Μπαρούτι στις φλέβες

H AEK, o Αρης και ο ΠΑΟΚ, τους αναφέρω με αλφαβητική σειρά για να μη ξεσηκωθούν οι ευερέθιστοι οπαδοί τους, έδωσαν ξανά νόημα στις Τετάρτες ημών των μπασκετόφιλων. Μη σας πω ότι με ιντριγκάρουν πια περισσότερο από τις Πέμπτες και τις Παρασκευές...

Τα προηγούμενα χρόνια, το Eurocup ήταν λίγο ως πολύ πάρεργο και αγγαρεία, όχι μόνο για τους φιλάθλους, αλλά και για τις ίδιες τις ομάδες που συμμετείχαν. Κάποιες επαρχιακές προτίμησαν να πάνε πάσο, παρά να επενδύσουν κόπο και έξοδα στη δεύτερη τη τάξει διοργάνωση.

Το 2015 μοιάζει με ανατολή μιας νέας εποχής, για τους τρεις μεγαλομεσαίους που ψάχνουν τον δρόμο για να ξαναγίνουν από μεσαίοι μεγάλοι. Καλό είναι να θυμόμαστε ποιοι έφερναν τρόπαια στην Ελλάδα, όταν οι σημερινοί γίγαντες έβγαιναν στην Ευρώπη μπουσουλώντας...

Ο ΠΑΟΚ ακολουθεί αγκομαχώντας και ντυμένος φτωχικά τον ρυθμό του Άρη και της ΑΕΚ, αλλά δείχνει πρόθυμος και ικανός να χορέψει στον χορό. Ο άτυπος ανταγωνισμός με τον συμπολίτη δεν μπορεί παρά να ωφελήσει και τους δύο.

Ηταν άλλωστε εκείνος που τις προάλλες απείλησε με οδυνηρό στραπάτσο τον δευτεραθλητή Ευρώπης Ολυμπιακό. Τι κρίμα που αρνούνται να του προσφέρουν χείρα βοηθείας οι ποδοσφαιρόπληκτοι πιστοί του…

Το βραδάκι της Τετάρτης κόντεψαν να μου βγουν τα μάτια από το ζάπινγκ. Τηλεοράσεις, υπολογιστές και αποκωδικοποιητές έβγαλαν σπίθες, αφού τα τρία ντέρμπι ξεκίνησαν ταυτόχρονα στις 7μμ και μαίνονταν ως το φινάλε τους. Ούτε ειδήσεις δεν είδα.

Τελικά νίκησαν μόνο οι δύο, αλλά κέρδισαν χειροκρότημα και οι τρεις. Η ήττα του Άρη σημειώθηκε in extremis και είναι από εκείνες που γίνονται λίπασμα βελτίωσης για μία ομάδα. Οι «κίτρινοι» της Θεσσαλονίκης επέστρεψαν από την Τουρκία με χέρια άδεια, αλλά με τις φλέβες γεμάτες μπαρούτι.

Δεν είναι όμως δίκαιο να ξεκινήσουμε από τον χαμένο της βραδιάς. Η ΑΕΚ πέτυχε το πρώτο της ευρωπαϊκό διπλό μετά από 10 χρόνια (ήμουν παρών στο προηγούμενο, στην Πολωνία), ενώ ο ΠΑΟΚ νίκησε έναν αντίπαλο εύρωστο, γαλουχημένο εδώ και χρόνια στα γήπεδα της Ευρωλίγκας.

Με άλλα λόγια: Ελλάδα-Λιθουανία 2-0. Μπορεί να μην διαθέτουν Καλνιέτις, Βαλανσιούνας ή Ματσιούλις η Λιέτουβος και η Νεπτούνας, αλλά ούτε οι δικοί μας «Δικέφαλοι» έχουν μέλη της Εθνικής Ανδρών.

Ή μήπως έχουν;

Ο Λουκάς Μαυροκεφαλίδης, ο Κωστής Βασιλειάδης και ο Σοφοκλής Σχορτσανίτης μπορεί να είδαν από την τηλεόραση το πρόσφατο Ευρωμπάσκετ, αλλά υπήρξαν για πολλά χρόνια συμπαίκτες και συλλέκτες μεταλλίων στις μικρές Εθνικές ομάδες.

Απόψε οι τρεις πέτυχαν 27+26+8 πόντους και οδήγησαν τους «Δικεφάλους» σε νίκες ανεκτίμητης αξίας. Ο μπασκετμπολίστας δεν βγαίνει στη σύνταξη στα τριάντα.

Ένας τέταρτος βετεράνος που κάποτε φόρεσε τα μπλε, ο κατά τι μεγαλύτερος Δημήτρης Μαυροειδής, έπεσε στα βαθιά σαν έτοιμος από καιρό και επί 11 λεπτά γέμισε την ευάλωτη και «λάιτ» ρακέτα της ΑΕΚ με οξέα και λιπαρά. Ο Ντούσαν Σάκοτα, ο Βενιαμίν των Εφήβων του 2003 στη Θεσσαλονίκη, πρόσθεσε άλλα 4 τρίποντα στα 5 της προηγούμενης Τετάρτης.

