Γεννημένος μαχητής... (vid)

Το χωριό Κλείτος είναι ένας μικρός σχετικά οικισμός της Κοζάνης. Παράλληλα ανήκει σε μία ευρύτερη περιοχή όπου περισσεύει το ποδοσφαιρικό ταλέντο. Κάτι που προκαλεί εύλογα την απορία, πώς δεν υπάρχει εκεί μία ομάδα στις δύο πρώτες επαγγελματικές κατηγορίες. Τελευταίος χρονικά «εκπρόσωπος» του νομού, ο οποίος μας... συστήθηκε είναι ο Παύλος Κυριακίδης. Που πλέον έχει γίνει κάτοικος Περιστερίου. Μέχρι όμως να βρεθεί στον Ατρόμητο πέρασε πολλά. Παρόλα αυτά είναι «εδώ» και πλέον μπορεί να αισθάνεται ένας... γεννημένος μαχητής.

Ας παρακολουθήσουμε βήμα βήμα την πορεία του μέχρι την Δυτική Αττική. Γεννημένος τον Σεπτέμβριο του 1991, από μικρός ήταν με μία μπάλα στα πόδια. Παρασυρόμενος ίσως και από τα ξαδέρφια του Παντελή και Κώστα Καπετάνο, με τους οποίους έχει μακρινή συγγένεια. Οταν ήταν 10 ετών η οικογένειά του μετακόμισε στην πόλη της Κοζάνης. Τότε πήγε στην Ακαδημία Ακρίτες, όπου άρχισε να ξεχωρίσει. Εξτρεμάκι-ζιζάνιο, κλήθηκε σύντομα στην τοπική μεικτή όπου κατά διαβολική σύμπτωση είχε τον Κυριάκο Κυβρακίδη για συμπαίκτη, τόσο εκεί όσο και στην ακαδημία. Τότε οι δυο τους έπαιζαν στα άκρα, τώρα θα «μοιράζονται» την δεξιά πλευρά.

Είπαμε όμως. Ο συγκεκριμένος νομός έχει την «κατάρα» να μην εκμεταλλεύεται τα ταλέντα της. Ο Κυριακίδης πέρασε στα ΤΕΦΑΑ, το επαγγελματικό ποδόσφαιρο στην Κοζάνη ήταν και είναι σε «νηπιακό» στάδιο και έτσι πήγε στην Κομοτηνή. Η μπάλα όμως είναι μικρόβιο. Δεν... κόβεται εύκολα. Παράλληλα με τις σπουδές του, συνέχισε το ποδόσφαιρο στον Μέγα Αλέξανδρο Ιάσμου. Ο οποίος ήταν στην τότε Δ' Εθνική. Αλλά τα εμπόδια... συνεχίζονταν. Τον Φλεβάρη του 2010 – καλή ώρα πριν από έξι χρόνια – η ομάδα «βάρεσε κανόνι» και ο 19χρονος τότε εξτρέμ μένει στον... άσο. Κάπου εκεί εμφανίστηκε η ομώνυμη ομάδα του νομού του. Ηταν στην Γ' Εθνική και τον «έψησε» να γυρίσει. Ακολούθησε ο Πανηλειακός και την Πρωταπριλιά του 2012 συνέβη το «κακό». Μακάρι να ήταν ψέμα, όμως στο ματς με την Προοδευτική υπέστη ρήξη χιαστών και πλέον καλούνταν να ανέβει έναν Γολγοθά. Στα «αλώνια» του ελληνικού ποδοσφαίρου, ένα ταλέντο ήταν κοντά στο να χαθεί. Εκείνος όμως δεν το έβαλε κάτω.

Αποθεραπεύτηκε και τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου έπαιξε ξανά. Πλέον εκείνος... όριζε τους κανόνες. Τελείωσε τη σεζόν στον Πύργο, ακολούθησε η Ζάκυνθος και το καλοκαίρι του 2014 ήρθε η πρόταση του Ηρακλή. Η ομάδα απέκτησε εκείνον τον καιρό πολλά πιτσιρίκια, «πίστεψε» σε αυτόν αλλά και γενικότερα σε μία ελπιδοφόρα «φουρνιά» και έναν χρόνο μετά πανηγύριζαν την άνοδό τους στην Σούπερ Λιγκ. Ετσι έρχονταν στον... αφρό άγνωστα για εμάς ονόματα παικτών. Κυριακίδης... Σαραμαντάς.... Ζιάμπαρης... Τσιλιανίδης.... Καρασσαλίδης... Λουκίνας... και πολλοί άλλοι. Νεαροί που μεγάλωσαν στον Γηραιό. Οξύμωρο, αλλά αληθινό.

Στα 2,5 χρόνια που έμεινε στην Θεσσαλονίκη εξελίχθηκε και άρχισε να αποκαλείται ως το «πολυεργαλείο». Τον είδαμε δεξί μπακ, «οκτάρι» σε 4-2-3-1 και φυσικά στις δύο πτέρυγες, καθώς η φυσική του θέση είναι δεξί εξτρέμ. Εκεί έκανε κολλητούς και καλούς φίλους - όπως π.χ. τον Τσιλιανίδη, τον Σαραμαντά και όλα τα παιδιά της ομάδας - ενώ τον... ακολούθησε και το παρατσούκλι που του είχαν «κολλήσει» στον Πύργο. Φταίχτης; Ο Σαραμαντάς, καθώς ήταν συμπαίκτες στον Πανηλειακό και ο... μύθος λέει πως εκείνος το «μαρτύρησε» στα αποδυτήρια του Γηραιού. «Οικοδόμο» τον φώναζαν λόγω σωματοδομής και του έμεινε. Για ένα παιδί που μέσα στο γήπεδο «μεταμορφώνεται» σε... αρτίστα. Πλέον τρανή απόδειξη το γκολ που πέτυχε στις 4 Οκτωβρίου του 2015 στους Ζωσιμάδες κόντρα στον ΠΑΣ. Από τα 30 μέτρα και... συστημένο.

Τα πολλά προβλήματα που υπάρχουν στον Ηρακλή, αλλά και η άκρως δελεαστική προοπτική του Ατρόμητου, τον έφεραν στην Αθήνα. Μαζί με την Ιωάννα, την κοπέλα που είναι μαζί τα τελευταία έξι χρόνια. Με κοινή καταγωγή, μαζί στα εύκολα αλλά κυρίως στα δύσκολα. Μέχρι στιγμής στην ζυγαριά του 26χρονου τα τελευταία είναι περισσότερα, αλλά στάθηκε όρθιος και τα κατάφερε. Αρα, μπορεί να αισιοδοξεί πως τα καλύτερα... έρχονται.