Κοσμίδης: «Θα μιλήσει η εμπειρία!»

Το 2007 ο 16χρονος τότε Λευτέρης Κοσμίδης έγινε ο νεότερος Έλληνας στην ιστορία του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος που ανεβαίνει στο βάθρο. Οκτώ χρόνια μετά, έχοντας καταθέσει τα διαπιστευτήρια στο παγκόσμιο στερέωμα της γυμναστικής, ο σπεσιαλίστας των ασκήσεων εδάφους τονίζει ότι δεν είναι τόσο καλά προετοιμασμένος όσο θα ήθελε, αλλά η εμπειρία του αρκεί για να πετυχει το στόχο του.

Σε τι κατάσταση βρίσκεσαι αυτή τη στιγμή λίγες μέρες πριν το πρώτο μεγάλο ραντεβού της χρονιάς;
«Έχω μείνει λίγο πίσω. Συνήθως πριν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κάνουμε δύο αγώνες τώρα, τώρα πήγαμε μόνο στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κότμπους. Ο λόγος όμως που δεν είμαι όπως θα ήθελα είναι ένας χρόνιος τραυματισμός στο πόδι και πιο συγκεκριμένα στην ποδοκνημική. Στο Κότμπους δυστυχώς, το ζόρισα παραπάνω, ένιωσα έντονες ενοχλήσεις και γι αυτό έμεινα μία εβδομάδα εκτός αγωνιστικής δράσης.

Τις τελευταίες δύο εβδομάδες έχω επιστρέψει κανονικά στις προπονήσεις και την Μ. Τρίτη στην πρώτη δυνατή προπόνηση που έκανα, τα πήγα πολύ καλά. Καλώς ή κακώς αυτή τη φορά, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, θα μιλήσει η εμπειρία. Και στη Γερμανία αυτό συνέβη, μίλησε η εμπειρία, κάνω το ίδιο πρόγραμμα τα τελευταία τρία χρόνια. Αυτό ήταν το πρόγραμμα που μου έδωσε το χρυσό στο παγκόσμιο πρωτάθλημα».

Αυτό το «η εμπειρία θα μιλήσει» δεν φοβάσαι μήπως γίνει η παγίδα που θα πέσεις μέσα;
«Αν πεις έχω εμπειρία και είμαι χαλαρός, θα την πατήσεις κατά πάσα πιθανότητα. Εγώ λέω ναι, θα μιλήσει η εμπειρία, αλλά δεν είμαι χαλαρός, ένα άγχος το έχω γιατί δεν έχω δουλέψει, δεν το αφήνω όμως στην τύχη. Ξέρω ότι άμα βάλω τα πόδια μου θα βγει το πρόγραμμα. Είναι βέβαια, και της στιγμής. Με δεδομένο ότι δεν έχω κάνει την προετοιμασία που θα ήθελα, αυτό που έχω να κάνω είναι να σκέφτομαι θετικά».

Με δεδομένο ότι το πρόγραμμα σου είναι το ίδιο τα τελευταία τρία χρόνια, υπάρχουν σκέψεις για να το αλλάξεις ενόψει Ολυμπιακών Αγώνων;
«Αυτή τη στιγμή η αρχική αξία είναι στο 6,60 και δεν υπάρχει σκέψη να το αλλάξω τώρα. Σίγουρα όμως θα πρέπει να αυξήσω την αρχική αξία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, όπου ο μεταλλιούχος παίρνει απευθείας πρόκριση στο Ρίο. Επομένως σκεφτόμαστε με τον προπονητή μου, Γιώργο Αγγέλου να πάει στο 6,90. Δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά, όλοι έχουν ανεβάσει τις αρχικές αξίες των προγραμμάτων τους. Ο Ιάπωνας, Κοχέι Ουτσιμούρα το έχει φτάσει στο 7,60, βέβαια στην περίπτωση του μιλάμε για κάτι παραπάνω από ταλέντο.
Ωστόσο, το ότι έχεις πρόγραμμα με υψηλή αρχική αξία δεν προεξοφλεί τίποτα. Το 2007 ο Μαριάν Ντραγκουλέσκου ήταν το φαβορί για την κατάκτηση του χρυσού στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, στον τελικό τα πήγε χάλια, βγήκε τελευταίος και εγώ βρέθηκα με το χάλκινο μετάλλιο... Επομένως αν δεν πέσω ή δεν βγω έξω θα είμαι σίγουρα στον τελικό, που είναι και ο βασικότερος στόχος».

