Ίντερ σε κρίση... vol. 2

Η Ίντερ βρέθηκε σε κρίση στο ξεκίνημα της σεζόν. Από τότε το νερό μπήκε στο αυλάκι, ο Κλαούντιο Ρανιέρι οδήγησε τους νερατζούρι σε 7 σερί νίκες και δειλά-δειλά ξεκίνησαν οι δηλώσεις και η πίστη για διεκδίκηση του Scudetto στο Μιλάνο. Δυστυχώς, για τους Μιλανέζους η προσγείωση ήταν απότομη... Η Ίντερ διανύει ένα σερί 5 αγώνων χωρίς νίκη σε όλες τις διοργανώσεις (4 ήττες, 1 ισοπαλία) και οι αδυναμίες άρχισαν και πάλι να φαίνονται. Αν η περσινή σεζόν κρίθηκε αποτυχημένη, με τον Λεονάρντο να τη σώζει στο τέλος με την κατάκτηση του Κυπέλλου και τη 2η θέση, φέτος δύσκολα φαίνεται ότι θα υπάρξει ανάλογο... φότο φίνις.

Σε απόδοση 1.40 στην betoto η νίκη της Ίντερ επί της Μπολόνια

Οι Κυπελλούχοι Ιταλίας έμειναν εκτός συνέχειας από τη Νάπολι στα προημιτελικά, ενώ η ήττα από τη Νοβάρα ήταν η 9η στα πρώτα 23 παιχνίδια της σεζόν, κάτι που έχει να συμβεί εδώ και 65 χρόνια, όταν τη σεζόν 1946-47 η Ίντερ τελείωσε 10η με 15 ήττες! Είναι χαρακτηριστικό ότι πέρυσι η σεζόν τελείωσε με 8 ήττες, ενώ ο 1 βαθμός στα τελευταία 4 παιχνίδια στην Σέριε Α είναι το χειρότερο σερί της ομάδας από τον Φεβρουάριο του 2004. Η κρίση δεν έφυγε ποτέ, με το 7 στα 7 απλά να καλύπτει τις αδυναμίες της ομάδας, ή πρόκειται για δεύτερη κρίση στην ίδια σεζόν; Όπως και να έχει οι νερατζούρι από τη μία έχουν ελπίδες για έξοδο στο Champions League (διοργάνωση στην οποία είναι ακόμη μέσα, αντιμετωπίζοντας την Μαρσέιγ στους «16»), καθώς είναι στο -6 από την 3η Λάτσιο, και από την άλλη κινδυνεύουν να μείνουν εκτός Ευρώπης, με την 6η Ρόμα να είναι 1 βαθμό πίσω και την 7η Νάπολι 2!

Τα λάθη από το ξεκίνημα της σεζόν πολλά. Η ανανέωση που δεν έγινε ποτέ, η επιλογή Γκασπερίνι, τα αγωνιστικά προβλήματα σε άμυνα και ανάπτυξη απόρροια της προετοιμασίας, ο κακός μεταγραφικός σχεδιασμός, η έλλειψη επικοινωνίας και κατανόησης ανάμεσα σε τεχνική ηγεσία και διοίκηση και ο αγωνιστικός… λήθαργος του Σνέιντερ φαίνεται να είναι από τις κυριότερες αιτίες για τη νέα... πτώση των νερατζούρι.

Δεν προχωράει η ανανέωση
Η Ίντερ είναι ακόμη η ομάδα με την οποία ο Μουρίνιο κατέκτησε τα πάντα. Η ανανέωση δεν έγινε ποτέ και ο μοναδικός που κατάφερε να κερδίσει θέση βασικού από τότε είναι ο Πατσίνι, όμως μην ξεχνάμε το γεγονός ότι ο Ετό αποτελεί παρελθόν. Ο Άλβαρες δείχνει ότι έχει τα στοιχεία να πρωταγωνιστήσει στο μέλλον, όμως ήταν δεδομένο ότι δεν θα μπορούσε να εξελιχθεί άμεσα σε ηγέτη στην πρώτη του σεζόν στην Ευρώπη και στην Σέριε Α. Ο Ρανόκια δεν μπόρεσε να κερδίσει την εμπιστοσύνη κανενός προπονητή του, ενώ ο Ναγκατόμο είναι φιλότιμος, έχει δώσει λύσεις, όμως τα προηγούμενα χρόνια σίγουρα δε θα είχε θέσει στους νερατζούρι. Καστένιος και Φαραόνι δείχνουν καλά στοιχεία, όμως αποκτήθηκαν περισσότερο για το μέλλον, ο Σάρατε ήδη δεν υπολογίζεται, ενώ ο Φορλάν αποκτήθηκε στα 33 του...