Χώρια ο Καλαμπόκης, χώρια ο Μαργαρίτης και οι άλλοι γεροντολεβέντες. Aν σκάρωναν το θαύμα τους και οι Ξανθόπουλος-Πελεκάνος στον Πάνορμο, θα μιλούσαμε τώρα για την επανάσταση των thirty-something. Αυτοί όμως το έκαναν το κομμάτι τους, πριν από δύο εβδομάδες στο παγερό Καζάν.

Τα παλαμάκια της Τετάρτης τα αξίζουν όχι μόνο προπονητές και παίκτες, αλλά και τα κοστούμια. Οι άνθρωποι που κινούν τα νήματα υπογράφοντας επιταγές. Το μετεγγραφικό παζάρι δεν βάζει λουκέτο με τα πρωτοβρόχια.

Ο «Σόφο» έπαιξε 19 παραγωγικά λεπτά στο ντεμπούτο του και γέμισε με μούσκουλα τη ρακέτα του ΠΑΟΚ, ενσαρκώνοντας με επιτυχία τον γνωστό, sui generis ρόλο που μόνο ο ίδιος μπορεί να παίξει. Δεν βρίσκεται στο καλύτερο φεγγάρι της καριέρας του, αλλά έχει αμέριστη στήριξη και ελπίζει –όσο ελπίζουμε όλοι μας- να ξαναβάλει την καριέρα του στις ράγες.

Η μπροστινή γραμμή του ΠΑΟΚ απέκτησε οντότητα με τον Σχορτσανίτη, ενώ οι Βασιλειάδης-Χάτσερ βρίσκουν περισσότερο χώρο και χρόνο για τα φαρμακερά τους σουτ. Ο άτυπος επαναληπτικός με τη Λιέτουβος, στις 16 Δεκεμβρίου στο Βίλνιους, μπορεί να εξελιχθεί σε μονομαχία πρόκρισης.

Ο έμπειρος Μαυροειδής μπορεί να εξελιχθεί σε πολύτιμο κομμάτι του «ενωσίτικου» παζλ, αφού απελευθερώνει τον ασυγκράτητο Μαυροκεφαλίδη και συνδυάζει τον όγκο με υψηλό μπασκετικό IQ. Για την ταπεινή Κηφισιά ήταν υπερβολικό λούσο. Χθες πέρασε απαρατήρητη και η απουσία του Μιλόσεβιτς.

Η ΑΕΚ βρίσκει σιγά σιγά ρυθμό, ρόλους και μέταλλο, αφήνοντας πίσω τις παιδικές ασθένειες των πρώτων εβδομάδων. Οι νίκες φέρνουν αυτοπεποίθηση και αυτή περισσότερες νίκες. Το κοντέρ της σεζόν γράφει πλέον 8-2 και η πρόκριση στον επόμενο γύρο του Eurocup μοιάζει βάσιμο ποντάρισμα.

Ομάδα που παίζει με σέντερ ύψους 2μ03 κινδυνεύει να πάθει αυτό που έπαθε ο Άρης στην Τουρκία. Ο αξιόλογος, φιλότιμος αλλά κοντός Χάγκινς βρέθηκε αντιμέτωπος με τον θεόρατο Γκάσπερ Βίντμαρ, ο οποίος τροφοδοτήθηκε επίμονα από το ξεκίνημα και φόρτωσε με φάουλ όλη τη μπροστινή γραμμή του Άρη. Ακόμα και για ψύλλου πήδημα.

Ο Χάγκινς αγωνίστηκε μόλις ένα τρίλεπτο στο α’ ημίχρονο, ο Οκάρο Ουάιτ δεν συμπλήρωσε ούτε 10 λεπτά συμμετοχής, ο δε Βίντμαρ συμπλήρωσε στατιστική Σακίλ: 22 πόντοι με 8/10 σουτ, 5+6 ριμπάουντ, 12 κερδισμένα φάουλ, 5/13 βολές.

Παρά τη λειψανδρία και την υψομετρική διαφορά, ο Άρης πάλεψε γενναία, κράτησε το παιχνίδι στα μέτρα του ως το 35^ο λεπτό και τελικά παραδόθηκε στον οίστρο ενός σουτέρ, του Ντόμινικ Τζόνσον (5/10 τρ.). Ο ίδιος δεν είχε ξεκούραστα σουτ.

Το -12 και οι 96 πόντοι αδικούν κατάφωρα την εικόνα και την προσπάθειά του. Ακόμα και στα ζόρια, ο Άρης του Πρίφτη ήταν μεθοδικός, σοβαρός και ψύχραιμος. Και δεν ασχολήθηκε καθόλου με τους σκληρούς διαιτητές.

Εάν έπαιρνε περισσότερες βοήθειες από τον πάγκο του για να ισορροπήσει τουλάχιστον τη μάχη των αιθέρων (45-22 ριμπάουντ), θα το έκλεβε το ματσάκι. Ή αν είχε έναν περπατημένο εφεδρικό σέντερ με τη δύναμη και το εκτόπισμα όγκο ενός Σχορτσανίτη, ενός Μαυροειδή.

ΥΓ: Λουκάς Μαυροκεφαλίδης, Σοφοκλής Σχορτσανίτης, Δημήτρης Μαυροειδής. Όλο και κάποιον θα βρούμε για να παίξει σέντερ αν απουσιάσει κάποιος από τους Κουφό, Μπουρούση, έτσι Φώτη μου; Άσε που μπήκε σε καλό δρόμο η υπόθεση Ζακ Όγκαστ…