Άσε μας μωρέ πατέρα...

O μακαρίτης ο Φίλιππος Συρίγος πίστευε, και το έλεγε συχνά στις θρυλικές συσκέψεις της Δευτέρας στη Nova, ότι το μεγάλο λάθος του Παναθηναϊκού ήταν ο Διαμαντίδης. Ή, αν προτιμάτε, ο Καλάθης.

"Αντί να δώσει συμβόλαιο 2 εκατομμυρίων στον 32χρονο Διαμαντίδη, έπρεπε να δώσει τα ίδια λεφτά για να κρατήσει τον Καλάθη", εξηγούσε, το ταραγμένο καλοκαίρι του 2012. "Έτσι θα είχε ηγέτη για πολλά πολλά χρόνια".

Τον Διαμαντίδη θα μπορούσε να τον ψήσει και με πολύ λιγότερα. Ή ίσως όχι. Σε εκείνο το χρονικό σημείο, η ανανέωση της ομάδας θα έπρεπε να γίνει βασική προτεραιότητα.

Η νεαρή, τότε διοίκηση της ΚΑΕ έκανε το αντίθετο. Άφησε να φυλλορροήσουν όλοι σχεδόν οι παίκτες που έφεραν την ομάδα στο φάιναλ-φορ της Κωνσταντινούπολης: Περπέρογλου, Γιασικεβίτσιους, Μπατίστ, Καϊμακόγλου, Βουγιούκας, Σάτο, πρώτος απ'όλους ο αναντικατάστατος Ομπράντοβιτς αγκαζέ με τον Ιτούδη.

Ο Καλάθης έφυγε για τη Ρωσία και κατέκτησε το MVP του Εurocup την αμέσως επόμενη σεζόν. Ο ακοίμητος Διαμαντίδης κράτησε την ομάδα στην πλάτη του για άλλα τρία χρόνια, αλλά τα ευρωπαϊκά μεγαλεία κλειδώθηκαν στο χρονοντούλαπο.

Μετά το 2012, ο Παναθηναϊκός δεν ξαναβρήκε τον δρόμο για το φάιναλ-φορ της Ευρωλίγκας. Οι εντός των τειχών επιτυχίες κράτησαν ζεστό το φρόνημα των φιλάθλων, αλλά τα σφάλματα εκείνου του καλοκαιριού έμειναν σαν μουντζούρα στο μητρώο της ομάδας.

Ώσπου, έφτασε η ώρα της εξιλέωσης και της αντεπίθεσης. Το καλοκαίρι του 2014 έγινε η σπορά -με εκείνη την επίσκεψη του Νικ στα γραφεία της ΚΑΕ- και έναν χρόνο αργότερα βγήκε ο καρπός.

Η επιστροφή του Νικ Καλάθη είναι, αναμφισβήτητα, ένας θρίαμβος για τη διοίκηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, ίσως ο μεγαλύτερος της θητείας του. Ο επιμένων νίκησε. Και δικαιούται να ανοίξει σαμπάνια.

Προσωπικά δεν πίστευα ότι θα τελείωνε αισίως για τον Παναθηναϊκό αυτό το φλερτ. Μάλλον υπερτίμησα τη ζήτηση που θα είχε ο Ελληνοαμερικανός πλέι-μέικερ στην αγορά.

Ίσως να την υπερτίμησε και ο ίδιος. Ούτε στο ΝΒΑ βρήκε κάτι καλύτερο από τα 1,2 εκατομμύρια δολάρια που του έδιναν οι Μέμφις Γκρίζλις ούτε στην Ευρώπη τα 3,5 που αρχικά ζητούσε ο μάνατζέρ του. Ακούς εκεί τριάμισυ εκατομμύρια!

Όχι ότι είναι λίγα τα 2 που θα εισπράττει ετησίως ο Νικ σε μία πτωχευμένη χώρα...

Η ΤΣΣΚΑ έχει τον Τεοντόσιτς και τον Ντε Κολό, οι Ισπανοί κινούνται σε διαφορετική ρότα, ενώ οι Σέρβοι κουμπάροι της Κωνσταντινούπολης δεν τρέφουν ιδιαίτερη εκτίμηση για τον Καλάθη.

Με αυτά τα δεδομένα, η πρόταση του Παναθηναϊκού έλαβε ηγεμονικές διαστάσεις: τρεις εγγυημένες χρονιές, 7 εκατομμύρια δολάρια, δυνατότητα αποδέσμευσης για ομάδα του ΝΒΑ μετά το 2017. Καλύτερα δεν γινόταν.

Απρόθυμα, έστω, ο Νικ θα ξαναπεράσει τον Ατλαντικό και θα εγκαταλείψει για λίγο καιρό το σπίτι του. Γύρω από αυτόν, θα χτιστεί ο Παναθηναϊκός της επόμενης ημέρας, πιο νεανικός, πιο σβέλτος και πιο γρήγορος. Παναθηναϊκός μακράς πνοής, για πρώτη φορά μετά το 2012.

Ο Καλάθης του 2015 δεν είναι φυσικά ο ίδιος Καλάθης που έφυγε για το παγερό Κουμπάν πριν από τρία χρόνια. Η ώριμη παρουσία του στο περυσινό Παγκόσμιο Κύπελλο, στο δύσκολο τιμόνι της Εθνικής Ελλάδας, θα πρέπει να έπεισε τους διστακτικούς. Στο ΝΒΑ είχε ταβάνι και έμεινε ρολίστας, αλλά σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή ομάδα θα έπαιρνε τα κλειδιά στο σπίτι του.

Απομένει να ξαναβρεί ρυθμό, για να αποτινάξει από πάνω του τη σκουριά του πάγκου. Το Ευρωμπάσκετ που έρχεται θα ωφελήσει τους πάντες: την Εθνική, τον παίκτη, τον Παναθηναϊκό. Και τον Σάσα Τζόρτζεβιτς, που θα παρακολουθεί από απόσταση ασφαλείας.

Το τελευταίο εμπόδιο στην παλιννόστηση του Καλάθη ήταν, για να μη γράψω "είναι", το ενδεχόμενο χρεωκοπίας της χώρας. Ολοι κοιτάζουν να φύγουν κακήν κακώς από την Ελλάδα, αλλά ο Καλάθης έρχεται να δουλέψει στην ημιθανή πατρίδα μας.

Ο γάμος θα τελεσιδικήσει οριστικά και αμετάκλητα (όπως και οι υπόλοιποι των ημερών) μόλις βγει ο λευκός καπνός από τις Βρυξέλλες. Τότε και μόνο τότε, ο Νικ θα πάρει την Τίφανι και τον 3χρονο γιος τους και θα μπουν στο αεροπλάνο για την Αθήνα.

Στη διάρκεια της πτήσης, θα πει στον μικρό σύγχρονα ελληνικά παραμύθια, για να τον βάλει στο κλίμα. Kι αν βρει στο αεροπλάνο καμιά οικονομική εφημερίδα, μπορεί να του αφηγηθεί ακόμα και το σχέδιο Λαφαζάνη για την πραξικοπηματική επιστροφή στη δραχμή.

"Άσε μας ρε φάδερ", θα του απαντήσει τότε ο μικρός. "Αν πάω και τα πω αυτά στον παιδικό σταθμό, θα με πάρουν με τις πατσαβούρες".