Αποτέλεσμα ήταν οι νερατζούρι να παρατάξουν στο παιχνίδι με τη Λιλ (νίκη 2-1) την γηραιότερη ενδεκάδα στην ιστορία του Champions League με μέσο τα 31,5 χρόνια, ξεπερνώντας το ρεκόρ της Μίλαν, ενώ ο μέσος όρος του ρόστερ της Ίντερ ήταν τον περασμένο Δεκέμβριο στα 28,78 χρόνια. Όπως είναι φυσικό αυτό κάποια στιγμή μέσα στη σεζόν αυτό θα επηρέαζε την ομάδα, όσο... βιονικοί και να είναι κάποιοι παίκτες της.

Η... λαίλαπα Γκασπερίνι και η πρώτη κρίση
Το περασμένο καλοκαίρι ο Λεονάρντο αποφάσισε, παρά τις πιέσεις του Μοράτι, να αναλάβει ρόλο τεχνικού διευθυντή στην Παρί και η Ίντερ στράφηκε στην καταστροφική - όπως αποδείχθηκε - λύση του Τζιαν Πιέρο Γκασπερίνι. Ο Ιταλός τεχνικός είχε κάνει πολύ καλή δουλειά στην Τζένοα (από την οποία τελικά απολύθηκε), όμως ήταν εξαρχής αμφιλεγόμενο το κατά πόσο το σύστημα που εφάρμοζε (3-4-3) θα μπορούσε να λειτουργήσει σε μία ομάδα με τις απαιτήσεις των νερατζούρι. Η Ίντερ κατάφερε να πάρει μόλις μία ισοπαλία με τον Γκασπερίνι στον πάγκο της (0-0 με Ρόμα) στα πρώτα πέντε επίσημα παιχνίδια της σεζόν και μετά την ήττα από τη Νοβάρα (3-1), ο Μάσιμο Μοράτι αποφάσισε να τον απολύσει. Έτσι, έγινε ο πρώτος προπονητής στην ιστορία που έφυγε από τους Μιλανέζους χωρίς να πετύχει ούτε μία νίκη!

Τα προβλήματα στην άμυνα ήταν από το ξεκίνημα τεράστια με τον Γκασπερίνι στον πάγκο και φαίνεται ότι η δουλειά που έγινε στην προετοιμασία σε αυτόν τον τομέα δεν ήταν καλή. Είναι χαρακτηριστικό ότι απέναντι στην Παλέρμο οι νερατζούρι έκαναν 18 σουτ, από τα οποία τα 6 ήταν εντός εστίας, απέναντι στη Ρόμα είχαν 12 και 3 αντίστοιχα και απέναντι στη Νοβάρα 12 και 2. Τα νούμερα θα ήταν εξαιρετικά, αν οι αντίπαλοι δεν είχαν περισσότερα! Πιο συγκεκριμένα η Παλέρμο είχε 16 σουτ, τα 9 από τα οποία εντός εστίας, η Ρόμα 12 (3 εντός εστίας) και η Νοβάρα 13 (9 εντός εστίας) αντίστοιχα.

Η εποχή Γκασπερίνι τελείωσε πολύ γρήγορα μετά την ήττα 3-1 στο «Σίλβιο Πιόλα» με τον Μοράτι να δηλώνει: «Όταν χάνεις έτσι όπως χάσαμε από τη Νοβάρα, δεν υπάρχει τίποτα θετικό να κρατήσεις. Ο Γκασπερίνι έδειχνε να μην έχει τον έλεγχο». Κάπως έτσι ξεκίνησε στο Μιλάνο η εποχή Ρανιέρι.

