Γιάννη (ξανα)χάσαμε...

Μπορούμε να συζητάμε με τις ώρες και να ρίχνουμε ευθύνες παντού. Το “φταίνε όλοι” σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η εύκολη λύση για να μην γράψεις ποιος πραγματικά φταίει. Οχι μάγκες δεν φταίνε όλοι. Δεν φταίει ο Λαγός και ο Κουτρουμπής που δεν μπορούν να φτιάξουν παιχνίδι από τον άξονα και να μετατρέψουν τον Παναθηναϊκό σε μία ομάδα που θα παίξει ποδόσφαιρο κατοχής σε υψηλό επίπεδο και όχι κόντρα στον Πλατανιά ή τον Πανθρακικό.

Μπορούμε να παραμυθιαζόμαστε δημοσιογράφοι και οπαδοί ότι ο όντως πολύ βελτιωμένος Κουτρουμπής είναι ο... Κουτρουμπάουερ, ότι ο Λαγός κακώς δεν παίζει στην Εθνική ομάδα και αυτός αν ήταν εκεί θα την άλλαζε, αλλά όταν έρχεται η ώρα να κάνεις το απλό βήμα παραπάνω, γιατί απλό βήμα παραπάνω είναι να μην σε αποκλείσει μετά την Σταντάρ Λιέγης και η Μπριζ, τότε η αλήθεια φαίνεται.

Ο Παναθηναϊκός αποκλείστηκε γιατί για μία ακόμη φορά έφαγε το παραμύθι του... ελληνικού πρωταθλήματος. Μα η ποιότητα του ελληνικού πρωταθλήματος είναι τέτοια που ο Λαγός και ο Κουτρουμπής μπορούν να την κάνουν την δουλειά για να τερματίσεις δεύτερος. Στην Ευρώπη όμως δεν γίνεται. Ο Παναθηναϊκός έχει τέτοια έλλειψη χαφ που να παράγουν παιχνίδι, που στο Μπριζ ο Αναστασίου “αναγκάστηκε” να βγάλει τον Μπεργκ από την κορυφή της επίθεσης για να δημιουργήσει φάσεις η ομάδα. Και ο Μπεργκ παίζοντας πίσω από τον φορ Καρέλη και δίπλα στο Νίνη μία χαρά την έκανε για 60 λεπτά αυτή την δουλειά. Μόνο που όταν αφαιρείς τον Μπεργκ από την κορυφή της επίθεσης για να φτιάξει ο Σουηδός παιχνίδι, αφαιρείς και τα γκολ του και ο Παναθηναϊκός στο Μπριζ ήθελε γκολ. Δεν το βρήκε και αποκλείστηκε, τόσο απλά και τόσο εύκολα...

Το λάθος με τον Εσιέν...

Ο Παναθηναϊκός όπως όλα δείχνουν για μία ακόμη σεζόν θα παίξει χωρίς κεντρικό δημιουργικό χαφ. Και μην μου πει κανείς για τον Εσιέν, γιατί ο Εσιέν δεν είναι τέτοιος. Αφήστε που εγώ την άποψη μου για τον Εσιέν και την ετοιμότητά του την έχω γράψει πριν καν τον πάρει ο Παναθηναϊκός, αλλά και όταν τον πήρε...

Η μεταγραφή Εσιέν είναι ένα τεράστιο πλήγμα για τον Παναθηναϊκό και η... δικαιολογία “τον πήραμε για δύο χρόνια δεν στέκει”. Ο Παναθηναϊκός δύο πολύ μεγάλους στόχους είχε για φέτος. Το πρωτάθλημα και την πρόκριση στα πλέι οφ. Ο πρώτος χρονικά χάθηκε και ήταν η πρόκριση στα πλέι οφ. Μαζί χάθηκαν και 3 εκατ. ευρώ τα λεφτά δηλαδή που θα πάρει ο Εσιέν αυτά τα δύο χρόνια. Αν δεν γίνει κανένα ακόμη μεγαλύτερο λάθος και χαθεί και η πρόκριση στους ομίλους του Europa (ή ακόμη χειρότερα αν κάτσει καμία κλήρωση του τύπου Σαουθάμπτον) τότε ο Παναθηναϊκός θα είναι ξανά στα πρόθυρα οικονομικής καταστροφής και θα τρέχει να πουλήσει όσο όσο κάποιον παίκτη του.

