Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο

Ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμη που θα γράψω πράγματα τα οποία όλοι οι έλληνες τα κατέχουν βαθιά εδώ και αιώνες, δεν έχω πρόθεση να προσβάλλω κανέναν, απλά θέλω να τα μάθουν όσοι μετανάστες πήραν πρόσφατα την υπηκοότητα.

Οι Eλληνες είμαστε ο μοναδικός λαός στον κόσμο που βρίσκεται διαρκώς σε ένα απερίγραπτο δίκιο. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι έχουμε όλοι δίκιο και έτσι μας προκαλεί δικαιολογημένη αγανάκτηση όταν ο κάθε Έλληνας απέναντι μας δεν το καταλαβαίνει αυτό. Αποτέλεσμα αυτού είναι ότι τελικά είμαστε ο μοναδικός λαός στον κόσμο που βρίσκεται διαρκώς σε ένα απερίγραπτο δίκιο και απερίγραπτη αγανάκτηση…

Εάν σε αυτά προσθέσουμε ότι είμαστε από παλιά και ο πιο έξυπνος λαός στον κόσμο, το γεγονός ότι με τόσο μυαλό δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι μας συμβαίνει μας προκαλεί δικαιολογημένη κυκλοθυμία…

Ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμη που θα γράψω πράγματα τα οποία όλοι οι έλληνες τα κατέχουν βαθιά εδώ και αιώνες, δεν έχω πρόθεση να προσβάλλω κανέναν, απλά θέλω να τα μάθουν όσοι μετανάστες πήραν πρόσφατα την υπηκοότητα.

Ας το πάρουμε όμως από την αρχή: Σ’ έναν βαθμό όλοι είμαστε οπλισμένοι με τη δική μας πονηριά και κακοήθεια.

Ο Μακιαβέλι που κακώς νομίζουμε λάθος πράγματα για τις θεωρίες του, λέει «Αν η τιμή και η αφοσίωση επικρατούσαν στον κόσμο τα πράγματα θα ήταν αλλιώς. Όμως καθώς δεν περιμένει κανείς να συναντήσει τις συγκεκριμένες αρετές στους άλλους, πρέπει να τις αποφεύγει και ο ίδιος, αφού δεν πρόκειται να λάβει καμία ανταπόδοση γι’ αυτές».

Επομένως, και επειδή δεν ζούμε σε έναν ιδανικό κόσμο στον οποίο θα αναγνωριζόταν μόνο το δικό μας δίκιο, ας δούμε μερικες βασικές τεχνικές με τις οποίες μπορούμε να το επιβάλλουμε καθώς αυτό είναι το μόνο δίκαιο και σωστό…

Δυο γενικά τεχνάσματα έτσι για να υπάρχουν:

Το τέχνασμα της γενίκευσης: Παίρνουμε κάτι που είναι απόλυτα μερικό και το κάνουμε σα να αφορά το σύνολο. Ο Αριστοτέλης, ένας έλληνας, ήταν ίσως ο πρώτος που έδωσε ένα τέτοιο παράδειγμα: Ο Μαυριτανός είναι μαύρος, τα δόντια του όμως είναι άσπρα, επομένως την ίδια στιγμή είναι και δεν είναι μαύρος.

Το τέχνασμα του να βάζεις ως αξίωμα αυτό που πρέπει να αποδειχθεί: Παράδειγμα 1ο: «Εμείς οι πολιτικοί είμαστε Έλληνες, άρα όλοι οι πολιτικοί θέλουμε το καλό της Ελλάδας».
Παράδειγμα 2ο: «Εμείς οι πολίτες είμαστε Έλληνες, άρα όλοι οι πολίτες θέλουμε το καλό της Ελλάδας».

Το τέχνασμα με τα ομώνυμα: Θα ήταν καλό να δίνουμε στον αντίπαλό μας ένα σύντομο και εύστοχο όνομα για να μπορούμε να του προσάπτουμε αμέσως μια κατάσταση. Αντίστοιχα για τον εαυτό μας βρίσκουμε μία θετική λέξη για να αυτοβραβευτούμε.


