Αυτοπεποίθηση δίνει η άμυνα, όχι η επίθεση

Ο Ολυμπιακός χρειάζεται αρκετή δουλειά ακόμη όπως συμβαίνει και με όλες τις ομάδες υψηλού επιπέδου. Οι Αμερικανοί που είναι «βασιλιάδες» στα γνωμικά λένε, «The difference between ordinary things and extraordinary things is that… extra». Πράγματι οι διαφορές μεταξύ των ομάδων που διεκδικούν τίτλους είναι πολύ μικρές. Λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά και για να έρθει αυτό το… extra χρειάζεται προπόνηση και δουλειά. Τίποτα άλλο… Όχι, και υγεία χρειάζεται.

Οι Πειραιώτες σε καμία περίπτωση δεν παίζουν καλό μπάσκετ, αλλά Οκτώβρη μήνα θα ήταν αφύσικο κάτι τέτοιο. Το ευχάριστο είναι πως η διάθεση για άμυνα είναι εκεί.

Στην επίθεση υπάρχει ασυνεννοησία, είναι φανερό, αλλά αν ζητάγαμε αυτοματισμούς μετά από τρία επίσημα παιχνίδια θα έπρεπε να αναφερόμασταν σε θαύμα. Επίσης στην επίθεση δεν υπάρχουν καθόλου αποστάσεις. Εκ των βασικών επιθυμιών κάθε προπονητή είναι οι αποστάσεις. Ζητούν από τους παίκτες τους να τις τηρούν με γεωμετρική ευλάβεια. Είναι νωρίς όμως για να τις δούμε στο παρκέ.

Επιστροφή στην άμυνα λοιπόν (πάλι). Όσο ο Ολυμπιακός θα παίζει άμυνα δε θα αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα. Φυσικά και σε αυτή την πλευρά του παρκέ γίνονται λάθη. Σπάνια πετυχαίνουν δεύτερη περιστροφή (ειδικά ο Γιανγκ), ωστόσο δε μπορείς να τους κατηγορήσεις για αδιαφορία . Φαίνεται η διάθεσή τους να παίξουν άμυνα. Με τον καιρό και την προπόνηση όχι μόνο 2^η περιστροφή θα βλέπουμε, αλλά 3^η και 4^η.

Η Τσεντεβίτα δεν είναι καν σοβαρή ομάδα. Ο Ολυμπιακός τα βρήκε «σκούρα» για 25 λεπτά και όταν έπεσαν τα πρώτα μπινελίκια από τον Σφαιρόπουλο, η κατάσταση διορθώθηκε σε ένα τρίλεπτο.

Πρέπει να καταλάβετε ότι αυτή την εποχή το θέμα δεν είναι η νίκη επί της Τσεντεβίτα, αλλά να βγαίνουν στο παρκέ κομμάτια τα οποία δουλεύονται στην προπόνηση. Αυτό πρέπει να σας ενδιαφέρει.

Η πρώτη φάση της Ευρωλίγκας είναι για να αποκλείονται οι 8 τραγικές ομάδες και να βρίσκουν χημεία οι 8 καλύτερες ενόψει της συνέχειας. Τίποτα άλλο.

Η άμυνα είναι αυτή που δίνει και την αυτοπεποίθηση για όσα ακολουθούν στην επίθεση. Τρανό παράδειγμα το χθεσινό παιχνίδι. Οι Κροάτες πέτυχαν 20 πόντους στο δεκάλεπτο, 35 στο ημίχρονο και 47 στο 25’. Μέχρι τότε επιθετικά ο Ολυμπιακός τα περίμενε όλα από τη συνεργασία του Σπανούλη με τον Γιανγκ και τον οίστρο του Γιώργου Πρίντεζη.

Όταν όμως έπαιξαν άμυνα, όταν έκλεινε κάθε πιθανός και απίθανος διάδρομος προς το καλάθι τους, ακολούθησαν αιφνιδιασμοί, ασίστ και εύκολα καλάθια. Φυσικά ακολούθησαν και τρίποντα αφού είχε ανέβει η αυτοπεποίθηση των παικτών.

ΥΓ: Ασκώ κριτική στον Αγραβάνη σε βαθμό παρεξηγήσεως, αλλά δε γίνεται να μην παραδεχτώ την εξαιρετική του απόδοση με την Τσεντεβίτα. Ειδικά στην άμυνα έπαιξε πάρα πολύ καλά και στο «1on1» και ερχόμενος να δώσει βοήθεια. Μπράβο του.

ΥΓ 2: Δε με νοιάζει ο Χάκετ να μένει άποντος. Κάνει τόσα άλλα πράγματα στο παρκέ. Αντιθέτως με ενοχλεί να μένει άποντος ο Στρόμπερι. Πρέπει να βρει ένα ματς να «ξεμπουκώσει» γιατί δεν είναι κακός παίκτης. Το θέμα είναι αν μπορεί να ανταπεξέλθει σε αυτό το επίπεδο.

ΥΓ 3: Το ματς της Δευτέρας στο ΟΑΚΑ είναι διαφορετικό από τα προηγούμενα. Καμία ομάδα δεν είναι έτοιμη και εύκολα μπορεί να αλλάξουν οι ισορροπίες κατά τη διάρκεια 40 λεπτών. Το μόνο ίδιο θα είναι το κακό μπάσκετ που θα παρακολουθήσουμε.

ΥΓ 4: Μην είστε ανυπόμονοι και μην κρίνετε παίκτες, προπονητές και ομάδες από ένα δεκαήμερο. Πέρυσι τέτοια εποχή οι «ερυθρόλευκοι» κουτούλαγαν και θυμάστε πως τελείωσε η σεζόν. Ο Σπανούλης με τον Χάντερ έπαιζαν pick ‘n’ roll και οι μπάλες έφευγαν στην εξέδρα. Δεν πατάς ένα κουμπί και ξαφνικά παίζεις μπάσκετ στο επιθυμητό επίπεδο. Αυτά είναι για το PS4.

ΥΓ 5: 15/23... 65%.