Ο Παναθηναϊκός τον Εσιέν τον πήρε για αυτά τα ματς πρωτίστως και όχι για να νικήσει τον Πλατανιά. Την προσωπικότητα ο Παναθηναϊκός σε αυτά τα ματς την χρειάζονταν. Και τέλος πάντων αν δεν τον ήθελε για αυτά τα ματς, αλλά για δύο χρόνια, τότε γιατί βιάστηκε τόσο πολύ να τρέξει τον μεταγραφικό σχεδιασμό του... Διότι ορθώς όλοι είπαμε και γράψαμε μία κουβέντα για την έγκαιρη ενίσχυση του Παναθηναϊκού στις μεταγραφές. Για το γεγονός ότι τέλειωσε με τις μεταγραφές του πριν τα μέσα Ιουλίου. Γιατί θα τους είχε όλους στα κρίσιμα ματς με την Μπριζ και την κάθε Μπριζ. Κι' εν τέλει ο μόνος από όλους αυτούς που έπαιξε στο ματς της χρονιάς ήταν ο Βέμερ!!!

Οι ευθύνες έχουν ονοματεπώνυμο...

Ο Γιάννης Αλαφούζος για να αποφύγει πέρυσι τις ευθύνες και την κριτική προχώρησε στον εύκολο δρόμο που ικανοποιούσε και τους οπαδούς. “Εφαγε” τον Νταμπίζα. Τώρα τι; Ο δρόμος που βαδίζει για τρίτη χρονιά είναι ένας δρόμος που απαιτεί την οικονομική εξυγίανση του club. Ο κίνδυνος να μην έρθει ούτε φέτος είναι τέτοιος που μπορεί να αφήσει τον Παναθηναϊκό πίσω όχι σε σχέση με τον Ολυμπιακό, αλλά και με τους υπόλοιπους που έρχονται, τον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ.

Στο ποδόσφαιρο του 2015 μας αρέσει ή όχι, χωρίς λεφτά η ευτυχία – επιτυχία, δύσκολα έρχεται. Και ο Παναθηναϊκός δύο συνεχόμενα καλοκαίρια είχε μπροστά του το μέλι και δεν μπόρεσε να το γευτεί. Διότι ποιος μου λέει εμένα ότι αν ο Παναθηναϊκός απέκλειε την Μπριζ δεν θα έπεφτε πάνω στην Σπόρτινγκ Λισσαβώνας. Είχε μία στις πέντε πιθανότητες να του κάτσει, είχε 20% πιθανότητες να διεκδικήσει 25 εκατ. ευρώ που θα του άλλαζαν την ζωή μία και καλή. Γιατί να δεχτώ ότι ο Παναθηναϊκός έχασε 3 εκατ. ευρώ από τον αποκλεισμό από την Μπριζ και να μην υποστηρίξω ότι ο Παναθηναϊκός έχασε την πιθανότητα να πάρει 25 εκατ. ευρώ! Την πιθανότητα να πάρει αυτός 25 και να κόψει 7 από τον Ολυμπιακό...

Ο Γιάννης Αλαφούζος φταίει γιατί με τις όποιες επενδύσεις έκανε, απέτυχε να βοηθήσει την ομάδα του φτιάξει ένα ρόστερ ανταγωνιστικό στο επίπεδο της Μπριζ και όχι της Βαλένθια ή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Και κάποια στιγμή όταν οι αποτυχίες είναι συνεχόμενες (“κουραστήκαμε να αποτυγχάνουμε” είπε ο Ζέκα), το αφεντικό πρέπει να δει και την... καμπούρα του...

