Τρόικα στον αθλητισμό!

Για μία ακόμη φορά, μετά τον τελικό του Κυπέλλου στο μπάσκετ, μιλάμε για θλιβερά επεισόδια και εικόνες ντροπής, χωρίς τελικά να γίνεται τίποτα! Οι πρωταίτιοι παραμένουν ελεύθεροι, οι ευθύνες γίνονται μπαλάκι από τη μία πλευρά στην άλλη και η ζωή συνεχίζεται σα να μη συμβαίνει τίποτα!

Ωστόσο, κάθε χρόνο, κάθε φορά που παρακολουθούμε σκηνές βίας, το μαχαίρι μπαίνει πιο βαθιά στην πληγή, ο αθλητισμός απαξιώνεται περισσότερο, οι πραγματικοί φίλαθλοι ρίχνουν μαύρη πέτρα πίσω τους και εξαφανίζονται από τα γήπεδα, αφήνοντας ελεύθερο χώρο σε μερικές εκατοντάδες τρελαμένων νεαρών.

Επειδή η κατάσταση, όμως, δεν σηκώνει άλλες θεωρητικές αναλύσεις, αλλά μόνο ουσιαστικές προσεγγίσεις, η μεγαλύτερη ευθύνη των όσων συμβαίνουν ανήκει στις διοικήσεις των ομάδων. Αυτές υποθάλπουν τον χουλιγκανισμό, αυτές χαϊδεύουν τα αυτιά των θερμόαιμων και αυτές τους καλύπτουν, επειδή γνωρίζουν πολύ καλά ότι αν χάσουν και αυτούς, δεν θα πηγαίνει κανείς στο γήπεδο. Τουλάχιστον προσωρινά, μέχρι να επιστρέφουν οι κανονικοί φίλαθλοι...

Στον τελικό του Ελληνικού, η διάθεση των 900 εισιτηρίων έγινε από τις ομάδες που κατέγραψαν τα στοιχεία του κάθε οπαδού, με ονοματεπώνυμο και αριθμό ταυτότητας. Γνώριζαν λοιπόν σε ποιους έδιναν τα εισιτήρια και τους επέτρεπαν να βρεθούν στον τελικό! Αρα δεν μπορούν να παίζουν τον Πόντιο Πιλάτο και να νίπτουν τα χείρας τους.

Επίσης, από τη στιγμή που γνώριζαν ποιοι ήταν μέσα, μπορούν να υποδείξουν στην αστυνομία τους δράστες, καθώς τους ξέρουν με τα μικρά τους ονόματα. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν έγινε, ούτε και θα γίνει...

Η ευθύνη των διοικήσεων δεν επικεντρώνεται μόνο στις σχέσεις με τους οπαδούς, αλλά σχετίζεται και με τις ενέργειες, συμπεριφορές και δηλώσεις που έκαναν και κάνουν, πυροδοτώντας ουσιαστικά την αντιπαράθεση. Οταν βγαίνει ο Πρόεδρος του Παναθηναϊκού και μιλάει για τον Ολυμπιακό με καφενειακό λεξιλόγιο, χαρακτηρίζοντας τον «πελάτη», ποιος βάζει φωτιά στο ειρηνικό κλίμα;

Θα μου πείτε απάντησε στις ευθείες κατηγορίες των αδερφών Αγγελόπουλου. Μπορούσε, όμως, να το κάνει και με πιο ήρεμο τρόπο, αλλά αυτός επέλεξε την ειρωνεία...

Από εκεί και πέρα, δεν είναι άμοιροι ευθυνών, ούτε η ομοσπονδία του αθλήματος, ούτε και η αστυνομία. Οταν ακούς τους επικεφαλής της ΕΟΚ να κατηγορούν μόνο τις ομάδες και να λένε δημόσια, ότι διογκώθηκαν τα επεισόδια, αντιλαμβάνεσαι ότι ενδιαφέρονται μόνο για τις θέσεις τους και για τίποτα άλλο, υπηρετώντας το σάπιο σύστημα που έχουν δημιουργήσει! Οσο για την αστυνομία, όταν ολοκληρώνεται ο τελικός χωρίς ούτε μία σύλληψη, έτσι για τα μάτια του κόσμου, τα λόγια είναι περιττά!

Αυτές τις διαπιστώσεις βέβαια τις έχουν κάνει οι περισσότεροι και το μόνο που ζητούν είναι λύσεις. Εγώ προσωπικά, μετά από όσα αναποτελεσματικά μέτρα έχουν ληφθεί όλα αυτά τα χρόνια και τις εξαγγελίες που έμειναν εξαγγελίες, ζητάω ξένους παράγοντες! Σαν τους ανθρώπους του ισπανικού μπάσκετ που διοργάνωσαν το Final 8 στην ίδια πόλη και παρά την παρουσία οπαδών από οκτώ ομάδες, με ντέρμπι μάλιστα Ρεάλ – Μπαρτσελόνα, δεν άνοιξε ούτε μύτη. Και φυσικά αστυνομία δεν υπήρχε καν στο γήπεδο.

Από τη στιγμή λοιπόν που δεν έχουμε αθλητική παιδεία, ας ζητήσουμε λοιπόν ξένη βοήθεια! Εμείς αποτύχαμε...