Θα ήταν λύση ο Αϊμάρ;

Ορθά ο Ολυμπιακός τονίζει ότι θα επιδιώξει να αποκτήσει δεκάρι πρώτης διαλογής, από την στιγμή που πρώτον είχε φέρει εδώ τον Βερδού, άσχετα αν δεν τον έκλεισε και δεύτερον διαπραγματεύθηκε επί δύο εβδομάδες με τη Μαρσέϊγ για τον Αμαλφιτανό, άσχετα αν, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, δεν τον έχει αποκτήσει.

Με τις κινήσεις του αυτές ο Ολυμπιακός έδειξε ότι η απόκτηση ενός οργανωτικού μέσου είναι από τις μεταγραφικές προτεραιότητες του. Τώρα, αν ο Μίτσελ θεωρεί ότι μπορεί να καλυφθεί με τον Τσόρι Ντομίνγκες, που είναι περισσότερο μεσοκυνηγός, αυτό είναι άλλο θέμα. Θέμα καθαρά προπονητή.

Παρεμπιπτόντως, ένα από τα αρκετά δεκάρια που έχουν προταθεί στον Ολυμπιακό είναι κι ο Πάμπλο Αϊμάρ. Οπότε εύλογο είναι το ερώτημα: θα μπορούσε ο Αϊμάρ να είναι μία λύση για τον Ολυμπιακό; Διαθέσιμος είναι, καθότι δεν έχει υπογράψει σε άλλο σύλλογο, αφότου έμεινε ελεύθερος από την Μπενφίκα, ενώ και οι απαιτήσεις του είναι τσουχτερές, αλλά πλέον όχι εκτός πραγματικότητας, για τα δεδομένα των πρωταθλητών Ελλάδας.

Από πλευράς ονόματος, άρα εμπορικότητας, ο Αργεντίνος καλύπτει τις ανάγκες. Τεράστιος παίκτης, κλασικός πλέϊ μέϊκερ, 50 φορές διεθνής με την Αργεντινή κλπ, κλπ.

Από την άλλη, όμως, μιλάμε για έναν παίκτη που οδεύει στα 34. Και που προέρχεται από μία σεζόν, με λιγοστές συμμετοχές σε επίπεδο αρχικής ενδεκάδας στην Πορτογαλία.

Μόλις δε πριν λίγες ημέρες ο Ολυμπιακός ανανέωσε το συμβόλαιο του Ιμπαγάσα για άλλη μία σεζόν-έστω με τον Κάνιο να είναι τρία χρόνια μεγαλύτερος του Αϊμάρ.

Και είδαμε πως ο Ολυμπιακός επιχείρησε μέχρι τώρα να αποκτήσει πλέϊ μέϊκερ ναι μεν έμπειρο, αλλά σε καλή ηλικία (30 ο Βερδού, 28 ο Αμαλφιτανό).

Βλέπουμε, δηλαδή, ότι οι παράμετροι σε μία τέτοια μεταγραφική ιστορία είναι πολλοί. Τις βάζεις κάτω κι αποφασίζεις. Εξαρτάται τι ακριβώς θέλεις…