Όταν σπάει το... καλούπι

Στα 33 του χρόνια, ο Τσόρι Ντομίνγκες απολαμβάνει τιμές «μια κατηγορία μόνος μου» στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Και όχι άδικα. Δεδομένα ο ποιοτικότερος της Σούπερ Λιγκ στην εποχή μας.

Και ας πηγαίνει... περπατώντας σε ματς σαν το προχθεσινό στην Κομοτηνή. Και ας έχει αυτό το «από φυσικού του» απείθαρχο που βλέπεις ένα ματς και πολλές φορές δεν καταλαβαίνεις που παίζει, ποιον μαρκάρει, πόσο συμμετέχει ανασταλτικά. Αυτά που μπορεί ο «μαέστρος» δεν έχουν ταίρι. Ο τρόπος που σκοράρει, ο τρόπος που πασάρει, η ικανότητα του να αλλάζει την όψη μιας ολόκληρης ομάδας, μιας ολόκληρης αναμέτρησης μέσα από στιγμές, όχι από τη διάρκεια.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ολυμπιακός έσπευσε να του ανανεώσει για δύο ακόμη σεζόν το συμβόλαιο του, με αποδοχές που μαζί με την εφορία ξεπερνούν τα 2,5 εκατ. ευρώ ως το καλοκαίρι του 2017. Όλοι θα ήθελαν έναν τέτοιο ποδοσφαιριστή στην ομάδα τους. Σαν τον Τσόρι, τον Μπεργκ, τον Ρατς. Top class για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Αυτοί οι λίγοι «εκλεκτοί» που δημιουργούν την δική τους κατηγορία ελίτ, έστω στα χαμηλά κυβικά της Σούπερ Λιγκ.

Ο Ντομίνγκες έχει την ευκαιρία στις τελευταίες 4 αγωνιστικές που υπολείπονται να γίνει ο πρώτος ποδοσφαιριστής του ελληνικού πρωταθλήματος την τελευταία 10ετία που ολοκληρώνει τη σεζόν με διψήφιο αριθμό σε γκολ και ασίστ ταυτόχρονα. Double-double που λένε και στο μπάσκετ. Το πλησίασαν κάποιοι τα τελευταία χρόνια, όπως ο Λούκας του ΠΑΟΚ πέρσι (9γκολ-9 ασίστ), ο Ούμπιντες στο Περιστέρι (8 γκολ -11 ασίστ), ο Κάμπελ (8 γκολ-9 ασίστ) ή ο Ίλιτς του ΠΑΣ φέτος (6 γκολ-10 ασίστ). Το άγγιξε όσο κανείς την περίοδο 2006-2007 ο Ζούλιο Σέζαρ της ΑΕΚ (9 γκολ-10 τελικές πάσες). Πήγε δύο σερί σεζόν ο Ριβάλντο σε Ολυμπιακό και ΑΕΚ (17-8 το 2006-2007 και 8-12 το 2007-2008) να το κάνει δικό του.

Όσο και αν ψάξαμε όμως στην στατική (σ.σ με assist to goal και όχι αυτό το ακαταλαβίστικο assist without goal που επίσης μπορεί κάποιος να εντοπίσει στους αριθμούς της Σούπερ Λιγκ) ο τελευταίος που το έκανε, ήταν ο μετρ. Ο ένας και μοναδικός σε αυτή την «κατηγορία». Ο αξεπέραστος Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς. Ο Τζόλε την περίοδο 2003-2004 είχε 10 γκολ και 14 ασίστ. Ένα χρόνο νωρίτερα 14 γκολ και 15 ασίστ. Το 2001-2002 είχε 13 γκολ και 10 ασίστ. Το 2007-2008 στα... τελειώματα της σπουδαίας καριέρας του, 10 γκολ και 9 ασίστ. Ψωμοτύρι ήταν για εκείνον.

Και αν κάποιοι θυμηθούν τις εκτελέσεις πέναλτι; Και άλλοι έχουν αυτό το προνόμιο στην καριέρα τους. Όσο και αν ψάξαμε στην στατιστική του Γαλάνη όμως άλλο ποδοσφαιριστή με τέτοια άνεση στο double-double δεν βρήκαμε. Ο μοναδικός που μπορούσε στις αρχές του αιώνα να τον βάλει σε ανταγωνισμό ήταν ο Βασίλης Τσιάρτας (με αποκορύφωμα εκείνο το 16 γκολ-11 ασίστ του 2002). Επίσης εκτελούσε πέναλτι. Αλλά και τι με αυτό; Περιπτώσεις που λες ότι ο Θεός έσπασε το καλούπι...

Ο Τσόρι Ντομίνγκες λοιπόν έχει αυτή την ευκαιρία, να κάνει δικό του ένα τόσο ιδιαίτερο ρεκόρ. Τα τέσσερα ματς που υπολείπονται είναι με Λεβαδειακό, Καλλονή εντός και με Πανιώνιο και Πλατανιά εκτός. Του λείπει μια ασίστ. Έχει 11 γκολ και 9 ασίστ. Με την 20άρα που του δίνει η σούμα είναι ήδη ο τέταρτος πιο παραγωγικός ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού σε μια σεζόν στο πρωτάθλημα. Τον περνούν μονάχα ο Ριβάλντο (17-8 το 2007), ο Μιραλάς (20-5 το 2012) και ο Τζιμπούρ (20-4 το 2013) ενώ είναι μαζί με τον Τζόλε του 2006 (15-5).