Μάλτση: «Τώρα μου μένει ο Γκασόλ»!

Παιχνίδι από παντού στη Novibet με κινητό και τάμπλετ

Όπως κάθε ομάδα που τα καταφέρνει, η Εθνική Γυναικών στο μπάσκετ έχει τους δικούς της κώδικες. Η παρέα που τερμάτισε τέταρτη στο περσινό EuroBasket έβγαλε στο παρκέ όλα εκείνα τα στοιχεία που την έκαναν να ξεχωρίσει! Θέληση, ψυχική και φυσική δύναμη, ακρίβεια, αλληλεγγύη, προσήλωση.

Παρ' όλα αυτά, η μεγάλη στιγμή δεν έχει έλθει ακόμα... Η ομάδα του Κώστα Κεραμιδά έχει μπροστά της τη συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Τενερίφης (22-30/9) και τις αναμετρήσεις με τη Νότιο Κορέα, τον Καναδά και τη Γαλλία στον Α' όμιλο και η Εβίνα Μάλτση μίλησε στο gazzetta.gr στο πλαίσιο της «γαλανόλευκης» Media Day για τις μαζεμένες υπερβάσεις, τη σχέση της με την Εθνική, το επίτευγμα των 3.000 πόντων και τις αποχωρήσεις των Ναβάρο και Τζινόμπιλι.

Πόσες υπερβάσεις αντέχει αυτή η ομάδα;
«Νομίζω ότι ήλθε ο καιρός να το διαπιστώσουμε! Πάμε, λοιπόν, για ακόμα μια υπέρβαση στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Έχουμε μπροστά μας την καλύτερη ευκαιρία για να μετρήσουμε τις δυνάμεις μας. Δεν θα είναι καθόλου εύκολο... Πρέπει να ξεπεράσουμε ξανά τους εαυτούς μας. Το μόνο που θα ευχηθώ είναι υγεία. Ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε και γνωρίζουμε ποια στοιχεία πρέπει να "κατοχυρώσουμε" για να φτάσουμε εκεί που πρέπει... Χρωστάμε»!

Επομένως θα ακούσουμε ξανά τη Σπανού να φωνάζει «δεν καταλαβαίνω»!
«Πρέπει να το έχουμε, δεν γίνεται αλλιώς! Όταν μπαίνεις μέσα στο γήπεδο και υστερείς κάπου, πρέπει να αρχίσεις να... μην καταλαβαίνεις ώστε να κάνεις το μειονέκτημα να γυρίσει υπέρ σου».

Αναφέρεστε πολύ συχνά στη ψυχή και την καρδιά. Πώς μπορούν να μπουν στην εξίσωση σε μια διοργάνωση όπου συμμετέχουν οι καλύτερες ομάδες του κόσμου;
«Είναι μια "κλεμμένη" ατάκα από την Εθνική Ανδρών, δεν είμαστε οι μόνες που το λέμε... Παρακολουθώντας τους Άνδρες με τις επιτυχίες και τα μετάλλια τους, πάντα αναφερόμουν στη ψυχή και το πάθος του Έλληνα, ειδικά στην άμυνα. Έτσι, ακριβώς η υπέρβαση περνάει στο στάδιο της αυταπάρνησης. Τη στιγμή που έχεις απέναντί σου έναν παίκτη πιο γρήγορο και πιο "φρέσκο" από 'σένα, βρίσκεις για παράδειγμα τα ψυχικά αποθέματα για να βγάλεις πχ μια άμυνα, να πέσεις να σώσεις μια μπάλα ή ό,τι άλλο. Είναι συστατικό του Έλληνα, έχουμε ψυχή, θα βγάλουμε πάθος, θα κάνουμε ομαδικές κι ατομικές υπερβάσεις»

Πως θα γιορτάσεις τους 4.000 πόντους σου;
«(γέλια) Εντάξει, δεν πιστεύω να φτάσω μέχρι εκεί, είναι πολύ μακριά. Γιορτάζω τους 3.000 πόντους βρισκόμενη εδώ».

Σε ένα «γεμάτο» καλοκαίρι με τις αποχωρήσεις των Ναβάρο και Τζινόμπιλι...
«Ναι, άσ'το... Έχω φτιάξει λίστα να δω ποιοι απομένουν... Ο Γκασόλ, ο Ρέγιες κι άλλα παιδιά... Αλλά και οι δυο είναι πιο μικροί από μένα (γέλια). Εντάξει δεν θα με χάλαγε να μείνω μόνη για λίγο, δεν θα με χάλαγε καθόλου».

Νιώθεις παράλληλα ότι κουβαλάς και την υπόλοιπη ομάδα στις πλάτες σου;
«Είναι ένα έξτρα βάρος γενικότερα, ούσα πιο πιο παλιά, μεγαλύτερη και πιο έμπειρη. Δεν νιώθω κανένα άγχος, απλώς νιώθω ότι μπορώ να δώσω πράγματα, να προσφέρω, να τραβήξω τις συμπαίκτριές μου. Μπορεί να είναι μια συμβουλή, ένα χτύπημα στον ώμο, μια φωνή αφύπνισης. Αγαπώ πολύ την Εθνική, ίσως πιο πολύ απ' ό,τι θα έπρεπε».