Προβλήματα σε άμυνα και ανάπτυξη
Πέρυσι η Ίντερ τελείωσε τη σεζόν με παθητικό 42 γκολ. Φέτος, έχει ήδη φτάσει τα 30 σε 23 παιχνίδια. Οι νερατζούρι δέχονται κατά μέσο όρο 1,3 γκολ ανά παιχνίδι, κάτι που έχει να συμβεί από το 1999, ενώ στα παιχνίδια με Παλέρμο και Ρόμα η Ίντερ δέχθηκε από 4 γκολ, κάτι που συνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία της! Οι Μιλανέζοι δέχονται 11 σουτ ανά παιχνίδι από τους αντιπάλους τους, όμως κατά μέσο όρο μόλις 2 από αυτά ανακόπτονται. Επίσης, από τα σουτ που δέχονται το 54% είναι εντός περιοχής, δείγμα ότι ούτε στη μεσαία γραμμή γίνεται καλή δουλειά ανασταλτικά. Η κατοχή της μπάλας είναι υπέρ τους μόλις κατά 53%, ενώ ένα ακόμη σημαντικό στατιστικό είναι ότι το 52% των 16 σουτ, που κάνουν ανά παιχνίδι, είναι εκτός περιοχής!

Με τον Γκασπερίνι στον πάγκο της η Ίντερ ξεκινούσε τις περισσότερες επιθέσεις της από τον άξονα, όμως με την έλευση του Ρανιέρι αυτό άλλαξε. Ο Ιταλός έδωσε εντολή η ανάπτυξη να γίνεται και από τα άκρα και οι οριζόντιες γραμμές άνοιξαν. Το σύστημα αρχικά δούλεψε, όμως έδειξε ότι δεν μπορεί να αποτελέσει μόνιμη λύση μετά τα αποτελέσματα των τελευταίων παιχνιδιών. Ένα άλλο στοιχείο, που επίσης λείπει από την φετινή Ίντερ, είναι οι επιτυχημένες ντρίμπλες. Οι νερατζούρι κάνουν έχουν 9 κατά μέσο όρο και πολλές φορές αυτό τους στοιχίζει, καθώς δείχνει ότι λείπουν οι σωστές ατομικές ενέργειες απέναντι σε κλειστές άμυνες. Κάτι που φάνηκε περίτρανα στο παιχνίδι με τη Νοβάρα στο «Σαν Σίρο», όπου οι παίκτες του Ρανιέρι... σφυροκόπησαν την αντίπαλη εστία, κυρίως όμως με σουτ από μέση και μακρινή απόσταση. Περιοχή πάτησαν, όμως προήλθαν πολλές ευκαιρίες από αυτό.

*Παρακάτω στο πρώτο γράφημα είναι οι θέσεις των παικτών στο παιχνίδι με τη Ρόμα με τον Γκασπερίνι στον πάγκο (0-0) και στο δεύτερο γράφημα στο παιχνίδι του δεύτερου γύρου ανάμεσα στις δύο ομάδες με τον Ρανιέρι στον πάγκο (ήττα 4-0).

Ο... απαραίτητος κύριος Μότα
«Είναι πιθανόν να έχουμε πάρει κάποιες λάθος αποφάσεις. Αλλά δε νομίζω ότι έχουμε κάνει πολλά λάθη, ούτε πολύ σοβαρά. Το πρόβλημα είναι ότι καλομάθαμε τα τελευταία χρόνια στο να βρίσκουμε παίκτες ικανούς να προσαρμόζονται γρήγορα στην ομάδα. Το ποδόσφαιρο δεν είναι μαθηματικά και στρατηγικές και μια ανανέωση που μπορεί να δείχνει σωστή, ίσως να μην φέρει τα αποτελέσματα που θέλεις», τόνισε ο Μοράτι πριν λίγες ημέρες, όμως τον περασμένο Ιανουάριο δεν είχε κανένα πρόβλημα να παραχωρήσει τον Μότα στην Παρί, παρά την αντίθετη εισήγηση του Ρανιέρι, για το τελευταίο επεισόδιο στην μεταγραφική πολιτική της Ίντερ.

