Κάνουν το αδύνατο... δυνατό

Την τρέλα μου να «διαβάζω» τις φωτογραφίες την έχετε καταλάβει. Έτσι θα ξεκινήσω, «διαβάζοντας» την παραπάνω φωτογραφία.

Όταν ο πάγκος σου πανηγυρίζει έτσι, δε φοβάσαι τίποτα.

Όταν ο αρχηγός σου πανηγυρίζει με σφιγμένη γροθιά ξέροντας πως εκείνη την ώρα έπρεπε να είναι εκτός παρκέ για το καλό του συνόλου, η ομάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο.

Επειδή οι Παναθηναϊκοί αναγνώστες με περιμένουν στη γωνία για κάτι τέτοια, τους προλαβαίνω.

Ναι και στον Παναθηναϊκό πανηγυρίζει ο πάγκος και στις περισσότερες ομάδες της Ευρώπης. Επιμένω όμως στον Σπανούλη για να αναδείξω το αντίθετο από όσα ισχυρίζονται για αυτόν. Ότι και καλά κάνει μούτρα όταν δεν παίζει στα τελευταία λεπτά και λοιπές ανοησίες.

Ο Σπανούλης ξέρει πολύ καλά πως παίζει και να είστε σίγουροι πως όλα όσα ακούει τώρα, του δημιουργούν μεγαλύτερο κίνητρο.

Αυτά για τη φωτογραφία του κειμένου…

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΝΙΚΗ

Όταν όλα νομίζεις πως έχουν τελειώσει, όταν σκέφτεσαι απλά να μειωθεί η διαφορά μπας και παίξει ρόλο, όταν εγκαταλείπεις την ιδέα της νίκης… έρχονται αυτοί να σου εξηγήσουν πως το αδύνατο, γίνεται δυνατό. Αρκεί να μην τα παρατάς μέχρι να ακούσεις την κόρνα της λήξης

Ο Ολυμπιακός το λιγότερο που τον ενδιέφερε ήταν οι 2 βαθμοί της νίκης.

Με το συγκεκριμένο αποτέλεσμα έπεισε τους περισσότερους πως βαδίζει σε καλό δρόμο. Έφτιαξε ακόμη περισσότερο την ψυχολογία του και το σημαντικότερο… οι μεταγραφές κατάλαβαν πως είναι δομημένο το DNA της συγκεκριμένης ομάδας.

Ο Χάκετ αμφιβάλλω αν έχει βιώσει ανάλογη ανατροπή, ο Στρόμπερι το ίδιο, ο Αθηναίου μπήκε μέσα και στην παράταση «έσταξε» το τρίποντο σα να παίζει 5 χρόνια στον Πειραιά.

Αυτό το οποίο έβλεπαν από τις τηλεοράσεις τους τα τελευταία χρόνια το ένιωσαν στο πετσί τους, κατάλαβαν πως γίνεται. Φυσικά και δεν έδιναν κάποιον αγώνα ζωής ή θανάτου, αλλά αντιμετώπιζαν μία πολύ ποιοτική και κυρίως πανάκριβη ομάδα στο γήπεδό της. Δεν είναι και λίγο.

Υπάρχει κι άλλο θετικό. Ο κόσμος τον πίστεψε ξανά! Περίεργη η νοοτροπία του οπαδού του Ολυμπιακού. Όσο εύκολα «μηδενίζει», άλλο τόσο δύσκολα αποθεώνει. Και χθες αποθέωσε τον Ολυμπιακό.

Καταλάβατε πως ο Ολυμπιακός πήρε ένα ματς που έχανε με 11 πόντους στο 36’, με 9 στο 1’40’’ και με 7 στο 1’09’’;

Καταλάβατε πως ο Ολυμπιακός πήρε ένα ματς στο οποίο ο Σπανούλης παρακολούθησε τα τελευταία 10’από τον πάγκο και με -3 ranking;

Καταλάβατε πως ο Ολυμπιακός πήρε ένα ματς με τον καλύτερό του παίκτη (Πρίντεζης) να μην παίζει στην παράταση λόγω 5 φάουλ;

Καταλάβατε πως ο Ολυμπιακός πήρε ένα ματς στο οποίο ο Παπαπέτρου έπαιξε και τα 26:53 ως τεσσάρι (και τα έπαιξε σούπερ το παλικάρι);

Καταλάβατε πως ο Ολυμπιακός πήρε ένα ματς με τον Λοτζέσκι να βάζει 2/2 τρίποντα στην παράταση σα να παίζει με τα παιδάκια του στην αυλή του σπιτιού του;

ΓΙΑΤΙ ΝΙΚΗΣΕ

Αν θέλετε να μιλήσουμε μπασκετικά, οι Πρωταθλητές Ελλάδας έδωσαν 23 ασίστ κι έκαναν μόλις 7 λάθη.

Ο Βαγγέλης Μάντζαρης έχει βελτιώσει το post up παιχνίδι του και έβγαλε εκτός ρυθμού τον Ερτέλ (γρήγορα φάουλ και εκνευρισμός). Επίσης από το χαμηλό post δημιουργούσε για τους συμπαίκτες του με πιο τρανό παράδειγμα τους πρώτους 6 πόντους του Στρόμπερι. Όλοι έχουν ξεκινήσει από τα χέρια του Μάντζαρη!

