Ξέρει από... τελικούς

Ξέρει από... τελικούς

Ξέρει από... τελικούς
Σπύρος Καβαλιεράτος και Θανάσης Ασπρούλιας γράφουν στο gazzetta.gr για την... άνετη νίκη του Ολυμπιακού στο Μιλάνο και την επιστροφή των «ερυθρολεύκων» στις... περσινές εμφανίσεις.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΣΠΡΟΥΛΙΑΣ

Απλωσε Pulvo, περιμένει και δουλεύει

Στο Μιλάνο, ο Ολυμπιακός έκανε πασαρέλα... Ενδύθηκε το καλύτερο φόρεμα της βραδιάς, άφησε τα ...μοντέλα της σειράς να περπατούν επί ώρα μοστράροντας τα κομμάτια της σειράς και όταν έφτασε η στιγμή, περπάτησε ο ίδιος στο διάδρομο και το κοινό, απλά τον αποθέωσε. Οι ερυθρόλευκοι, ήταν ένα όμορφο μοντέλο επί 32 λεπτά, αλλά στα τελευταία 8', εμφανίστηκε ως εστεμμένος Πρωταθλητής Ευρώπης, εκτόπισε όχι μόνο τον αντίπαλο, αλλά και τον ...μέτριο εαυτό του και κυριάρχησε κόντρα στην Αρμάνι.

Είναι ένα ματς που δε χρειάζεται σούπερ τακτική ανάλυση. Ούτε βέβαια μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι στην Ιταλία οι ερυθρόλευκοι ήταν υποχρεωμένοι να νικήσουν εξαιτίας της κακής εικόνας των αντιπάλων. Κάθε άλλο... Πριν το ματς, η ταυτότητα του αγώνα, ήταν αδύνατον να διευκρινιστεί. Το Μιλάνο έχει σπουδαίο ρόστερ, αλλά ως ομάδα είναι (πραγματικά) μία από τις χειρότερες της διοργάνωσης. Ωστόσο, η ποιότητα των παικτών σε κάποιες περιπτώσεις είναι αρκετή για να κάνει τη ζημιά. Ο Ολυμπιακός ξεπέρασε μαεστρικά αυτό τον σκόπελο. Χωρίς να λάμψει με την παρουσία του επί 32 λεπτά, αλλά παίζοντας αρκετά καλά για να ρίξει στο καναβάτσο τους αλλοπρόσαλλους ως ομάδα Ιταλούς. Που θέλω να καταλήξω; Οτι με την μεγάλη νίκη κόντρα στο Μιλάνο, ο Ολυμπιακός έβαλε Pulvo στις πληγές του, διέκοψε την αιμορραγία που παρατηρήθηκε μετά τη νίκη-ήττα από την Τσεντεβίτα και πλέον, έχοντας να περιμένει και τη βοήθεια του Πάουελ, δημιούργησε αντισηπτική ασπίδα, απέναντι σε οποιοδήποτε "μικρόβιο" επιχειρούσε να μολύνει τις πληγές του. Με λίγα λόγια οι ερυθρόλευκοι πλέον είναι ήρεμοι. Κέρδισαν χρόνο, πάτησαν γερά στα πόδια τους και σκαρφάλωσαν στο πόντιουμ από το οποίο βλέπουν πια πιο ψηλά τα πράγματα. Από εκεί, είτε θα εκτοξευθούν, είτε θα παραμείνουν στο ίδιο επίπεδο... Θεωρώ δύσκολο να γκρεμοτσακιστούν, δεδομένου ότι η πρόκριση είναι σχεδόν εξασφαλισμένη πια. Συνεπώς, με τη νίκη επί της Αρμάνι, δεν πέτυχε πολλά πράγματα, κι ούτε εξαφάνισε τα προβλήματά του, κάποια εκ των οποίων εμφανίστηκαν εκ νέου. Εχει πλέον αρκετό χρόνο να τα επιλύσει, χωρίς να ανησυχεί για βαθμολογικά κόστη. Πρέπει να τον εκμεταλλευτεί, διότι το μόνο σίγουρο είναι ότι έτσι όπως διαμορφώνεται η Ευρωλίγκα φέτος, ο Ολυμπιακός έχει δυνατότητα, όχι να κάνει το back to back βεβαίως, αλλά να το διεκδικήσει.

