Ο σιωπηλός στρατηγός

EΡ.: Δεν είμαι παναθηναϊκός, αλλά αρειανός. Από τη δική μου ουδέτερη σκοπιά, μου φαίνεται ότι το μεγάλο λάθος του ΠΑΟ το καλοκαίρι ήταν η παραμονή του Διαμαντίδη. Θα αποδειχθεί μετά από 2-3 χρόνια. Συμφωνείς; (Μαρ.Παν., Θεσσαλονίκη)

ΝΙΚ.ΠΑΠ.: Αιρετική άποψη, αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Η διοίκηση Γιαννακόπουλου βρέθηκε σε εξαιρετικά κρίσιμο σταυροδρόμι το περασμένο καλοκαίρι. Μετά τη φυγή του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, εκλήθη να φροντίσει με τις κινήσεις της όχι μόνο για το αύριο, αλλά και για το σήμερα μίας ομάδας με βαριά και ασήκωτη κληρονομιά. Ταυτόχρονα, υποχρεώθηκε να μπαλώσει την αδράνεια και την έλλειψη διορατικότητας προηγούμενων ετών, αφού σχεδόν όλοι οι παίκτες βρέθηκαν ταυτόχρονα χωρίς συμβόλαιο (και με ασύμβατες με τα νέα οικονομικά δεδομένα απαιτήσεις).

Η νίκη του Παναθηναϊκού επί της Ολίμπια Λιουμπλιάνας με περισσότερους από 12,5 πόντους προσφέρεται σε απόδοση 1.80 στη vistabet

Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως του Σάτο και του Μάριτς, η ρήξη ήταν εύκολη απόφαση, αφού η προσφορά των δύο παικτών υπήρξε δυσανάλογα μικρή σε σύγκριση με την αμοιβή τους. Η αποστρατεία των Μπατίστ, Γιασικεβίτσιους θεωρήθηκε –δικαίως- επιβεβλημένη, με μοναδικό αστερίσκο την υψηλή δημοφιλία των δύο στην «πράσινη» κερκίδα. Αν ο Παναθηναϊκός προσπάθησε να τους κρατήσει, με μειωμένες φυσικά αποδοχές, ήταν επειδή χρειαζόταν έμπειρες φωνές στα αποδυτήρια. Και για λόγους επικοινωνιακούς.

Η παραμονή του Τσαρτσαρή ήταν ένα πολύ εύκολο στάνταρ, αφού ο βετεράνος φόργουορντ κλείνει πολλές τρύπες στο γήπεδο, είναι Ελληνας σε μία ομάδα με πολλούς ξένους και παράλληλα αποτελεί ηγετική παρουσία στο αποδυτήριο. Το μεγάλο στοίχημα είχε να κάνει με τους υπόλοιπους βασικούς, από Καλάθη μέχρι Βουγιούκα, από Περπέρογλου μέχρι Καϊμακόγλου. Και φυσικά με τον Διαμαντίδη.

Η λύση που επελέγη ήταν να δοθεί γη και ύδωρ στο «τοτέμ» της ομάδας και να χτιστεί η νέα ομάδα γύρω από αυτόν. Το συμβόλαιο που έπεσε στο τραπέζι αγγίζει τα 2 εκατομμύρια ευρώ για την περίοδο 2012-3, δικαιολογημένα πλουσιοπάροχο, αλλά και υπέρογκα υψηλό για το φετινό προϋπολογισμό.

Το διαζύγιο με τον ακριβοπληρωμένο Καλάθη δρομολογήθηκε αυτόματα, αφού ήταν αδύνατο να προσφέρει ο Παναθηναϊκός στο νεαρό την (κυριολεκτικά) πατροπαράδοτη επταψήφια αμοιβή. Όταν κατέφτασε στην ομάδα ο Αργύρης Πεδουλάκης, ο Καλάθης ήταν ήδη στο αεροπλάνο για τη Ρωσία. Την ίδια διαδρομή ακολούθησαν μετά από λίγες μέρες ο Καϊμακόγλου και ο Βουγιούκας. Για το σήριαλ Περπέρογλου δεν χρειάζεται να ανοίξουμε ξανά συζήτηση. Ο ίδιος ο Στράτος ήθελε να φύγει, ο δε Παναθηναϊκός δεν καιγόταν να τον κρατήσει.

Ηταν ένα δύσκολο σταυρόλεξο αυτό που είχε στα χέρια της η διοίκηση του Παναθηναϊκού. Εάν αποφάσιζε να κινηθεί με γνώμονα το αύριο και τη συνέχεια της ομάδας, θα άφηνε ελεύθερο τον Διαμαντίδη και θα έδινε τα ίδια χρήματα για να πληρώσει 2 ή 3 ή και 4 καλούς παίκτες, αρχής γενομένης από τον 23χρονο Καλάθη, ο οποίος θα κληρονομούσε τα κλειδιά της ομάδας.

Ο Νικ ουδέποτε έγινε «παίκτης Ομπράντοβιτς», αλλά αισθάνεται (και παίζει) πολύ καλύτερα όταν κρατάει στα χέρια του τα ηνία της πεντάδας επί 30 και πλέον λεπτά. Οσο πιο πολύ, τόσο πιο καλά! Είναι εννέα χρόνια μικρότερος από τον Διαμαντίδη και έχει όλο το μέλλον μπροστά του. Θα το ξεδιπλώσει μακριά από την Ελλάδα.

