Merry Christmas από καρδιάς...

Από πιτσιρικάς τα Χριστούγεννα και κυρίως την παραμονή της Πρωτοχρονιάς την περίμενα πώς και πώς (τους λόγους μπορείτε εύκολα να τους καταλάβετε...). Τα χρόνια πέρασαν, η ανεμελιά και τα παιχνίδια αποτελούν γλυκές αναμνήσεις. Η ζωή άλλαξε και κάθε μέρα δυσκολεύει. Δεν έχω την παραμικρή όρεξη για γκρίνια και μουρμούρα. Άλλωστε, πάντα σιχαινόμουν και εξακολουθώ να σιχαίνομαι την κλάψα και... τις ταινίες του Νίκου Ξανθόπουλου. Δεν είναι στο στιλ μου. Απλά μπήκαμε, θέλοντας και μη, όλοι μας σε ένα τριπάκι διαφορετικό, περίεργο.
Όσο βρισκόμουν στην Αθήνα, ειλικρινά το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν το κατάλαβα. Οι ίδιοι ακριβώς ρυθμοί. Άνθρωποι δίχως χαμόγελο, κατεβασμένα κεφάλια και το μυαλό να τρέχει στις κάρτες, στα δάνεια, στα χαράτσια και σε όλα αυτά τα... ωραία που μπήκαν στη ζωή μας. Απλά έπαιρνες χαμπάρι ότι πλησιάζουν γιορτές από τον στολισμό, ο οποίος σε σχέση με προηγούμενες φορές ήταν απλός και χωρίς πολλά πολλά.
Στην Αθήνα το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν το καταλαβαίνεις ξεκάθαρα πράγματα. Επειδή χρόνος και διάθεση υπήρχε, όπως και εξαιρετική παρέα αποφάσισα να αποδράσω, έστω και για τρεις μέρες. Βρεθήκαμε λοιπόν στη Ναύπακτο και στην επαρχία καταλαβαίνεις φυσικά γιορτές. Οι δρόμοι γεμάτοι παιδάκια για να πουν τα καλάντα. Έμπαιναν στα μαγαζιά στις καφετέριες, ρωτούσαν με χαμόγελο «να τα πούμε;» και δεν άκουσα ούτε μία φορά τον ιδιοκτήτη να τους λέει «μας τα είπαν...». Ειδικά σε μια καφετέρια, πρέπει να μπήκαν τουλάχιστον είκοσι φάτσες... Στην Αθήνα είμαι βέβαιος, ότι η προηγούμενη φράση ακούστηκε αμέτρητες φορές. Είναι η άτιμη όμορφη, αλλά συνάμα ψυχρή.
Είναι ίσως η πρώτη φορά που τις ευχές των συνανθρώπων μας τις χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ. Τις έχουμε όλοι μας ανάγκη, ειδικά αν είναι ευχές μέσα από την καρδιά. Σου δίνουν δύναμη, σε γεμίζουν αισιοδοξία και βλέπεις το μέλλον με άλλο μάτι. Για αυτό λοιπόν, σας εύχομαι σε όλους Merry Christmas, που λένε και στα ξένα...
Υ.Γ. Και επειδή δεν γίνεται να μην αναφέρουμε την λέξη Ολυμπιακός, με τα μεταγραφικά και τα άλλα θέματα, έχουμε μέρες να ασχοληθούμε. Ωστόσο, πρέπει να πούμε, ότι η Ναύπακτος είναι ερυθρόλευκη και τα παιδιά του συνδέσμου, στο πανέμορφο λιμανάκι κρατάνε ψηλά τη σημαία με τον δαφνοστεφανωμένο...