Η πρώτη...νίκη του Καρίμ

Γυρίζοντας πίσω, δεν θυμάμαι τον Ερνέστο Βαλβέρδε να πετάει στα... σύννεφα για την απόκτηση του Ραφίκ Τζιμπούρ εκείνον τον Γενάρη του 2011. Τότε που ο Βάσκος είχε ουσιαστικά μόλις μονιμοποιήσει στην κορυφή της επίθεσης τον ιπτάμενο Κέβιν Μιραλάς, έχοντας σχηματίσει πίσω του μια τριάδα με Φετφατζίδη, Φουστέρ και Ριέρα. Και πιο πίσω Ιμπαγάσα με Μοντέστο.

Αύγουστο είχε πιάσει δουλειά ο Τσινγκούρι. Μετά από ευρωπαϊκό αποκλεισμό που έφερε νέο ανακάτεμα της τράπουλας. Σε ένα ρόστερ με καμία εικοσαριά νέους. Χρειάστηκε λίγο χρόνο, αλλά το βρήκε. Έστω και αν δεν του χωρούσαν σε εκείνη την εντεκάδα, ο Πάντελιτς με τον Ρόμενταλ. Δύο από τις κορυφαίες μεταγραφές της εποχής. Όπως δεν του χωρούσε ο Μήτρογλου που εκείνες τις ημέρες πήρε τον δρόμο (του δανεισμού) για τη Νέα Σμύρνη. Και δεν αναφέρουμε καν κάτι περιπτώσεις τύπου Νέμεθ που πέρασαν και δεν ακούμπησαν.

Δεν ήθελε σέντερ φορ, εκείνον τον Γενάρη ο προπονητής. Καλά-καλά δεν τον χρειάζονταν και ο ίδιος ο Ολυμπιακός. Η διοίκηση όμως βρήκε τρόπο να προσθέσει στο ρόστερ, έναν από τους καλύτερους παίκτες της Σούπερ Λιγκ. Τον πήρε και τα υπόλοιπα είναι μια ιστορία που περνά μέσα από 45 γκολ και δυόμιση σπουδαίες σεζόν για τον Τρομοκράτη στο λιμάνι

Γιατί η αναφορά στον Τζιμπούρ; Ίσως και γιατί το χθεσινό ήταν με τον Άρη. Κυρίως όμως για την αφετηρία του Καρίμ Ανσαριφάρντ σε μια ιστορία που θυμίζει αρκετά εκείνη την προ εξαετίας. Του Ιρανού που περνώντας την είσοδο προφανώς και έβαλε ιδέες με το «καλησπέρα» στον Πάουλο Μπέντο. Στο πρώτο ματς του σκόραρε και μάλιστα ένα γκολ μισή πρόκριση. Στο πρώτο ματς του όμως, έκανε και την καλύτερη εμφάνιση του με τα Ερυθρόλευκα ο Όσκαρ Καρντόσο –έστω και αν ο Παραγουανός έχει βάλει μόνος του, τον πήχη πολύ χαμηλά-. Όπως αντίστοιχα έκανε μακράν το καλύτερο παιχνίδι του ο Γιώργος Μανθάτης.

Έγινε το «κλειδί» ο 27άχρονος, για την καλή λειτουργία μιας διάταξης που είχε απορριφθεί πανηγυρικά μήνες πριν. Την 4-4-2 επιλογή, που έφερε μια...μικρή καταστροφή στη Λάρισα. Στη μοναδική ήττα του Ολυμπιακού στην φετινή Σούπερ Λιγκ.

Τότε το δίδυμο ήταν Καρντόσο-Ιντέγιε. Με τον Ελιονούσι στη μια πλευρά και τον Σεμπά απέναντι. Οι Ερυθρόλευκοι δεν είχαν κάνει ούτε ευκαιρία. Η στατιστική είχε καταγράψει 51 λάθη. Και η Λάρισα που προφανώς είχε επικρατήσει δίκαια; Δεν είχε πιάσει απόδοση καλύτερη από αυτή του χθεσινού Άρη, ο οποίος θύμισε σε όλους πως η βαριά φανέλα του δεν συμβαδίζει με την υποχρέωση της ζωής μακριά από την κατηγορία των μεγάλων.

Ο Ολυμπιακός όμως χθες, έστω και αν δεν επικράτησε, είχε ροή στο παιχνίδι του. Έδειξε να μπορεί να λειτουργήσει μέσα από αυτόν τον σχηματισμό. Και κυρίως είχε τον τρόπο να φτάνει στην αντίπαλη περιοχή, παρά το γεγονός ότι οι δύο κεντρικοί του χαφ (Καμπιάσο, Μπουχαλάκης) ήταν σχεδόν απογοητευτικοί.

Μέσα από το «κουτί» ο Καρντόσο έδωσε δύο ασίστ (Σισοκό, Μανθάτης), είχε ο ίδιος δύο-τρεις καλές εκτελέσεις, έγινε το γκολ του Ανσαριφάρντ. Δεν υπάρχουν πολλά ματς των πρωταθλητών το τελευταίο διάστημα που θα βρει κάποιος τόση δράση, σε απόσταση βολής από τον αντίπαλο τερματοφύλακα. Κάθε τρεις μέρες αγωνίζεται ο Ολυμπιακός αυτόν τον καιρό. Το να ανατρέξει κάποιος στα προηγούμενα δεν είναι δύσκολο.

Φυσικά και δεν άλλαξε την...φορά της Γης το χθεσινό. Ο Μπράουν Ιντέγιε παραμένει ο βασικός σέντερ φορ. Ο Κώστας Φορτούνης ένα πρόσωπο που ουσιαστικά η αξιοποίηση του «προστάζει» το 4-2-3-1. Υπάρχει όμως πλέον και ένας επιθετικός που εάν και εφόσον μπορεί να προσθέσει και πάλι στον φάκελο του Μπέντο, μια ιδέα που την είχε εγκαταλείψει τον Σεπτέμβρη. Και αυτό έχει τη σημασία του. Γιατί ο Καρντόσο πέρασε τα καλύτερα του χρόνια στη Λισαβόνα, έχοντας παρτενέρ στην επίθεση. Φέτος στο 4-2-3-1 του Ολυμπιακού, τις περισσότερες φορές δεν...ακουμπάει τη μπάλα.

Ο Ανσαριφάρντ μοιάζει να του ταιριάζει καλύτερα από τον Ιντέγιε. Σαν παρτενέρ. Σαν «δεύτερος». Το δείγμα είναι σίγουρα μικρό. Είναι όμως ήδη και στο μυαλό του προπονητή. Και τα υπόλοιπα στο... χορτάρι. Γιατί ο Καρίμ από την πρώτη του εμφάνιση βγήκε σίγουρα ενισχυμένος. Σε σημείο που πιθανότατα να τον χωρέσει το αεροπλάνο στο επόμενο ταξίδι για τη Θεσσαλονίκη. Στο ταξίδι που καταλήγει στην Βέροια, την Κυριακή...

ΥΓ. Δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αν θα είναι σε πέντε ημέρες, ή σε πέντε μήνες. Από τη στιγμή που ο Λούκα Μιλιβόγιεβιτς κατάφερε να φτάσει σε μια χρηματιστηριακή αξία επιπέδου 10+ εκατ ευρώ, τα πράγματα έχουν πάρει καιρό τώρα το δρόμο τους. Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν σηκώνει τέτοιες περιπτώσεις. Για πολλούς και διάφορους λόγους που κατανοεί πλέον ο καθένας.