 

Στην παρούσα φάση, δεν υπάρχει άλλη ομάδα, που να κουβαλάει τις αρετές των ερυθρόλευκων. Και το εννοώ, λέγοντας πως...

  1. Είναι η πρωταθλητής Ευρώπης και ουδείς μπορεί να του αφαιρέσει αυτόν τον τίτλο

  2. Είναι από τις ομάδες που διατήρησαν τον κορμό τους και σε συνδυασμό με την περσινό θαύμα της Πόλης, μπορεί μακροπρόθεσμα μέσα στη σεζόν, μόνο θετικά γεγονότα μπορεί να αποφέρει

  3. Εχει ισχυρή δεξαμενή τροφοδοσίας αυτοπεποίθησης από την οποία μπορεί να αντλήσει "καύσιμο". Ολοι, μα όλοι οι υπόλοιποι, είναι υποχρεωμένη να δημιουργήσουν αυτοπεποίθηση... Ο Ολυμπιακός έχει τη δεξαμενή και το μόνο που χρειάζεται να κάνει είναι να ανοίξει την κάνουλα. Η διαφορά είναι τεράστια.

  4. Δεν υπάρχει ούτε μία ομάδα, μα ούτε μία, που αυτή τη στιγμή να κερδίζει την παράσταση ....ψήφου για την κατάκτηση της Ευρωλίγκα. Μόνο η Ζαλγκίρις, αυτοσυστήνεται ως εν δυνάμει φιναλίστ, αλλά κι αυτή, όντας τόσα χρόνια μακριά από το Φάιναλ Φορ, πρέπει να καλύψει πολλά χάντικαπ για να φτάσει μέχρι το τέλος του δρόμου... Η Μπαρτσελόνα, η ΤΣΣΚΑ, η Φενέρ, ακόμα και η Ρεάλ είναι για γέλια και για κλάματα. Απέναντι σε όλες αυτές τις ομάδες, ο Ολυμπιακός έχει τεράστιο αβαντάζ...

Ως εκ τούτου, οι ερυθρόλευκοι έχουν τη δυνατότητα να διακριθούν και πάλι στην Ευρωλίγκα. Αρκεί να πιστέψουν πάλι στο πλάνο, να αποδεχτούν εκ νέου την περσινή επιτυχημένη συνταγή και να κεφαλαιοποιήσουν την ασύλληπτη αυτοπεποίθηση που κέρδισαν πέρσι. Ενα στοιχείο, που όσα εκατομμύρια κι αν ξοδέψει οποιοσδήποτε, είναι αδύνατον να αγοράσει.

ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΙΕΡΑΤΟΣ

Ξέρει από... τελικούς

Το πιο ωραίο για τον Ολυμπιακό στο Μιλάνο δεν ήταν πως πήρε τη νίκη που τον φέρνει αγκαλιά με την πρόκριση. Το πιο ωραίο είναι ότι πήρε το διπλό φορώντας ένδυμα περιπάτου. Δίχως να... τσαλακωθεί, πέρασε από την έδρα της Εμπόριο Αρμάνι.


Μπάσκετ της προκοπής ο Ολυμπιακός έπαιξε στα τελευταία 8 λεπτά. Οταν ο Σπανούλης πήρε την κατάσταση στα χέρια του και με τρία συνεχόμενα τρίποντα "καθάρισε", όταν ο Παπανικολάου έριξε άλλες δύο... βόμβες. Στο πιο καθοριστικό σημείο, οι ερυθρόλευκοι άλλαξαν ταχύτητα, πάτησαν το γκάζι και πέτυχαν το μεγάλο τους στόχο. Αν δεν έφευγαν νικητές από το Φόρουμ, η υπόθεση πρόκριση στο Top 16 θα ήταν πάρα πολύ δύσκολη. Πλέον, είναι στο χέρι του Ολυμπιακού... Τα αυτονόητα να κάνει, θα βρίσκεται στην επόμενη φάση,


