ των οποίων οι 10 συνεχόμενες. Όταν το ΑΒΑ συγχωνεύθηκε με το ΝΒΑ, η τηλεόραση ήταν σαν να εφευρέθηκε για τον Γκέρβιν και το αέρινο, ντελικάτο παιχνίδι του. Ο Ντικ Μότα, πρώην κόουτς Μπουλς, Μάβερικς, είπε γι' αυτόν:

“Δεν σταματάς τον Τζορτζ Γκέρβιν. Ελπίζεις να κουραστεί το χέρι του μετα από 40 σουτ. Πιστεύω ότι μπορεί να σκοράρει όποτε θέλει. Αναρωτιέμαι αν βαριέται;”

“Αιχμαλώτισε” συμπαίκτες, προπονητές, παράγοντες

Μετά την ένωση είχε 27 πόντους μέσο όρο, ύστερα 29, έπειτα 33 με άμυνες που ήταν προσαρμοσμένες σε αυτόν! Μπορεί ο “Dr. J” να ήταν ένας από τους λόγους της ένωσης ΝΒΑ-ΑΒΑ και να κέρδιζε την προσοχή όλων των ΜΜΕ της ανατολικής ακτής, ωστόσο ο Γκέρβιν ήταν αυτός που “αιχμαλώτισε” συμπαίκτες, προπονητές, παράγοντες. Μάλιστα, ο Τζέρι Γουέστ είχε πει ότι για τον Γκέρβιν θα πλήρωνε να τον δει να παίζει!

Το να τον βλέπεις στο παρκέ, ήταν σαν να βλέπεις έναν καλλιτέχνη να δημιουργεί. Ανήκει στο Hall of Fame και δουλεύει με μη προνομιούχα παιδιά στο Σαν Αντόνιο. Τελείωσε την καριέρα του στους Σικάγο Μπιουλς. Παρότι έπαιξε με πρόβλημα στα πόδια, κατάφερε να τελειώσει με 16 πόντους μέσο όρο.