Στουτγκάρδη σε κρίση ταυτότητας

Πριν το ματς με την Άουγκσμπουργκ, ο Αλεξάντερ Τσόρνιγκερ έδωσε αρκετές συνεντεύξεις. Στην Bild, στο Kicker, στη Stuttgarter Nachrichten, στη Stuttgarter Zeitung. Η πιο εντυπωσιακή δήλωση είχε έρθει στην τελευταία. «Είμαι ο κατάλληλος προπονητής για τη Στουτγκάρδη».

Στο ποδόσφαιρο τα πράγματα αλλάζουν γρήγορα. Έτσι, λίγες ημέρες αργότερα παραδέχθηκε το αντίθετο και όπως αποκάλυψε ο τεχνικός διευθυντής Ρόμπιν Ντουτ η διαπίστωση ότι οι δρόμοι τους πρέπει να χωρίσουν ήταν αμοιβαία μετά από δύο ώρες συζήτησης. 146 ημέρες. Τόσο κράτησε η θητεία του 48χρονου τεχνικού στο τιμόνι των Σουηβών, που βρίσκονται σε μία γνωστή διαδικασία τα τελευταία χρόνια: να μαζεύουν τα κομμάτια τους.

Η αντίδραση της Στουτγκάρδης στην κρίση είναι λίγο-πολύ αναμενόμενη: η απόλυση του προπονητή. Ο Τσόρνιγκερ ήταν – σημαντικό – μέρος του προβλήματος, όμως δεν ήταν η ρίζα του. Αυτή είναι πιο ψηλά και δεν ξεριζώνεται εύκολα. «Η διοίκηση είναι ένοχη για αμέλεια», όπως έγραψε ο Armin Grasmuck στην Südwest Presse. Ο Γερμανός τεχνικός επέμενε στη μέθοδό του. Δεν υπήρχε εναλλακτική. Τελικά, το οξύμωρο είναι ότι έπεσε στη δική του παγίδα. Διότι, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα δεν υπήρχε εναλλακτική για τον Ντουτ μετά την ντροπιαστική ήττα με 4-0 από την Άουγκσμπουργκ εντός έδρας.

Το τέλος του ματς βρίσκει τους παίκτες συγκεντρωμένους στον αγωνιστικό χώρο. Μπορεί να ήταν στα χαμένα, αλλά ήταν όλοι μαζί. Κάποιος, όμως, έλειπε. Ο Τσόρνιγκερ αποφάσισε να χαθεί αμέσως μετά το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή Στέγκεμαν στις κατακόμβες της Mercedes-Benz-Arena. «Θα έβρισκα τα λάθος λόγια», αποκάλυψε αργότερα για το γεγονός ότι δεν ήταν εκεί. «Την προηγούμενη εβδομάδα πιστεύαμε στο παιχνίδι μας. Αυτήν δεν πιστεύαμε. Την επόμενη εβδομάδα θα πιστεύουμε και πάλι», σχολίασε αργότερα στη συνέντευξη τύπου, δείχνοντας ότι συνεχίζει να πιστεύει στο πρότζεκτ. «Για πρώτη φορά αυτή τη σεζόν κυριαρχεί το αίσθημα της αποτυχίας», τόνισε ο Κλάιν.

Τα πράγματα, φυσικά, δεν ήταν έτσι. Μπορεί στις συνεντεύξεις να έδειχνε σιγουριά, όμως η πίεση τον είχε καταβάλλει. Ο Alexander Bonengel του Sky αποκάλυψε ότι ούτε ο ίδιος, πλέον, δεν πίστευε στις μεθόδους του. Είναι χαρακτηριστικό ότι πριν λίγες ημέρες είχε αφήσει την προπόνηση στους συνεργάτες του. Η επίσημη αιτιολογία ήταν ότι βρισκόταν σε ταξίδι για scouting… Όσοι ζούσαν από κοντά την ομάδα, πλέον μπορούν να πουν ότι έμοιαζε με ξένο σώμα τον τελευταίο καιρό. Φάνηκε και στη συνέντευξη τύπου μετά το τελευταίο ματς. Ήταν μόνος.

Οι παίκτες αρχικά είδαν τη φιλοσοφία του με ενδιαφέρον. Στο τέλος, όμως, η εξήγηση της αποτυχίας ήταν απλή: ζήτησε περισσότερα από όσα μπορούσαν να κάνουν. Κάπου στο δρόμο έχασε τη στήριξή τους. Ο «εξτρεμισμός» του τελικά έφερε την ανησυχία. Η ιδέα του στη θεωρία είναι εντυπωσιακή. Ένταση, πολλά σπριντ, pressing και gegenpressing, ρίσκο. Θέαμα. «Το ποδόσφαιρο καμιά φορά είναι παράξενο», είχε πει ο Γκουαρδιόλα πριν το μεταξύ τους παιχνίδι, προσπαθώντας να εξηγήσει αυτό που συμβαίνει στη Στουτγκάρδη. Διότι, με την παρουσία της στο γήπεδο έδειχνε ότι άξιζε περισσότερα.

