Κακή ήττα, σπουδαία αντίδραση

Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται. Το ίδιο και η κακή. Ένα πρόβλημα υγείας με κράτησε μακριά από το ΣΕΦ για πρώτη φορά μετά από 14 περίπου χρόνια. Αυτομάτως και επειδή είμαι ψυχωτικός με κάτι τέτοια, ήξερα πως κάτι δε θα πήγαινε καλά και στο ματς.

Όχι πως η απόδοση του Ολυμπιακού και της Μπάμπεργκ εξαρτώνται από τη δική μου κατάσταση, αλλά για αυτό λέγεται «γούρι». Για να μπορώ να τα συνδυάζω κατά το δοκούν.

Η Μπάμπεργκ έπαιξε πάρα πολύ καλά και δικαίως πήρε τη νίκη. Ο Ολυμπιακός με εξαίρεση δύο πεντάλεπτα (25’ με 30’ και 35’ με 40’) ήταν κακός. Μάλλον όχι κακός. Εγκλωβισμένος.

Ο Αντρέα Τρινκιέρι είχε διαβάσει άριστα το παιχνίδι, ειδικά το επιθετικό κομμάτι της γερμανικής ομάδας ήταν σεμιναριακού επιπέδου. Απίστευτα σωστές αποστάσεις, γρήγορες πάσες και πολλά ελεύθερα σουτ. Τα ελεύθερα σουτ τα δημιούργησε η Μπάμπεργκ και δεν της τα έδωσε ο Ολυμπιακός. Πολύ σημαντικό.

Ακόμη πιο σημαντικό όμως είναι ότι ο Ολυμπιακός επέστρεψε στη διεκδίκηση της νίκης από το 31-55. Άλλες ομάδες θα είχαν καταρρεύσει. Θα είχαν παραιτηθεί. Οι Πειραιώτες προσπάθησαν αφήνοντας και την τελευταία σταγόνα ενέργειας που διέθεταν. Γιατί πολύ απλά έτσι έχουν μάθει.

ΑΠΟΡΙΕΣ

Μου είχε κάνει εντύπωση στη Βιτόρια που ο Όντομ είχε μπει στο ματς πριν τον Χάκετ. Χθες τον είδαμε παίζει και 2’ περισσότερα από αυτόν. Ο λόγος που έμεινε τόση ώρα στο παρκέ ενώ δεν έπαιζε καλά, ήταν η έφεση του στη δημιουργία. Ο Αμερικανός μπορεί να διεισδύσει και να πασάρει έξω. Χθες έκανε όμως μόνο αυτό και η Ευρωλίγκα απαιτεί πολλά περισσότερα για να μένεις στο παρκέ 19 λεπτά.

Με τον Χάντερ να χτυπά στο δάχτυλο, θεωρώ πως με το πεντάλεπτο που έπαιξε ο Σον Τζέιμς θα μπορούσε να παίξει περισσότερο. Βέβαια να πούμε πως η επιστροφή στο ματς με το 16-2 στην τρίτη περίοδο έγινε με τον Πρίντεζη στο «4» και τον Αγραβάνη στο «5».

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΧΑΘΗΚΕ

Πριν ξεκινήσει το Top 16 είχα γράψει πως είναι πολύ μεγάλο σε διάστημα πρωτάθλημα και πως σίγουρα ο Ολυμπιακός θα κάνει δύο εντός έδρας ήττες όπως και σημαντικά «διπλά».

Το 2013 όπου τελικά κατέκτησε στο Λονδίνο την Ευρωλίγκα είχε ξεκινήσει με ρεκόρ 1-3 χάνοντας στο ΣΕΦ από τη Σιένα με το εκπρόθεσμο καλάθι του Μπόμπι Μπράουν.

Δε σημαίνει τίποτα λοιπόν το συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Σίγουρα ήταν «κακή» ήττα γιατί έχασες στην έδρα σου από τη Μπάμπεργκ και όχι από την ΤΣΣΚΑ ή την Ρεάλ, αλλά δεν αποκλείστηκες κιόλας.

ΥΓ: Για πρώτη φορά δεν είχε τη συνηθισμένη ενέργεια ο Πρίντεζης. Απόλυτα λογικό. Θα έφτανε και αυτή η στιγμή αφού δεν είναι ρομπότ το παλικάρι. Αν παίζει μόνος του σε μία θέση εδώ και τόσο καιρό.

ΥΓ 2: Το 2013 μετά την ήττα από τη Σιένα όλοι τον είχαν ξεγραμμένο και όλοι τους έλεγαν άχρηστους.

ΥΓ 3: Ο θόρυβος που δημιουργείται καθημερινά γύρω από τον Κώστα Παπανικολάου μόνο κακό κάνει στην ομάδα. Και σε θέμα συγκέντρωσης και σε θέμα ισορροπιών.