Μία, δύο του Ζαρντίμ, τρεις και καληνύχτα!

Ο Λεονάρντο Ζαρντίμ δεν είχε τον τρόπο να κερδίσει κανέναν. Ούτε τον πρόεδρο και τη διοίκηση του Ολυμπιακού, εννοείται ασφαλώς ούτε τον κόσμο και εν κατακλείδι ούτε τους ποδοσφαιριστές του.

Δεν είπε κανείς ότι… έκαναν και το σταυρό τους που είδαν τον Αντώνη Νικοπολίδη να έχει το πρόσταγμα στην τελευταία προπόνηση για τον αγώνα με τον ΠΑΣ, αλλά ότι «απαλλάχθηκαν» από τον Πορτογάλο είναι μία πραγματικότητα.

Ο Ζαρντίμ δεν ήταν η προσωπικότητα που απέπνεε σεβασμό στα αποδυτήρια, είτε με το κύρος, είτε με την επιβλητική φιγούρα του. Δεν τους έπειθε.

Όπως και ουδέποτε έπεισε τον Βαγγέλη Μαρινάκη ως άξιος διάδοχος του Ερνέστο Βαλβέρδε. Όχι υπό την έννοια μιας «κόπιας», ενός «κλώνου» του Ισπανού, γιατί τουλάχιστον μέχρι νεοτέρας στο απώτερο μέλλον, το κεφάλαιο «τσινγκούρι» θέλησαν από την πλατεία Αλεξάνδρας, από την πρώτη στιγμή να σφραγιστεί για όλους. Δεν έψαξαν από το καλοκαίρι οι «ερυθρόλευκοι» για τον «αντί-Βαλβέρδε», ούτε και σκόπευαν φυσικά να αφήσουν το… φάντασμά του να πλανάται στην ατμόσφαιρα του Καραϊσκάκη. Ο Ζαρντίμ κρίθηκε και απορρίφθηκε καθαρά υπό το πρίσμα των αγωνιστικών αποτελεσμάτων του, όλους αυτούς τους μήνες που κάθισε στον Ολυμπιακό.

Διαβάστε το υπόλοιπο σχόλιο του Δημοσθένη Καρμοίρη στον Sportdog.gr