Η φετινή χρονιά είναι γεμάτη προκλήσεις και μεγάλους αγώνες, σε ποιους θα ρίξεις βάρος;
«Σε όλους ή σχεδόν σε όλους! Το καλοκαίρι είναι οι Ευρωπαϊκοί Αγώνες στο Μπακού, όπου θα έχω την ευκαιρία να κάνω μία καλή προετοιμασία στο σύνθετο ενόψει του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Ακολουθεί η Πανεπιστημιάδα, όπου δεν ξέρω αν θα μετάσχω, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και το test event του Δεκεμβρίου, η τελευταία ευκαιρία να πρόκριση στο Ρίο. Θα είμαι εκεί, ελπίζω έτοιμος για την μεγάλη πρόκληση, που δεν είναι άλλη από την κατάκτηση του «εισιτηρίου» για τη Βραζιλία».

Διακοπές φέτος δεν έχει δηλαδή;
«Όπως τις ήξερα μέχρι σήμερα, δηλαδή για 1-2 εβδομάδες σίγουρα όχι. Ίσως ξεκλέψω 1-2 τριήμερα το καλοκαίρι... Δεν υπάρχουν περιθώρια γιατί αρχές Αυγούστου αρχίζει η προετοιμασία για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα».

Έχει αλλάξει το πως βλέπεις τη γυμναστική από τότε που ξεκίνησες έως σήμερα;
«Ναι. Στην αρχή η γυμναστική για μένα ήταν παιχνίδι, όμως όταν ήρθαν οι επιτυχίες σοβάρεψαν τα πράγματα. Και όταν σοβαρεύουν τα πράγματα, νιώθεις ένα βάρος. Γι αυτό και το 2011 μετά την κατάκτηση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος δεν κατάφερα να κάνω τίποτα. Σκεφτόμουν τι θα κάνεις αν δεν τα καταφέρεις και τι θα λένε και θα σε φάνε… Όχι οι κάποιος συγκεκριμένα, δηλαδή οι δημοσιογράφοι, αλλά γενικά».

Και πως το διαχειρίστηκες όλο αυτό;
«Το ξεπέρασα μόνος μου. Ένα χρόνο δεν έκανα τίποτα, ε, και είπα στον εαυτό μου δεν θα συνεχίσεις έτσι. Αποφάσισα ότι θα αγωνίζομαι για πάρτη μου. Το 2012 ήρθε το χρυσό στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κότμπους. Δεν είχα βοήθεια από κανέναν για να το διαχειριστώ όλο αυτό, εκτός από τον προπονητή μου. Μου είπε λοιπόν, πόσα χρόνια σου απομένουν να αγωνίζεσαι, 2-3-4; Αγωνίσου για σένα, την οικογένεια και τους φίλους σου. Ακολούθησα τη συμβουλή του, πέταξα το βάρος από πάνω μου και απολαμβάνω και πάλι τη γυμναστική».

Έχεις αποφασίσει μέχρι πότε θα συνεχίσεις να αγωνίζεσαι;
«Σίγουρα θέλω να είμαι στο Ρίο, από κει και πέρα θα ήθελα να αντέξω 2 χρόνια ακόμη, να βοηθήσω την ομάδα σε ότι χρειαστεί και μετά να ασχοληθώ με τη σχολή μου, έχω περάσει άνευ εξετάσεων στη φυσιοθεραπεία. Μου άρεσε πολύ αυτή η σχολή και γι αυτό τη διάλεξα. Μου άρεσε και η ιατρική αλλά ήξερα ότι δεν θα τελειώσω ποτέ. Δυστυχώς, αυτή την περίοδο το πρόγραμμα μου είναι απίστευτα φορτωμένο και δεν προλαβαίνω να παρακολουθώ, ο ένας αγώνας είναι πίσω από τον άλλο, χάνω μαθήματα και λόγω των απουσιών δεν μπορώ να δώσω εξετάσεις. Θέλω λοιπόν, να αφοσιωθώ σε αυτό, όταν τελειώσω με τη γυμναστική».