Μερικά γενικά τεχνάσματα για τις δημόσιες συζητήσεις είτε πρόκειται να συμμετάσχετε είτε τις παρακολουθείτε :

Για τις δημόσιες συζητήσεις 1:
Ισχυριστείτε πως νικήσατε παρόλο που έχετε ηττηθεί. Αυτό το θρασύ κόλπο έχει ως εξής: Συνεχίστε να υποστηρίζεται τη θέση σας παρότι έχει καταρριφθεί σα να έχει αποδειχθεί και θριαμβολογήστε. Αν ο αντίπαλός σας είναι συνεσταλμένος ή ηλίθιος και εσείς έχετε πολύ θράσος και δυνατή φωνή μπορεί να τα καταφέρετε. Σίγουρα πάντως θα τα καταφέρετε με αυτούς που είναι ορκισμένοι οπαδοί σας.

Για τις δημόσιες συζητήσεις 2:
Διακόψτε, σταματήστε, εκτρέψτε τη συζήτηση. Αν παρατηρήσετε ότι ο αντίπαλος έχει επιχειρηματολογία που θα οδηγήσει στην ήττα σας μην τον αφήσετε να καταλήξει στο συμπέρασμά του. Διακόψτε το διάλογο έγκαιρα ή στρέψτε το θέμα αλλού.

Για τις δημόσιες συζητήσεις 3:
Εξαγάγετε συμπεράσματα μόνοι σας. Όταν ο αντίπαλος αποδεχτεί οποιοδήποτε σημείο της θέσης σας αμέσως καταλήξτε εσείς σε ένα γενικό συμπέρασμα που σας βολεύει. Μάλιστα ακόμα κι αν δεν έχει αποδεχτεί καμία από τις θέσεις σας, καταλήξτε σε συμπέρασμα σα να τις έχει αποδεχτεί.

Για τις δημόσιες συζητήσεις 4:
Αντιτείνετε ένα επιχείρημα όσο κακό κι αν είναι. Το ζητούμενο για εσάς είναι η νίκη, όχι η αλήθεια.

Για τις δημόσιες συζητήσεις 5:
Πείστε το ακροατήριο, όχι τον αντίπαλό σας. Μην ξεχνάτε ότι το ακροατήριο που σας παρακολουθεί είναι στη μεγάλη του πλειοψηφία απαίδευτο. Ένα σημαντικό τέχνασμα σέ αυτή την περίπτωση είναι το γέλιο. Οι άνθρωποι είναι πάντα πρόθυμοι να γελάσουν με αστεία και τα γέλια τους είναι με το μέρος σας. Εδώ να πούμε ότι βοηθάει πολύ και το δικό σας γέλιο. Εάν σε μια συζήτηση βρεθείτε σε δύσκολη θέση από τον αντίπαλο σας γελάστε με αυτοπεποίθηση. Το κοινό θα πειστεί ότι για να γελάτε νιώθετε άνετα και άρα ο απέναντί σας έχει άδικο.

Για τις δημόσιες συζητήσεις 6:
Κατατάξτε την άποψη τού αντιπάλου σας σε μία απεχθή κατηγορία. Αν δεν μπορείτε να αντικρούσετε μια άποψη του αντιπάλου σας και θέλετε να ξεμπερδέψετε άμεσα με αυτήν κατατάξτε τη σε μία απεχθή κατηγορία. Ενας σίγουρος τρόπος είναι να χρησιμοποιείτε χαρακτηρισμούς που τελειώνουν σε -ισμός και σε -Ιστής.

Το τελευταίο τέχνασμα το οποίο πρέπει να το έχετε με μια ανακούφιση στο μυαλό σας ότι και να έχει προηγηθεί είτε σε ιδιωτική είτε σε δημόσια συζήτηση: Μόλις αντιληφθείτε πως ο αντίπαλος έχει το πάνω χέρι και ότι χάνετε τη μάχη, επιχειρήστε προσωπική επίθεση και γίνετε προσβλητικός και αγενής. Πρόκειται για ένα πολύ δημοφιλές τέχνασμα αφού ο καθένας μπορεί να το χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά και γι’ αυτό εφαρμόζεται πολύ συχνά. Να τονίσουμε ότι το συγκεκριμένο τέχνασμα γίνεται ακόμα πιο εντυπωσιακό όταν εφαρμόζεται με την ταυτόχρονη κραυγή «Ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;».

Όποιος νομίζει ότι το κείμενο έχει αποσπάσματα από το oμώνυμο βιβλίο του Σοπενχάουερ ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ...