Γιαννιώτης σαν το παλιό κρασί!

O Σπύρος Γιαννιώτης πάλεψε σκληρά στα νερά του Τάμεση και έφτασε τον εαυτό του στο όριο, για να μπορέσει να ανέβει στο βάθρο των Ολυμπιακών Αγώνων του Λονδίνου. Όμως, δεν τα κατάφερε... Αν τα είχε καταφέρει, σίγουρα δεν θα είχε ανακαλύψει μία πτυχή του εαυτού του που αποκαλύφθηκε τόσο στον ίδιο όσο και σε εμάς, που τον έκανε πιο σοφό και πιο αγαπητό.

Λίγα 24ωρα μετά την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου που του δίνει αυτόματα και την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, ο αθλητής του Νίκου Γέμελου έγραψε στην προσωπική του σελίδα στο Facebook: «Με αφορμή την πρόκριση μου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, θυμάμαι τι είχα πει ακριβώς μετά την κούρσα μου στο Λονδίνο 2012 "ήμουν τόσο κοντά μα πλέον τόσο μακριά" τώρα μετά από 3 χρόνια επιμονής και υπομονής είμαι ξανά κοντα! Πάντα ακολουθούμε τα όνειρα μας όσο μακριά και να είναι αυτά!!!!».

Είναι ξεκάθαρο ότι ο κορυφαίος Έλληνας κολυμβητής νιώθει πια δικαιωμένος για την προσπάθεια του, γεμάτος και περήφανος. Ό,τι και να γίνει στο Ρίο είναι δεδομένο ότι η αναμονή των τεσσάρων χρόνων ωρίμασε και ανέδειξε τα χαρακτηριστικά του σπάνιου «μπουκέτου» ενός μεγάλου αθλητή, ακριβώς όπως το παλιό κρασί.