Η καρδιά χτυπάει δυνατά!

Σίγουρα αν φύγει ο Μανωλάς ο Ολυμπιακός θα έχει χάσει μία υπερπολύτιμη μονάδα του. Άλλωστε, και μόνο το γεγονός ότι ήταν βασικός και τις δύο περασμένες σεζόν, έχοντας χάσει μόλις ένα παιχνίδι στο Τσάμπιονς Λιγκ, τα λέει όλα. Όπως ασφαλώς και το σοβαρό ενδιαφέρον τόσων σημαντικών συλλόγων μεγάλων ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων, όπως οι Άρσεναλ, Γιουβέντους, Ρόμα, Νάπολι κ.α.

Όμως, αν φύγει-διότι όπως χρυσοπληρώθηκε ο Μήτρογλου έτσι πρέπει να χρυσοπληρωθεί κι ο Μανωλάς για να γίνει μεταγραφή του-, φαίνεται πως ο Ολυμπιακός θα έχει την πολυτέλεια της δυνατότητας να τον αντικαταστήσει με δύο πολύ καλούς κεντρικούς αμυντικούς. Διότι για τη θέση του δεξιού στόπερ ο Μίτσελ έχει ένα Αβραάμ, που μοιάζει να έρχεται πίσω από τα παλιά κι ένα Μποτία, ο οποίος είναι ένας βασικός στόπερ επιπέδου Πριμέρα Ντιβιζιόν, όπως είδαμε και στο χθεσινό φιλικό.

Ο Ισπανός μπαίνοντας για πρώτη φορά να παίξει ένα ημίχρονο με τη φανέλα του Ολυμπιακού, ουσιαστικά άγνωστος μεταξύ αγνώστων, με παρτενέρ 20 λεπτά τον Αμπιντάλ κι 25 τον Αυλωνίτη, αν μη τι άλλο στάθηκε. Κυριάρχησε στο ψηλό παιχνίδι και είχε έγκαιρες και θετικές επεμβάσεις. Νομίζω ότι είναι ζήτημα αν μία κίνησή του είχε ερωτηματικό. Ένα θεματάκι λίγο στις πάσες υπό πίεση έδειξε, αλλά αυτό ίσως έχει να κάνει και με τη χημεία του με την υπόλοιπη ομάδα. Γιατί π.χ. κι ως δεξί στόπερ δεν είχε την κατάλληλη συνεργασία με τον δεξί μπακ, τον Ομάρ, αλλά η λογική λέει ότι αυτό είναι θέμα συνοχής και δεσίματος.

Σίγουρα δεν είναι ασφαλές να κρίνεις ένα αμυντικό από το πρώτο του ημίχρονο, ειδικά π.χ. αν δεν έχουν κάτσει φάσεις στις οποίες θα καταλάβεις πως αντιμετωπίζει ταχείς σέντερ φορ, αλλά εξίσου σίγουρα είναι το πρώτο δείγμα του 25χρονου υψηλόσωμου Ισπανού ήταν καλό.

Αυτός που εντυπωσιάζει στα τρία τελευταία φιλικά είναι ο Αβραάμ. Χθες καθάρισε ένα σωρό φάσεις με το δυναμισμό, την εμπειρία και την κλάση του. Κι όταν παίζεις έτσι με την Αθλέτικ Μπιλμπάο, τη Μάντσεστερ Σίτι και τη Λίβερπουλ, είναι ξεκάθαρο πως δίνεις το στίγμα σου και στον προπονητή και σε όλους. Ο Αβραάμ είναι εδώ, πάλι δυνατός.

Κατά τα άλλα, ο Αμπιντάλ, που μοιάζει ο πιθανότερος βασικός αριστερός στόπερ, μοιάζει να παίζει τόσο άνετα τη θέση, που σου δίνει τη εντύπωση ότι παρά τα χρόνια του, όποτε τον βάλει κι αριστερό μπακ ο Μίτσελ, αυτός θα είναι έτοιμος να καλύψει τη θέση χωρίς πρόβλημα. Καλύπτει τους συμπαίκτες του, παίρνει σωστές τοποθετήσεις, μοιράζει σωστά την μπάλα και τέλος πάντων κέρδισε αμέσως την εξέδρα στο Καραϊσκάκη. Απλά έχει τόση αυτοπεποίθηση, που καμιά φορά σε…φοβίζει ότι θα κάνει λάθος.

Η ουσία είναι ότι με τετράδα Αβραάμ, Αμπιντάλ, Σιόβα και Μποτία, ο Ολυμπιακός δείχνει ότι και χωρίς τον Μανωλά μπορεί να έχει μία πολύ δυνατή καρδιά άμυνας…

Παρεμπιπτόντως, αυτός ο μικρός αμυντικός, ο Βούρος, όποτε μπαίνει και παίζοντας κόντρα σε πολύ δυνατές ομάδες, βγάζει μία πολύ σοβαρή εικόνα.