Στο τέλος, η αποτυχία είναι δική του, ακόμη και αν δεν το έβλεπε. Το παιχνίδι της ομάδας του ήταν μεν εντυπωσιακό, όμως ήταν αφελές. Δεν ταίριαζε σε ομάδα, που μάχεται για την παραμονή. Και αν τα πράγματα δεν ήταν έτσι στο ξεκίνημα της σεζόν, ήταν εδώ και αρκετές εβδομάδες. «Ο Τσόρνιγκερ απέτυχε λόγω της ξεροκεφαλιάς του», έγραψε το Sport1.

Μετά από 13 αγωνιστικές οι 9 ήττες ήταν πάρα πολλές. Όσο πολλά είναι και τα 31 γκολ παθητικό. Οι συμπτώσεις με τη σεζόν του υποβιβασμού (1974-75) είναι πολλές. 16η θέση και τότε, 9 ήττες και τότε, παθητικό 31 γκολ και τότε, χειρότερη διαφορά τερμάτων τώρα (-14 έναντι -12). Α, και ίδιοι βαθμοί με το σημερινό βαθμολογικό σύστημα (ρεκόρ 2-2-9 τότε, 3-1-9 τώρα)…

Ο Ντουτ οριοθέτησε την κόκκινη γραμμή, τη στιγμή που έδινε τα κλειδιά στον Γίργκεν Κράμι (είμαι σίγουρος ότι υπάρχει ο κρυφός πόθος, που λογικά θα υπάρχει παντού, να αποδειχθεί νέος Σούμπερτ). Αυτή είναι η σωτηρία. Μέχρι εδώ όλα καλά. Το πρόβλημα είναι αλλού, καθώς δήλωσε ότι θέλει να συνεχίσει στο ίδιο μονοπάτι.

Η ερμηνεία είναι ότι θέλει να μη συμπεριφέρεται ως ομάδα, που μάχεται για την παραμονή, τη στιγμή που έχει αναγνωρίσει ότι αυτό ακριβώς ισχύει… Το περασμένο καλοκαίρι εκείνος, ο πρόεδρος Βάλερ και ο Τσόρνιγκερ είχαν ένα όραμα. Για αυτό δεν μπορεί να τους κατηγορήσει κανένας. Το κακό είναι ότι παρέβλεψαν το προφανές: ότι δε θα είναι καθόλου εύκολο να το πετύχουν.

Όλα αυτά τα χρόνια η Στουτγκάρδη κινείται στη μετριότητα. Ουσιαστικά πόνταρε σε πραγματιστές προπονητές και η μετάβαση στο όραμα δεν γίνεται μέσα σε μία νύχτα. Όχι μόνο γιατί ο σύλλογος είχε βυθιστεί στη μετριότητα, αλλά και γιατί το ρόστερ δεν αντανακλούσε τις προσδοκίες. Πίστεψαν ότι οι συνθήκες ήταν ώρες ώριμες, προκειμένου μετά πολύ καιρό να σβήσει η πινακίδα «έκτακτη ανάγκη» και να υπάρξει προγραμματισμός με βάση το μέλλον και όχι το τώρα. Με άλλους κανόνες σε σχέση με τις προηγούμενες σεζόν. Τελικά, έπεσαν πολύ έξω…

Αυτό, οδηγεί στο συμπέρασμα, όπως το αποτύπωσε η Stuttgarter Zeitung: η Στουτγκάρδη βρίσκεται σε κρίση ταυτότητας. Η επανάσταση κράτησε για πολύ λίγο. Ο Τσόρνιγκερ αρνήθηκε να προσαρμοστεί. Αυτό από μόνο του δεν είναι απαραίτητα κακό. Όταν, όμως, μιλάμε για μία ομάδα, που βρίσκεται στη δίνη του υποβιβασμού, είναι κάπως εγωιστικό. Εκείνο που μετράει, καλώς ή κακώς, είναι τα αποτελέσματα. Δυστυχώς, όταν η σεζόν ξεκίνησε στραβά, έπρεπε να έρθει η αλλαγή στην τακτική. Το τώρα προέχει του αύριο. Αυτός είναι ο κανόνας και όποιος δεν μπορεί να τον εφαρμόσει, κάνει ακόμη ένα βήμα προς την καταστροφή.

Οι οπαδοί έδειξαν υπομονή. Μάλλον περισσότερη από το αναμενόμενο. «Oh, wie ist das schön...», «Ω, τι ωραία», φώναζαν ειρωνικά, όπως έφευγαν από το γήπεδο… Δεν έχουν άλλο κουράγιο για αποδοκιμασίες και απόδοση ευθυνών. Η απόλυση, πλέον, μοιάζει με τρόπο ζωής στη Στουτγκάρδη. Μοιάζει με τον τελικό προορισμό. Και, δυστυχώς, το ταξίδι δεν αξίζει τον κόπο… Το δράμα συνεχίζεται στην Mercedes-Benz-Arena και δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι θα σταματήσει σύντομα.

Follow me @entanovasilis