Ο Σφαιρόπουλος με τους συνεργάτες του είχαν διαβάσει τέλεια το ματς και ακόμη πιο τέλεια διαχειρίστηκαν το ρόστερ κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης.

Αν δεν έκανε κι ο Γκρέιντζερ το ματς της ζωής του (πέτυχε 25 από τους 26 πόντους του στο 2^ο ημίχρονο), θα ήταν και πιο εύκολα τα πράγματα.

ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΗ

Σας έχω μεταφέρει δεκάδες φορές, όπως να μην απογοητεύεστε μετά από ήττες έτσι και να μην πετάτε στα σύννεφα μετά από τέτοιες νίκες.

Ηρεμία χρειάζεται πάνω από οτιδήποτε άλλο.

Ο Ολυμπιακός δεν κατέκτησε την Ευρωλίγκα χθες. Μία νίκη εκτός έδρας επί μίας πολύ καλής ομάδας έκανε. Σπουδαίο, αλλά επιστροφή στη δουλειά τώρα. Δεν πήρε κάποιον τίτλο για να πανηγυρίζουμε καμιά εβδομάδα.

Ούτε επειδή νίκησε σημαίνει πως δεν έχει προβλήματα προς διόρθωση. Συνεχίζουν να υφίστανται τέτοια.

ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Οι καιροί αλλάζουν γρήγορα. Θυμηθείτε πως ήταν ο Ολυμπιακός πριν 20 μέρες και πως ο Παναθηναϊκός. Φτάσαμε 13/11 και οι «πράσινοι» παρουσιάζουν την εντός έδρας αναμέτρηση με τη Ζαλγκίρις ως τελικό.

Δεν το αναφέρω για να «πικάρω» τον Παναθηναϊκό, αλλά για να τονίσω πως δεν πρέπει ούτε να «μηδενίζετε» την προσπάθεια των ομάδων σας, ούτε να κάνετε λόγο για σίγουρη παρουσία στο Final 4, Νοέμβρη μήνα.

Προς τους οπαδούς όλων των ομάδων αυτά. Μέσα στη χρονιά τα σκαμπανεβάσματα είναι πολλά (και θα υπάρξουν κι άλλα στο μέλλον και για τις δύο ομάδες) οπότε καλό είναι να βρείτε μία ισορροπία και να απολαμβάνετε όσο μπορείτε.

ΥΓ: Λοτζέσκι και Χάντερ, από Δευτέρα στον Μώραλη να γίνουν δημότες Πειραιά. Μάγκες. Παλικάρια. Πειραιώτες γέννημα θρέμμα. Όχι σαν την γιαγιά του Σούμποτιτς (που το θυμήθηκα αυτό). Υπάρχουν μέρες που δεν παίζουν καλά, που σέρνονται, αλλά δεν υπάρχει ούτε μία μέρα που να μην έχουν δώσει το 101% των δυνάμεών τους.

ΥΓ 2: Το γεγονός ότι ο Παπαπέτρου έπαιξε μόνο στο «4» δείχνει το πρόβλημα που υπάρχει πίσω από τον Πρίντεζη. Ο Αγραβάνης συνεχίζει να πετά τις ευκαιρίες που του δίνονται και ήδη αυτές έχουν μειωθεί αρκετά. Με το Λαύριο πέρασε πριν από αυτόν στο παρκέ ο Τσαϊρέλης και χθες ο Παπαπέτρου. Αν δε χτυπούσε ο Γιανγκ, δε ξέρω αν θα έπαιζε και πόσο.

Το ερώτημα μου είναι… μπορεί σε όλα τα ματς να προσφέρει λύσεις ως «τεσσάρι» ο Ιωάννης;

ΥΓ 3: Ο Στρόμπερι σα να… ξυπνά. Βάλε μου και τις 2 βολές όμως να τρώω κάθε μέρα φράουλες για χάρη σου.

ΥΓ 4: Αν ο Στρόμπερι… ξυπνά, ο Χάκετ τι κάνει; Αμυνάρα, σκορ με διείσδυση και τρίποντο, δημιουργία. Και κυρίως βγάζει στο γήπεδο την προσωπικότητα την οποία διαθέτει και έβγαζε με Σιένα και Αρμάνι τα περασμένα χρόνια. Και δεν αναφέρομαι μόνο για το ματς στην Τουρκία. Τις τελευταίες 15 μέρες παίζει όπως θέλει ο Σφαιρόπουλος.

ΥΓ 5: Για τον Πρίντεζη… δεν υπάρχουν λόγια. Δε βρίσκω ρε παιδί μου τις λέξεις εκείνες που αρμόζουν στα όσα κάνει.

ΥΓ 6: Ο Αθηναίου παίζει σα βετεράνος. Για να πάρει το τρίποντο αυτό θέλει καρδιά, όχι για να το βάλει. Απλά και μόνο να το σουτάρει.

ΥΓ 7: Και τώρα θα διαβάζουμε για την «τραγική» Εφές, για τους «κακούς παίκτες» της Εφές, για τον «μυρωδιά» Ντούντα. Όποτε νικά ο Ολυμπιακός, ο αντίπαλος είναι… τραγικός και άχρηστος.

ΥΓ 8: Τολμώ να κάνω μία πρόβλεψη. Μετά τον Ιανουάριο ο Σπανούλης θα κάνει καλύτερη σεζόν κι από την περσινή.