Μέχρι το 32', το ματς έμοιαζε περισσότερο με φιλικό, μεσούσης της περιόδου. Ο Ολυμπιακός ήταν σαφώς καλύτερος, αλλά ήταν περισσότερο χαλαρός απ' ό,τι έπρεπε. Παρασύρθηκε, βέβαια, και από την ανυπαρξία της Αρμάνι. Ομάδα δίχως κίνηση, δίχως πάθος, δίχως ρόλους. Περίμενε τα πάντα από τις ατομικές ενέργειες του Μπουρούση, του Λάγκφορντ, του Κουκ. Κατά τα άλλα, είχε τα χάλια της.


Ο Ολυμπιακός είχε τα ηνία, όμως δεν αποτελείωσε την ιταλική ομάδα. Έμοιαζε σαν να παίζει με τη φωτιά και ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά αν η Αρμάνι ευστοχούσε σε ένα σουτ, όταν το σκορ έγινε 53-59 στις αρχές του τέταρτου δεκαλέπτου. Εκείνη τη στιγμή, το παιχνίδι θύμισε αναμέτρηση τυφλού με μονόφθαλμο. Ο Ολυμπιακός δεν είχε κίνηση στην επίθεση, ήταν κι αυτός χαλαρός, είχε όμως το προβάδισμα χάρη στην άμυνα και τον έλεγχο των ριμπάουντ. Ως τότε, κορυφαίοι ήταν οι Μαυροειδής (πήρε την ευκαιρία και την εκμεταλλεύτηκε δείχνοντας πως μπορεί να βοηθήσει μέσα στη ρακέτα), Μάντζαρης (φοβερή δουλειά στην άμυνα και στην οργάνωση του παιχνιδιού) και Χάινς.


Σε εκείνο το σημείο, λοιπόν, επέστρεψε ο Σπανούλης και έκανε τη διαφορά. Μαζί με τον Παπανικολάου "καθάρισαν" την μπουγάδα. Αλλωστε στην πρώτη φάση, είθισται οι παίκτες να κάνουν τη διαφορά στην επίθεση και ο Ολυμπιακός έχει τον αρχηγό για τέτοιες δουλειές. Στο Μιλάνο είχε και τον Παπανικολάου.


Κάπως έτσι οι ερυθρόλευκοι κέρδισαν άλλο ένα κομβικό - εκτός έδρας - παιχνίδι και συνεχίζουν. Στο πρωτάθλημα έχουν αγγίξει την πρωτιά στην κανονική περίοδο, στην Ευρωλίγκα βρίσκονται και πάλι σε τροχιά πρόκρισης. Τούτη τη χρονική στιγμή τα αποτελέσματα μετρούν και ο Ολυμπιακός είναι 100% εντός στόχων.


Πλέον, χρειάζεται να βελτιώσει και την αγωνιστική του εικόνα. Διότι δεν παίζει σε υψηλό επίπεδο μέχρι τώρα...


Αλλά εδώ που τα λέμε ποιος παίζει; Η πολυδιαφημισμένη ΤΣΣΚΑ συνετρίβη από την Μπαρτσελόνα, η πανάκριβη Φενέρ από την Καντού. Κι όποιος λέει για τους Ελληνες προπονητές και τους αμφισβητεί, ας μας πει και για τους Ιταλούς. Ο Σκαριόλο είχε δίχως αντίπαλο ο χειρότερος στην Ευρώπη, ο Μεσίνα δεν πείθει ότι έχει βρει το κουμπί της ΤΣΣΚΑ, ο Πιανιτζιάνι δέχθηκε δυνατό χαστούκι. Μόνο ο Αντρέ Τρινκιέρι, ο πιο ταπεινός και λιγότερα αμειβόμενος, αξίζει τα εύσημα...

 

Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.

