Όταν ραγίσει το γυαλί…

Το διαζύγιο του Ολυμπιακού με το Γιάννη Μανιάτη είναι μία κλασική δικαίωση της φράσης, «όταν ραγίσει το γυαλί, δεν ξανακολλάει εύκολα».

Υπήρξε ένας μεγάλος έρωτας ανάμεσα στο σύλλογο και τον Έλληνα διεθνή μέσο, που πήγε στο Ρέντη πριν έξι ακριβώς χρόνια, το Γενάρη του 2011 σαν μπακ απ του Τοροσίδη και μέσα σε λίγους μήνες, για την ακρίβεια από το Νοέμβρη του 2011, έγινε βασικός μέσος του Ολυμπιακού, με το ρόλο του Νο 8! Από εκείνο το Μαρσέϊγ-Ολυμπιακός 0-1.

Ο Γιάννης με το σπαθί του ανέβαινε συνεχώς στην ιεραρχία της ομάδας και δεν άργησε να γίνει κι αρχηγός του Ολυμπιακού. Βασικός σε τέσσερις συνεχόμενες σεζόν, με μεγάλη προσφορά αγωνιστική, αλλά και καταλυτική παρουσία στ΄ αποδυτήρια ως κάπτεν. Η διοίκηση του κλαμπ το αναγνώρισε αυτό και το καλοκαίρι του 2013 του έκανε καινούργιο συμβόλαιο ως το 2017, με αυξημένες αποδοχές.

Όλα πήγαιναν πρίμα μέχρι το Μάρτη του 2015, πριν δύο χρόνια δηλαδή, όταν είχε την ατυχία του σοβαρού τραυματισμού (ρήξης χιαστών) στο ΑΕΚ-Ολυμπιακός 0-1 για το Κύπελλο στο ΟΑΚΑ. Έκτοτε ουσιαστικά όλα άλλαξαν για τον σημαντικό αυτό παίκτη, που στο μεταξύ είχε βέβαια γίνει και μόνιμο στέλεχος της εθνικής μας ομάδας.

Ο Ολυμπιακός του συμπαραστάθηκε στα πάντα. Κατ΄ αρχάς του έκανε νέο συμβόλαιο, ως το 2019, με ακόμη καλύτερες αποδοχές, λίγες ημέρες μετά τον τραυματισμό του! Και τον έστειλε για μήνες στην Ιταλία, εκεί που ήθελε ο παίκτης, για να κάνει την επέμβαση και την αποθεραπεία του. Μόνο που κάτι δεν πήγε καλά. Είτε ήταν θέμα ιατρικό, είτε αποκατάστασης, είτε λάθος διαχείρισης του ίδιου του Γιάννη, που ήθελε πάρα πολύ να γυρίσει στην ομάδα όσο το δυνατό πιο σύντομα, αλλά πέτυχε το αντίθετο, να επιστρέψει με καθυστέρηση στην ενεργό δράση. Ας σκεφθούμε ότι στο ίδιο ματς Κυπέλλου, το Μάρτιο του 2015, είχε υποστεί ρήξη χιαστών κι ο Μάνταλος της ΑΕΚ. Αυτός έπαιξε μπάλα, ως βασικός, το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, ενώ ο Μανιάτης άρχισε να έχει ολιγόλεπτες συμμετοχές το Γενάρη του 2016…

Και σα να μην έφτανε αυτό, μία σειρά από καταστάσεις στο Ρέντη, χάλασαν την σχέση Ολυμπιακού-Μανιάτη. Κάπου ο Γιάννης έχασε το παιχνίδι, επηρεασμένος προφανώς κι από την ψυχολογική επιβάρυνση της εξέλιξης με τον τραυματισμό του. Ο δανεισμός στην Σταντάρ Λιέγης εκείνο το Γενάρη του έδωσε μία ώθηση, αφού ξανάπαιξε μπάλα, έστω για μόνο 2,5 μήνες, ουσιαστικά για πρώτη φορά μετά τη ρήξη χιαστών.

