Το 2015 ΠΑΟΚ. Το 16 ΑΕΚ. Το 14 ΠΑΟ;

ΑΝ καταλαβαίνω καλά, από το «κλίμα» που πιάνω σε ΠΑΟΚ κι ΑΕΚ, μέσω των ρεπορτάζ και των σχολίων, αυτό που πιστεύουν στους δύο Δικέφαλους είναι ότι τελειώνουν τα ψωμιά του Ολυμπιακού στην πρωτοκαθεδρία του ελληνικού ποδοσφαίρου, στην οποία βρίσκεται εδώ και 17 ολόκληρα χρόνια-με εξαιρέσεις μόλις δύο σεζόν, που απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα, δηλαδή την κυριαρχία του.

Στον ΠΑΟΚ λοιπόν πιστεύουν, απ΄ ότι διαβάζω τουλάχιστον, ότι αν όχι του χρόνου (2013-14), σίγουρα το μεθεπόμενο χρόνο (2014-15) με το Σαββίδη θα είναι αυτοί πρωταθλητές Ελλάδας. Και στην ΑΕΚ βλέπουν, πάντα σύμφωνα με όσα διαβάζω, την ομάδα τους πρωταθλήτρια αμέσως μετά (2015-16), με το Μελισσανίδη, αφού πρώτα πάρει τα πρωταθλήματα στη Γ΄ και τη Β΄ κατηγορία τις δύο επόμενες σεζόν. Δεν ξέρω αν έστω για μία ακόμη χρονιά, την επόμενη, το ξαναπάρει ο Ολυμπιακός η, αν στεφθεί του χρόνου πρωταθλητής ο Παναθηναϊκός, με τον Αλαφούζο, αλλά πραγματικά περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον το μέλλον.

Κι εννοείται πως δεν ειρωνεύομαι. Τους μεγάλους αντιπάλους σου πρέπει να τους σέβεσαι. Ακόμη κι όταν είναι στα κάτω τους και πάνω να σηκωθούν.

Ο Ολυμπιακός, πάντως, με τα όποια του προβλήματα, είναι εδώ. Με τρία πρωταθλήματα και δύο κύπελλα μέσα στην τριετία. Παίρνοντας το πρωτάθλημα τη μία φορά με 13 πόντους, τη δεύτερη με 7 και φέτος με 15. Οπότε αναμένουμε να δούμε τι θα κάνουν οι αντίπαλοί του για να τον ξεπεράσουν-και τι θα κάνει ο ίδιος για να διατηρηθεί σε κατάσταση υπεροχής.

Εγώ ποτέ δεν έκρυψα ότι θα ήθελα πιο δυνατούς τους αντιπάλους του Ολυμπιακού.

Θα ήθελα την ΑΕΚ δυνατή. Όπως το 2002. Τότε, που το πήρα στο ΟΑΚΑ κερδίζοντάς την με 4-3, ενώ η ΑΕΚ είχε προηγηθεί στο σκορ με πέναλτι, είχε μειώσει το σκορ με πέναλτι και δεν μπόρεσε να ισοφαρίσει παρά τα έξι λεπτά των καθυστερήσεων και παρότι με ισοπαλία αυτή το έπαιρνε, ενώ ο Ολυμπιακός ήθελε μόνο νίκη.

Θα ήθελα τον ΠΑΟΚ δυνατό, όπως πέρσι- κι ακόμη πιο δυνατό. Όταν ήρθε στο Καραϊσκάκη μετά από το 2-2 στη Ρωσία με τη Ρούμπιν και το 3-0 επί της ΑΕΚ (κι έφαγε δύο γκολ μέσα σε εφτά λεπτά για το τελικό 2-1). Και δυνατό, όπως πρόπερσι-κι ακόμη πιο δυνατό. Όταν ήρθε στο Καραϊσκάκη μετά από τη νίκη επί της Βιγιαρεάλ και από τέσσερα σερί σημαντικά τρίποντα στο πρωτάθλημα (κι έφυγε με 3-0).

Θα ήθελα τον ΠΑΟ δυνατό όπως πέρσι, όταν πήγα στο ΟΑΚΑ στον λεγόμενο τελικό του πρωταθλήματος, με 45.000 Παναθηναϊκούς. Και ο Αμπντούν τους «έστειλε» όλους (1-0).

Βεβαίως, τα αποτελέσματα μπορεί να αλλάξουν. Και να είναι ανάποδα στο μέλλον. Ας περιμένουμε. Γι΄ αυτό λέω ότι αναμένω με πραγματικά μεγάλο ενδιαφέρον. Να δούμε πόσα απίδια πιάνει ο σάκος.