Άντε και στα 16/16 !

Αυτή τη φορά το παρακάναμε! Η αλλαγή προπονητών σε 14 από τις 16 ομάδες και ο… αμέτρητος αριθμός κόουτς που παρέλασε από τους πάγκους της Σούπερ Λίγκας, δείχνει πολλά. Δείχνει πολλά για τον τρόπο σκέψης κάποιων παραγόντων μας, όμως αυτό έχει ένα μόνο μερίδιο σε μία μεγάλη πίτα, ευθυνών. Γιατί, μεγάλη ευθύνη έχουν και οι οπαδοί των ελληνικών ομάδων. Όχι όλοι, αλλά ένα κομμάτι, που θέλουν άμεσα αποτελέσματα, που δεν έχουν υπομονή, που ξεφεύγουν και πού, πιέζουν τις διοικήσεις να πάρουν κεφάλια!

Οι φετινές περιπτώσεις είναι πολλές, όμως κάποιες είναι αταίριαστες μεταξύ τους. Όπως για παράδειγμα αυτή του Ζεσουάλντο Φερέιρα και του Χουάν Ρότσα. Ο Γιάννης Αλαφούζος ως νέος παράγοντας δεν λειτούργησε σπασμωδικά αλλάζοντας αμέσως τον Πορτογάλο στον οποίο είχε δώσει τα… κλειδιά της Παιανίας, όμως αυτό του γύρισε μπούμερανγκ. Στη συνέχεια, χωρίς πολλά- πολλά τελείωσε τον Ρότσα με χρονοκαθυστέρηση, αφού φαίνεται ότι είχαν διαφορετική φιλοσοφία. Έφερε τον Φάμπρι του οποίου τα δεδομένα ήταν τόσο αταίριαστα με τον Παναθηναϊκό, όσο το άσπρο με το μαύρο!

Ο Πορτογάλος Ζαρντίμ έφυγε αήττητος, καθώς δεν ήταν ευχαριστημένοι στο λιμάνι και μετά λίγα ματς με Νικοπολίδη, ο Μαρινάκης επέστρεψε ξανά σε ισπανική επιλογή (Μίτσελ) ο Σπανός που είναι από τους παράγοντες που δεν αλλάζουν προπονητές σαν τα πουκάμισα, πιέστηκε πολύ φέτος και εντέλει, έπεσε στην παγίδα, καταφέρνοντας τουλάχιστον να πάει στα πλέϊ-οφ του πρωταθλήματος. Ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος έβαλε υποψηφιότητα για καλύτερος προπονητής στον πρώτο γύρο, όμως η πίεση των αποτελεσμάτων, το άγχος έφεραν το αντίο μέσα Φλεβάρη. Ο βοηθός του Κωνσταντίνος Παναγόπουλος έφερε σε πέρας άψογα την αποστολή του!

Ο Δώνης πλήρωσε το μάρμαρο για το Κύπελλο, ενώ πριν από λίγους μήνες είχε ανανεώσει το συμβόλαιό του, ενώ στην ΑΕΚ το πράγμα στράβωσε από την αρχή (Βλάχος, Παπαδόπουλος) μέχρι το τέλος (Λίνεν, Δέλλας). Το ερώτημα είναι: με τον Λίνεν στον πάγκο, παρά τα προβλήματα, η Ένωση θα είχε την ίδια τύχη; Κανείς δεν μπορεί να το πει με σιγουριά!

Ο Γιώργος Παράσχος ξεκίνησε στη Λιβαδειά μέχρι τις αρχές της άνοιξης για να δώσει τη θέση του σε έναν προπονητή-μάνατζερ, γενικό αρχηγό και κάποιες φορές τεχνικός διευθυντής. Κάποια από τα πόστα του Βέλιτς στον Παναθηναϊκό... Ελλάδα!

H Skoda Ξάνθη με τον Αρη, που βγήκαν… πρωταθλητές στις αλλαγές (από τέσσερις φορές), τουλάχιστον έσωσαν την παρτίδα με τους Θεσσαλονικείς να μένουν στην κατηγορία και την ακριτική ομάδα να παίζει μπαράζ, μήπως βγει στην Ευρώπη.

Ο Αναστό άφησε τον ΟΦΗ για τα μάτια του… Ατρομήτου και δεν του βγήκε σε καλό (οικονομικά ίσως), ενώ ο Άγγελος Αναστασιάδης (που πήρε τη θέση του Γιάννη Χατζηνικολάου και φέτος τα πήγε περίφημα, σωζοντας πέρυσι νωρίς τον ΠΑΣ και φέτος τον Πλατανιά. Εύστοχες οι επιλογές του Πνευματικού!

Ο Μάκης Χάβος έμεινε δύο ματς στη Βέροια, για να αναλάβει ο Δημήτρης Καλαιτζίδης που είχε ανεβάσει την ομάδα κατηγορία. Γιατί τον άλλαξε τότε;

Ο Σάκης Τσιώλης που πέρυσι στην αρχή της χρονιάς είχε φύγει κακήν κακώς από τον Άρη έβαλε τις βάσεις στον Αστέρα Τρίπολης, έσπειρε για να θερίσει φέτος, καθώς βρίσκεται στον τελικό του Κυπέλλου και στα πλέί-οφ του πρωταθλήματος διεκδικώντας τη θέση στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Την Ευρώπη πού την πάτε…

Διάνα έκανε και ο Χριστοβασίλης με την επιλογή του Γιάννη Χριστόπουλου που αν και νέος και με μικρό μπάτζετ κατάφερε να μπει πεντάδα, να βγάλει Ευρώπη τον ΠΑΣ και να αφήνει πίσω του ομάδες όπως ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ και άλλες. Και οι δύο Έλληνες που έμειναν αλώβητοι στις θέσεις τους είναι Έλληνες με τον τρίτο της παρέας (Δώνη) να μην προλαβαίνει να πιάσει τον… Μάη.

Αυτές είναι κάποιες από τις περιπτώσεις. Και τώρα που το ξανασκέφτομαι εκτός από την πίεση των οπαδών και τα λάθη των παραγόντων, πρέπει να προσθέσουμε και το κομμάτι: μήπως οι προπονητές μας, Έλληνες και ξένοι δεν είχαν εξελίξει τόσο το επίπεδό τους; Μήπως δεν ήταν αρκετά δουλευταράδες; Μήπως έριξαν νερό στο κρασί τους, όταν σχεδίαζαν την ομάδα, για να πάρουν τη θέση και το έκαναν «φτου»;