Αλλά πώς δείχνει κάποιος την έξοδο στον Διαμαντίδη χωρίς να ξεσηκώσει λαϊκή κατακραυγή; Τέτοια τολμηρή κίνηση –με αβέβαιο μάλιστα αποτέλεσμα- μπορεί να κέρδιζε τους επαίνους των διορατικών ουδέτερων, αλλά θα προκαλούσε σεισμό στην εξέδρα και θα άφηνε τη διοίκηση χωρίς το παραμικρό λαϊκό έρεισμα. «Διέλυσες την ομάδα σε μία μέρα», θα έγραφαν στα πανό τους οι φανατικοί. Και θα ζητούσαν την κεφαλή του Δημήτρη επί πίνακι. Δεν αποκαθηλώνονται έτσι εύκολα τα λαϊκά είδωλα, ιδίως από μία καινούρια διοίκηση που επιδιώκει την έξωθεν καλή μαρτυρία. Η κερκίδα δεν καταλαβαίνει από μακρόπνοους σχεδιασμούς και business plans.

Στην περίπτωση Διαμαντίδη, δεν υπάρχει «σωστό» και «λάθος». Ο Γιαννακόπουλος τζούνιορ έπραξε (ορθώς, νομίζω) αυτό που θα έκαναν οι περισσότεροι στη θέση του. Σε ένα τοπίο γεμάτο συντρίμμια, βρήκε την πιο γερή πέτρα και την έκανε θεμέλιο. Με τον Καλάθη αντί του Διαμαντίδη, ο Παναθηναϊκός θα είχε ευοίωνο μέλλον αλλά εξαιρετικά εύθραυστο παρόν.

Ακόμα και όταν έχει μέτρια απόδοση ή αφήνει να φανεί η ηλικία του, ο Δημήτρης Διαμαντίδης είναι το Α της ομάδας, το Ω της, αλλά και πολλά από τα ενδιάμεσα γράμματα της αλφαβήτου. Ενας προπονητής του γηπέδου, ένας αρχιστράτηγος «bigger than life», μολονότι προτιμά τη σιωπή και τους δεύτερους ρόλους. Χωρίς αυτόν στο παρκέ, ο Παναθηναϊκός θα έμοιαζε με ακυβέρνητο καράβι.

Όταν φτάσει η στιγμή της αποχώρησης ή της παρακμής,ο Διαμαντίδης θα έχει να λέει ότι κράτησε όρθια στους ώμους του μία ομάδα-κολοσσό, όχι μόνο στα εύκολα αλλά και στην πιο κρίσιμη καμπή της. Χάρη σε αυτόν και στους υπολοχαγούς του (με πρώτο τον Τσαρτσαρή), ο Παναθηναϊκός παραμένει αγωνιστικά εύρωστος και ελκυστικός για φιλόδοξους παίκτες. Το απώτερο μέλλον της ομάδας δεν είναι δουλειά του Διαμαντίδη.

Βεβαίως, η παρουσία του αποτελεί ισχυρό χαρτί και για την επιχείρηση αναδόμησης. Εάν αύριο πει «ναι» στον Παναθηναϊκό λ.χ. ο Χρυσικόπουλος, θα είναι για να παίξει μαζί με τον Διαμαντίδη. Είδατε πώς έλαμπε χθες δίπλα του ο μικρός, ο Χαραλαμπόπουλος;

Απομένει να δούμε πώς θα κατορθώσει ο Αργύρης Πεδουλάκης να κρατήσει τον Διαμαντίδη φρέσκο και γεμάτο ενέργεια. «Δεν πρόκειται να τον βάζω 35 λεπτά στους αγώνες πρωταθλήματος», μου έλεγε το καλοκαίρι. Δυστυχώς για τον Παναθηναϊκό, προέκυψαν άλλες ανάγκες. Οι υπόλοιποι, Ελληνες και ξένοι, ακριβοπληρωμένοι και μη, δεν είναι ακόμη σε θέση να κερδίζουν εκτός έδρας χωρίς χείρα βοηθείας από τον αρχηγό τους. Υπάρχουν, βέβαια, και ξέγνοιαστα απογεύματα όπως το χθεσινό.

Οσο πιο γεμάτες μείνουν οι μπαταρίες του Διαμαντίδη για τον δύσκολο χειμώνα, τόσο μεγαλύτερες θα είναι οι πιθανότητες του Παναθηναϊκού για νέα διάκριση. Η ομάδα έχει καλό υλικό, ικανότατο προπονητή και βαριά φανέλα. Το θριαμβευτικό διπλό στην Ιταλία, παρά τα σοβαρά προβλήματα, ήταν μία επίδειξη ισχύος (και προθέσεων) αναλόγων διαστάσεων με την ισοπεδωτική νίκη επί της Ρεάλ. Εκτός απροόπτου, ο πρώτος κρίσιμος σκόπελος ανήκει στο παρελθόν.

• Υπενθυμίζω ότι μπορείτε να στέλνετε τις ερωτήσεις σας στο [email protected].