«Ζήτησα να μείνει ο Μότα και θα μείνει. Ο σύλλογος με διαβεβαίωσε ότι θα μείνει τουλάχιστον μέχρι τον Ιούνιο. Αυτό είναι καλό, γιατί δεν έχουμε άλλον μέσο με τη δική του ποιότητα». Τάδε έφη Κλαούντιο Ρανιέρι, λίγες ημέρες πριν ο 29χρονος μέσος μετακομίσει στο Παρίσι. Στη θέση του αποκτήθηκαν δύο μέσοι (αμφότεροι δανεικοί), όμως ο τεχνικός της Ίντερ γνώριζε ότι η απώλεια του διεθνή Ιταλού θα ήταν μεγάλη, καθώς από τη μία οι αριθμοί του ήταν εξαιρετικοί, ενώ από την άλλη τα αποτελέσματα πρέπει να είναι άμεσα και κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί το πότε θα προσαρμοστούν πλήρως οι νέοι...

Είναι χαρακτηριστικό ότι στην πρώτη του εμφάνιση με την Παρί ο Μότα είχε 91 πάσες, τις περισσότερες για παίκτη των πρωτευουσιάνων φέτος, με το ποσοστό επιτυχίας του να είναι στο 88%. Αντίστοιχα στο ντεμπούτο του ο Άντζελο Παλόμπο είχε μόλις 42 απέναντι στην Ρόμα (την καλύτερη επίδοση για την Ίντερ στο παιχνίδι). Ο Μότα ήταν πρώτος στις πάσες ανά παιχνίδι με 77,7 για τους νερατζούρι και με ποσοστό επιτυχίας 88,4%, με δεύτερο τον Σνάιντερ, ο οποίος έχει 49,3 και ποσοστό επιτυχίας 82,7%. Η διαφορά είναι τεράστια για να μην την προσέξουν Μπράνκα και Μοράτι... Είναι χαρακτηριστικό ότι από την στιγμή που έφυγε ο διεθνής Ιταλός μέσος, η Ίντερ δεν έχει κανέναν παίκτη στο top 10 της Σέριε Α στο μέσο όρο πασών ανά παιχνίδι, σε μία λίστα που βρίσκεται για παράδειγμα ο Λούκα Τσιγκαρίνι της Αταλάντα (10ος με 59,9).

Χωρίς λύση η... εξίσωση Σνάιντερ
Ο Σνάιντερ είναι εκπληκτικός παίκτης και κανένας δεν το αμφισβητεί. Δυστυχώς, όμως, για τον Ολλανδό και την Ίντερ μία οι τραυματισμοί, μία οι αλλαγές στο σύστημα δεν του έχουν επιτρέψει να βρει ρυθμό. Ο Σνάιντερ έχει πετύχει 1 γκολ από το ξεκίνημα της σεζόν, έχει μοιράσει 3 ασίστ (πρώτος για την Ίντερ ο Άλβαρες με 5), ενώ κάνει 4 σουτ ανά παιχνίδι, τα περισσότερα από κάθε άλλον παίκτη της ομάδας (ακολουθεί ο Πατσίνι με 2,9). Χωρίς αυτόν, όμως, η Ίντερ παίρνει φέτος 2 βαθμούς ανά παιχνίδι, ενώ με τον 27χρονο μέσο στη σύνθεσή της μόλις 1,1...

Ο Σνάιντερ έχει παίξει 11 φορές στην Σέριε Α (8 βασικός) και με αυτόν στη σύνθεσή της η Ίντερ έχει 5 ήττες, 3 ισοπαλίες και 3 νίκες. Φταίει το σύστημα, φταίει η άσχημη κατάσταση στην οποία βρίσκεται, το θέμα είναι ότι στη μέρα του μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα σε οποιοδήποτε παιχνίδι, όμως σπάνια το κάνει. Στην αναμέτρηση με τη Νοβάρα είδαμε κάτι από τον παλιό Σνάιντερ και του έλειψε μόνο το γκολ, καθώς είχε 13 σουτ, τα περισσότερα από κάθε άλλον παίκτη φέτος στην Σέριε Α, και 91 πάσες (καλύτερη επίδοση για παίκτη της Ίντερ στο παιχνίδι)! Ο Ολλανδός, όμως, έχει πολλά ακόμη να αποδείξει στον Ρανιέρι, ο οποίος φαίνεται ότι δεν είναι διατεθειμένος να στήσει όλο το δημιουργικό κομμάτι γύρω του.

