Τρεις λύκοι αδέσποτοι παρ’ όλη την αγάπη
Beg, steal or borrow, που λένε και στο χωριό μου, αλλά αν σας αρέσει η μουσική ακούστε το «How to Listen to and Understand Great Music». Προσοχή όχι το βιβλίο που είναι προχειράτζα του κερατά. Τα audio lessons τουprofessor Robert Greenberg στα οποία εξηγεί την ιστορία και τεχνικές της δυτικής μουσικής.
Η σειρά που αποτελείται από 48 50λεπτα μαθήματα ξεκινάει από την αρχαία ελληνική μουσική, που ακούγεται ένα επιτύμβιο τραγούδι που προτρέπει να χαιρόμαστε την ζωή μας όσο την έχουμε και καταλήγει στον Arnold Schoenberg και τον μοντερνισμό των αρχών του 20 αιώνα. Τα σεμινάρια του prof. Greenberg, που μιλάει ιδιαίτερα καθαρά αμερικάνικα συνοδεύονται από τα ανάλογα μουσικά κομμάτια για να υπάρχουν παραδείγματα. Ακουσα την σειρά πριν δύο χρόνια την περίοδο που το είχα ρίξει στο περπάτημα και μισή ντουζίνα φορές παρά λίγο να με πατήσει αυτοκίνητο επειδή είχα απορροφηθεί στις πληροφορίες που ακουγόντουσαν. Όπως για παράδειγμα ότι δεν ξέρουμε πως ακουγόταν ένα βιολί Stradivarius την εποχή που είχε κατασκευαστεί, όπως και δεν μπορούμε να ξέρουμε πως θα ακούγεται ένα βιολί που κατασκευάστηκε σήμερα. Στην πρώιμη εκκλησιαστική μουσική το trend ήταν να κρατάνε τις νότες όσο μπορούσαν περισσότερο με αποτέλεσμα να μην μπορείς να καταλάβεις τα λόγια. Αργότερα προστέθηκαν μουσικά όργανα με αποτέλεσμα τις επιθέσεις του Erasmus σε μια μουσική που όπως έλεγε ήταν καλή για τα πανηγύρια, σε αντίθεση με τους γρηγοριανούς ψαλμούς που ο πιστός μπορούσε να συγκεντρωθεί στα ιερά κείμενα.
Για τα τραγούδια με αγγλικό στίχο δεν το μιλάω. Οι περισσότεροι τα τραγουδάνε με αγγλικά του Γκιωνάκη βάζοντας εδώ ένα baby και εκεί ένα home. Όχι βέβαια ότι είναι απόλυτα λάθος. Όπως είχε πει κάποιος που ξεχνάω πως τον λέγανε οι στίχοι των μπλουζ είναι κάποιος που μένει στον Μισισίπι και λέει ότι θέλει να πάει στο Σικάγο. Μέχρι που πάει στο Σικάγο και λέει ότι θέλει να γυρίσει στον Μισισίπι. Τέλος υπάρχουν τα τραγούδια που όλοι ξέρουμε ότι αν τα παίξεις ανάποδα ακούς ωδές στον σατανά. Μέχρι που ο Θεός εφεύρε τα CD που ο διάολος ο ίδιος να κατέβει δεν μπορεί να τα παίξει ανάποδα.
Εκεί που αντίθετα με τον περισσότερο κόσμο δεν έχω πρόβλημα να καταλάβω τι λένε οι στίχοι είναι στα τραγούδια του Καββαδία. Επειδή μεγάλωσα στα καράβια που μας έπαιρνε ο πατέρας μου που ήταν καπετάνιος μαζί με την μάνα μου, νόμιζα ότι κάθε παιδάκι μπορούσε να ξεχωρίζει τα ρέλια από τα παραπέτα και τους μπουλμέδες από τα κομοδέσια. Όπως και να ξέρω ότι το «η βράκα μου η κουρελού η χιλιομπαλωμένη» δεν αναφέρεται σε βρακί αλλά σε βάρκα. Βράκα λεγόταν η βάρκα στα νησιά τον 19ο και την λέξη θυμάμαι να έχω διαβάσει σε βιβλίο για τα πυρπολικά που οι πυρπολητές για να φύγουν χρησιμοποιούσαν την «βράκα». Οι στίχοι με την Αρβανιτάκη δεν λένε ούτε βάρκα, ούτε βράκα, αλλά τράτα, το ίδιο και με την Δόμνα Σαμίου αλλά είμαι βέβαιος ότι έχω ακούσει το τραγούδι με το «βράκα».
Αντίθετα ενώ έχω καλή σχέση με τα αμερικάνικους στίχους ειδικά της country δεν τα πάω καθόλου καλά με τα rap. Στον έναν στίχο σίγουρα θα πει bitch και στον επόμενο moterfucker και στο ρεφρέν λένε homey, bro, motherfuckerκαι bitch αλλά δυστυχώς ποτέ σε δεδομένη σειρά. Αγαπημένοι στίχοι από country τραγούδι το Rocky Mountain Music του Eddie Rabbit και μεγαλύτερη άσκηση να τους θυμάσαι σωστά το Hotel California των Eagles.
Αγαπημένος μου ελληνικός στίχος είναι το «Η Μυτιλην’ μας είνι ένα τρανό χουριό». Πρώτος στίχος από την Αμερσούδα της Σοφίας Βέμπο. Τους μερικώς ακατάλυπτους στίχους θα βρείτε εδώ http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=52863 και για να τραγουδήσετε karaoke με την Βέμπο εδώ.