Ασπρούλιας - Καβαλιεράτος
Ασπρούλιας - Καβαλιεράτος

Εντελώς τυχαία η γνωριμία τους ξεκίνησε μέσα από τις διαχωριστικές γραμμές που τους επέβαλλαν το πράσινο και το κόκκινο χρώμα. Ο ένας ως αθλητής των τμημάτων του Παναθηναϊκού κι ο άλλος ως σούπερ σταρ της ερυθρόλευκης και ταπεινής Δραπετσώνας... Τους ένωναν οι διόπτρες που φορούσαν αμφότεροι, τους χωρίζουν πολλά και κυρίως το μείζον αναπάντητο ερώτημα: Ποια ήταν καλύτερη ομάδα, το παιδικό του Παναθηναϊκού, ή της Δραπετσώνας... Ο ένας ακόμα έχει να λέει για τη νίκη μέσα στον Τάφο του Ινδού και τις διαδοχικές 30άρες που σκόραρε με το αριστερό χέρι του... Ο άλλος, αντιπαραθέτει τις πολλαπλές συμμετοχές του Παναθηναϊκού σε τελικές φάσεις πανελληνίων πρωταθλημάτων Παίδων κι Εφήβων.

Εξυπηρετούν το μοντέλο μίας σχέσης την οποία αντιπροσωπεύει το "Μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν"... Ο ζερβοχέρης ξεκίνησε τη δημοσιογραφική καριέρα του, πολύ πριν τον ψηλό διοπτροφόρο, στο "ΦΙΛΑΘΛΟ", εκεί όπου βρήκε το λιμάνι του (δεν υπάρχουν ταμπού στις λέξεις παρακαλώ) ο Ασπρούλιας, μετά την αποχώρησή του από την Sport.gr ή αλλιώς Sportline. Εκεί όπου ο ζερβοχέρης συνάντησε και συνεργάστηκε με τον ψηλό μετά τον "ΦΙΛΑΘΛΟ". Καταλάβατε τίποτα; Αν όχι, μην ανησυχείτε. Ούτε ο Καβαλιεράτος κατάλαβε πως το έκανε... Η συνύπαρξη συνεχίστηκε στο GOAL (σαν είπαμε μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν) κι αφού ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για την αποχώρηση του ...ζερβού με προορισμό την Sportday, αποφάσισαν και ίδρυσαν από κοινού το Superbasket.gr. Στο μεταξύ, ο Καβαλιεράτος ενστερνιζόμενος την άποψη που αναφέρει ότι "Οταν δεν μπορείς να νικήσεις τον εχθρό σου, κάντον φίλο σου" μετά την απώλεια της ανόδου του Εθνικού από την ΑΕΚΤ στο ιστορικό παιχνίδι του Παπαστράτειου διήγαγε κοινή αθλητική πορεία στην ομάδα του Εθνικού, όπου ο Ασπρούλιας έκατσε πάνω στα εκατομμύρια του συμβολαίου των Πειραιωτών, με αποτέλεσμα η άνοδος στην Γ'Εθνική να μην περάσει ούτε έξω από το Παπαστράτειο.

Στις απόψεις τους, στην κοσμοθεωρία, την αντιμετώπιση των πραγμάτων, τους χωρίζουν πολλά. Τα περισσότερα... Τους ενώνουν όμως ακόμα περισσότερα και ίσως πιο σημαντικά... Το έτος γέννησης (74άρηδες και οι δύο), η απύθμενη αγάπη για το μπάσκετ, η αιώνια (παρά τις διαφορές) φιλία και κυρίως ο σεβασμός του ενός για τον άλλον. Ηρθε η ώρα να κονταροχτυπηθούν! Εκκινώντας, ο μεν Καβαλιεράτος από τη θέση του ως εις εκ των κορυφαίων (αν όχι ο κορυφαίος) ρεπόρτερ Ολυμπιακού, ο δε Ασπρούλιας ως ένας άνθρωπος που ζει (σ)τον Παναθηναϊκό από μικρό παιδί. Σε αυτή τη γωνιά, δε θα κάνουν τίποτα περισσότερο από αυτό που συμβαίνει όταν πίνουν τον καφέ τους: Θα διαφωνούν... Ως συνήθως! Με φόντο τους δύο αιώνιους, αλλά με βάση και αφετηρία την αρχή της αξιοπρέπειας, όπως και οι δύο την ορίζουν. Οχι μιλώντας, αλλά γράφοντας... Και βάζοντας στο παιχνίδι όλους εσάς!