Η κυπελλούχος Βελγίου όμως δεν του πρόσφερε συμβόλαιο σε μόνιμη βάση, προφανώς λόγω και των οικονομικών δεδομένων κι ο Μανιάτης γύρισε πίσω στον Ολυμπιακό, που έκρινε σκόπιμο μιλώντας μαζί του σοβαρά να του δώσει μία δεύτερη ευκαιρία το περασμένο καλοκαίρι. Και ξαφνικά, και με την αλλαγή προπονητή, τον Βίκτορ Σάντσεθ αντί του Μάρκο Σίλβα, το κλίμα έδειχνε ότι μπορούσε να αντιστραφεί, αφού ο Ισπανός άλλοτε βοηθός του Μίτσελ τον είχε σε εκτίμηση.

Μόνο που αποδείχθηκε για ακόμη μία φορά ότι και στο ποδόσφαιρο όταν ραγίσει το γυαλί, δεν είναι εύκολο να ξανακολλήσει…

Ο Μανιάτης έγινε γρήγορα βασικός στα πλάνα του προπονητή, αλλά όταν ήρθε η ώρα των κρίσιμων αγώνων με την Μπερ Σεβά, δεν ανταποκρίθηκε. Όχι ότι ήταν ο μόνος, βέβαια, όμως σίγουρα η επιστροφή του στην ομάδα δεν βοήθησε. Στο πρώτο ματς το πάλεψε, αλλά τραυματίστηκε σχετικά γρήγορα και τελικά έγινε αλλαγή στο 63’. Στη ρεβάνς μπήκε αλλαγή στο 51’ κι είχε μία κακή παρουσία-ειρωνεία, το τελευταίο του ματς με τα ερυθρόλευκα ήταν για πρώτη φορά μετά από χρόνια σε θέση δεξιού μπακ, για την οποία κι είχε αποκτηθεί…

Και δεν ήταν μόνο αυτό. Καταστάσεις του παρελθόντος επαναλήφθηκαν το καλοκαίρι κι έτσι ο Έλληνας άσος έμεινε ανενεργός έως και τώρα, οπότε και υπέγραψε τη λύση του συμβολαίου του, αφού η άλλη επιλογή ήταν να έμενε εκτός δράσης ένα χρόνο.

Δεν έχει νόημα να μπω τώρα σε διαδικασία καταγραφής των καταστάσεων και σε αποτίμηση ευθυνών στο Γιάννη η, και σε άλλους-περισσότερο με κουτσομπολιό θα έμοιαζε...Ο Μανιάτης αποτελεί πλέον παρελθόν στον Ολυμπιακό κι αυτό που μετράει είναι πρώτον να αναγνωρίσουμε τη σημαντική προσφορά του στο σύλλογο και δεύτερον να σταθούμε στο ότι το διαζύγιο ήρθε με φιλικό τρόπο και σε πολιτισμένο κλίμα, όπως αρμόζει και σε ένα μεγάλο κλαμπ και σε ένα σπουδαίο ποδοσφαιριστή.

Νομίζω ότι ήταν μία εξέλιξη που σε καλό θα βγει και στους δύο. Έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, ο Μανιάτης ήταν πάρα πολύ δύσκολο να ξαναέπαιζε στον Ολυμπιακό και να κέρδιζε πίσω το χαμένο έδαφος, σε όλους τους τομείς. Στα 30 προς 31 χρόνια του, με 46 συμμετοχές στην εθνική Ελλάδας, δεν θα αργήσει να βρει πάλι τον δρόμο του, σαν μαχητής που είναι.

Απλά όπως στη ζωή, έτσι και στο ποδόσφαιρο, καμιά φορά οι μεγάλοι έρωτες, φέρνουν και χωρισμούς, που κάποια στιγμή δεν θα τους περίμενες σε καμία περίπτωση.