Ένας στους δύο... κερδίζει

Παράξενη περίπτωση. Παράξενη ιστορία γενικώς. Ένα «θηρίο» με αγωνιστικά κυβικά που εύκολα θα τον χωρούσαν σε μια από τις 3-4 μεγάλες λίγκες της Ευρώπης (έχει ήδη άλλωστε περάσει από δύο εξ αυτών) και την ίδια στιγμή, μια καριέρα που... κάθε πέρσι και καλύτερα.

Εκεί λοιπόν που ο Παϊτίμ Κασάμι θα έπρεπε να είναι «κάνω τη διαφορά» στον Ολυμπιακό, έφτασε καλοκαίρι του 2017, να μπαίνει... τελευταίος στην αποστολή για το Ζέεφελντ. Γιατί τελευταίος μπήκε. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και εκείνος παρέα με τον Πάρντο, τον Μαρτίνες και τους άλλους που ήδη αναζητούν την επόμενη ομάδα της καριέρας τους. Δεν είναι λοιπόν και για να το καμαρώνει όλο αυτό. Και δεν είναι να αναζητά και τις ευθύνες οπουδήποτε άλλου, πέρα από τον καθρέφτη του.

Πραγματικά δεν έχει καλύτερο κεντρικό χαφ ο πρωταθλητής, στο ρόστερ του. Δεν είχε ούτε τη σεζόν που πέρασε. Αυτό το πακέτο ικανοτήτων. Την άνεση να αγωνίζεται σε 2-3 διαφορετικές θέσεις. Το ύψος, τη δύναμη, το αριστερό πόδι, την τελική πάσα, το πάτημα στην αντίπαλη περιοχή, το γκολ. Και όμως την έβγαλε «δανεικός» στη Νότιγχαμ Φόρεστ. Την όγδοη-ένατη ομάδα της καριέρας του. Πόσο χρονών είναι; Μόλις πριν από μερικές ημέρες έκλεισε τα 25! Και έχει να κληθεί στην εθνική Ελβετίας από τον Μάρτη του ΄16. Έχασε το Euro, αν δεν αλλάξει κάτι θεαματικά θα χάσει και το Μουντιάλ.

Ο Μπεσνίκ Χάσι τον γνωρίζει καλά. Το θέμα είναι αν γνωρίζει και ο Κασάμι ότι αυτή η τελευταία του ευκαιρία στον Ολυμπιακό, ξεκινά για εκείνον με τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις. Δεν είναι ο νέος τεχνικός από εκείνους που «θωρακίζουν» τον άξονα με κλασικούς αμυντικούς χαφ. Δεν του αρέσει αυτό το στιλ. Στην Άντερλεχτ ο Μιλιβόγιεβιτς βαρέθηκε να... τρώει πάγκο από αυτή την λεπτομέρεια. Στο δικο του 4-2-3-1, το «2» αφορά σε παίκτες box to box. Σε... Κασάμι δηλαδή. Πόσους διαθέτει αυτή τη στιγμή, με ανάλογα χαρακτηριστικά; Τον Ελβετό και τον Μπουχαλάκη.

Μοιάζει απίθανο στα τέλη Αυγούστου να είναι και οι δύο εδώ. Ουσιαστικά θα διεκδικήσουν την ίδια θέση στο ρόστερ. Και η δική τους «μονομαχία» είναι ίσως ότι πιο ενδιαφέρον σε αυτές τις πρώτες στροφές που ήδη ξεκίνησαν στην Αυστρία. Άλλη περίπτωση ο Κρητικός. Κάθε χρόνο όποιος νέος προπονητής πιάνει δουλειά, μένει με το στόμα ανοιχτό με το ταλέντο του. Και μέχρι να πιάσει Σεπτέμβρης όλο κάτι γίνεται και ο Μπούχαλος...εξαφανίζεται. Είναι άτυχος γιατί έχει περάσει πολλούς τραυματισμούς. Είναι όμως και στάσιμος. Και πλέον ο καιρός περνά και για τον ίδιο. Έπειτα από τρεις σεζόν στον Ολυμπιακό, μόλις 39 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις. Έκλεισε τα 24. Κάποια στιγμή θα πρέπει να παίξει. Είτε στο λιμάνι, είτε αλλού...

ΥΓ. Για τον Ρίκι Άλβαρεζ, της Σαμπντόρια έλεγαν χθες βράδυ στην Ιταλία. «Σοβαρό ενδιαφέρον από την Ελλάδα». Λέτε;