«Αυτή τη στιγμή παίζουμε καλύτερα με 4-4-2 και για αυτόν τον λόγο έβγαλα τον Σνάιντερ από το παιχνίδι (μπήκε στη θέση του ο Άλβαρες), ώστε να επιστρέψουμε στο σύστημα, με το οποίο είμαστε περισσότερο εξοικειωμένοι. Ο Σνάιντερ χρειάζεται να έχει ελεύθερο ρόλο για να αποδώσει και δεν μπορώ να τον αναγκάσω να παίξει στα πλάγια. Μπορεί να παίξει σε σύστημα 4-4-1-1 ή σε ρόμβο στο κέντρο, όμως αυτή τη στιγμή αυτό δεν μας βγαίνει. Δοκίμασα σήμερα αυτό το σύστημα, όμως δεν μπορέσαμε να απολαύσουμε τους καρπούς του», τόνισε μετά την ήττα από την Λέτσε ο Κλαούντιο Ρανιέρι.

«Ο Σνάινερ είναι πρωταθλητής και πάντα έπαιζε σε πολύ υψηλό επίπεδο για την Ίντερ, όμως τώρα θα πρέπει να συμβιβαστεί με μία διαφορετική τακτική, με άλλους αυτοματισμούς και άλλες απαιτήσεις», τόνισε ο τεχνικός της Ίντερ μετά την δεύτερη ήττα από τη Νοβάρα.

Το 7 στα 7 και η απότομη... προσγείωση
Οι 7 σερί νίκες έφεραν χαμόγελα στο «Σαν Σίρο» και όχι μόνο αυτό, καθώς οι ψίθυροι περί διεκδίκησης του τίτλου και της μεγάλης αντεπίθεσης έγιναν πλέον φωνές, με τις νίκες να έρχονται άλλες εύκολα (4-1 την Λέτσε, 5-0 την Πάρμα, 1-0 την Τζένοα) και άλλες δύσκολα (1-0 την Μίλαν, 2-1 την Λάτσιο, 1-0 την Τσεζένα). Οι νερατζούρι σε αυτά τα παιχνίδια είχαν κατά μέσο όρο 15,86 προσπάθειες για γκολ ανά παιχνίδι, ενώ στα επόμενα 4 (με Λέτσε, Παλέρμο, Ρόμα, Νοβάρα), που δεν κατάφεραν να πάρουν ούτε μία νίκη, 18 μέσο όρο αντίστοιχα (στο παιχνίδι με τη Νοβάρα έκαναν ρεκόρ στη σεζόν με 30). Τι συνέβη, λοιπόν, και οι Μιλανέζοι ξέχασαν τι σημαίνει νίκη;

Εκτός από την ατυχία και την χειρότερη εμφάνιση στη σεζόν, η αμυντική συμπεριφορά αποδείχθηκε και πάλι αχίλλειος πτέρνα... Στο παιχνίδι με την Λέτσε οι παίκτες του Ρανιέρι ναι μεν δεν ικανοποίησαν, όμως ήταν και άτυχοι. Ακολούθησε το παιχνίδι με την Παλέρμο, στο οποίο Μιλίτο και Μίκολι έκαναν πάρτι στις αντίπαλες άμυνες, ενώ με τη Ρόμα οι νερατζούρι απλά δεν... υπήρχαν στο γήπεδο. Τέλος, με τη Νοβάρα οι Μιλανέζοι πίεσαν πολύ, είχαν 30 τελικές προσπάθειες, όμως δεν μπορούσαν να πατήσουν περιοχή και αναλώθηκαν σε μακρινά σουτ, καθώς μόλις το 33% αυτών έγινε μέσα από την περιοχή και συνολικά μόλις 6 βρήκαν στόχο. Η... μεταμόρφωση προς το χειρότερο είναι εμφανής, όπως και το πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει ο Ρανιέρι και οι παίκτες του. Το κακό είναι ότι κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι και ο χρόνος υπάρχει (περάσαμε τα μισά της σεζόν) και αγωνιστική… αναγέννηση θα υπάρξει και πάλι.