Και φυσικά πρέπει να την δει και ο Αναστασίου. Τεράστιες οι ευθύνες του. Ο Παναθηναϊκός ούτε στο πρώτο ματς που κέρδισε ήταν καλύτερος ως ομάδα από την Μπριζ. Απλά είχε πάθος και διάθεση. Ποδοσφαιρικά καλύτερος δεν ήταν. Και στη ρεβάνς φάνηκε ότι οι ιδέες έφταναν μέχρι το πως θα αμυνθεί και θα παίξει ποδόσφαιρο αντεπιθέσεων. Καλό το plan A αλλά ανύπαρκτο plan B. Οταν ήρθε η ώρα ο Παναθηναϊκός (μετά το 1-0) να παίξει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας γέλασε και το παρδαλό κατσίκι. Και αυτό είναι αποκλειστικά ευθύνη του Αναστασίου.

Πρώτον γιατί δεν παρουσίασε καμία βελτίωση στην ομάδα του σε σχέση με ένα χρόνο πριν και τα ματς με την Σταντάρ Λιέγης και δεύτερον γιατί δεν επέμεινε για ενίσχυση εκεί που πραγματικά πονούσε η ομάδα του. Προσωπικά επιμένω να γράφω ότι ο Παναθηναϊκός περισσότερο και από τον Εσιέν χρειάζονταν τον Αμπέιντ, ή τέλος πάντων ένα κεντρικό χαφ που να μπορεί να πάει την μπάλα σωστά μπροστά και όχι μόνο να τρέχει και να κόβει...

Με αυτά και με αυτά ο Παναθηναϊκός πέταξε στα σκουπίδια δύο τεράστιες ευκαιρίες μέσα σε 12 μήνες. Μαζί με αυτές πέταξε στα σκουπίδια και αρκετά έως πάρα πολλά εκατομμύρια ευρώ που θα του είχαν αλλάξει την ζωή και το status. Και όταν οι ευκαιρίες και οι πραγματικά καλές κληρώσεις χάνονται μέσα από τα χέρια σου, υπάρχει ο κίνδυνος να έρθουν και οι κακές και τότε τα πράγματα θα γίνουν πολύ χειρότερα...

Υ.Γ. Ασφαλώς και η χρονιά δεν τέλειωσε για τον Παναθηναϊκό. Χάθηκε ένας πολύ μεγάλος στόχος και αρκετά εκατ. ευρώ. Ασφαλώς και μπορεί να βελτιωθεί, ασφαλώς και έχει πολλά ακόμη να διεκδικήσει μέσα στη σεζόν. Ακόμη όμως κι' αν κατακτήσει το πρωτάθλημα, ο αποκλεισμός από την Μπριζ θα παραμένει μία μεγάλη αποτυχία. Οσοι είναι της άποψης ότι πρέπει να κάνεις υπομονή και να μην κάνεις κριτική, προφανώς θα είναι και της άποψης ότι αν ο Παναθηναϊκός πάρει το πρωτάθλημα στο τέλος της σεζόν δεν θα πρέπει να δεχτεί τα εύσημα, αλλά θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε αν θα περάσει την αντίστοιχη Μπριζ το επόμενο καλοκαίρι (θυμίζω ότι πλέον και ο πρωταθλητής θα δίνει προκριματικά) και μετά να του πούμε μπράβο που κατέκτησε το πρωτάθλημα. Δεν είναι έτσι. Η αποτυχία είναι αποτυχία την στιγμή που συμβαίνει, όπως άλλωστε και η επιτυχία. Και ο Παναθηναϊκός ανεξάρτητα από το πως θα κυλήσει η χρονιά, διότι πράγματι είναι νωρίς, απέτυχε και μάλιστα παταγωδώς για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά... Ολα τα άλλα τα “ περιμένετε να δείτε...” είναι για όσους θέλουν να κρύβονται πίσω από το δάκτυλο τους...