Μάτι γερακιού ή τυφλοί διαιτητές;

I keep a close watch...
I keep my eyes wide open all the time...
… I walk the line
Αυτοί είναι μερικοί (επιλεκτικοί) στίχοι από το πιο ξακουστό τραγούδι (και ομώνυμη αφιερωματική ταινία) του Johhny Cash. Αυτοί οι στίχοι που ταιριάζουν γάντι στην περίπτωση της Αγγλίας και των μεγάλων διοργανώσεων. Καμία άλλη χώρα στο παρελθόν δεν έμπλεξε τόσο πολύ σε αμφισβητούμενες φάσεις. Και δεν αναφερόμαστε για πέναλτι, αποβολές κτλ., αλλά για την καταληκτική γραμμή, το λεγόμενο GOAL. Επρεπε να μετρήσει ή όχι; Αυτή ήταν η απορία που υπήρξε σε τρεις διαδοχικές περιπτώσεις όπου άπαντες αρχικά αναρωτήθηκαν εάν η μπάλα πέρασε την άσπρη γραμμή ή όχι.

Τώρα βέβαια τα Λιοντάρια δεν θα βρίσκονται στη Βραζιλία, αλλά ξεκινώντας από το Κύπελλο Συνομοσπονδιών στόχος είναι να εκλείψουν οι σχετικές αδικίες. Ούτε μία ούτε δύο, αλλά 14 κάμερες τοποθετημένες σε διαφορετικές θέσεις και γωνίες θα καλύπτουν αποκλειστικά τις δύο εστίες σε κάθε αναμέτρηση της διοργάνωσης. Ολες τους θα συνδέονται με ένα λειτουργικό σε υπολογιστή, όπου θα μεταδίδουν τις λήψεις τους. Σε περίπτωση επίμαχης φάσης, θα γίνονται στιγμιαίοι και άμεσοι υπολογισμοί. Η θέση της μπάλας θα εξετάζεται τρισδιάστατα και θα βγαίνει το συμπέρασμα-απόφαση.

Αυτή λοιπόν όπως γίνεται κατανοητό δεν θα ανήκει στον διαιτητή, αλλά σε μία μηχανή. Οταν λοιπόν η μπάλα περνάει τη γραμμή, ο διαιτητής και οι βοηθοί του θα ειδοποιούνται από τη δόνηση που θα υπάρχει στο ρολόι τους, το οποίο θα βγάζει και εικόνα με την λέξη GOAL. Προφανώς αυτό θα είναι το μέλλον και στο ποδόσφαιρο που είναι καταδικασμένο να υποκύψει -εν μέρει ή ολοκληρωτικά- στην τεχνολογία.

Κάποιοι ωστόσο, το θεωρούν λάθος. Λένε πως είναι ένα παιχνίδι λαθών και έτσι πρέπει να παραμείνει. Γιατί όμως να είναι τόσο κακό να υπάρχει μία πολύτιμη βοήθεια όταν ο άρχοντας του αγώνα δεν είναι σίγουρος στο να λάβει μία οριακή απόφαση; Γιατί θα πρέπει μία λανθασμένη αντίληψη να καθορίζει το αποτέλεσμα, όταν μάλιστα πέρα από τον ιδρώτα και τις φιλοδοξίες των παικτών διακυβεύονται πάρα πολλά φράγκα και σημαντικοί τίτλοι; Και πάνω απ' όλα, κάποια στιγμή δεν θα έπρεπε το ποδόσφαιρο να πάψει να είναι τόσο τεχνοφοβικό;

Αλλωστε ποιος είναι βέβαιος ότι εάν αυτές οι 14 κάμερες υπήρχαν το 1966 και ήταν στραμμένες στην εστία του Χανς Τιλκόφσκι, η Αγγλία θα είχε κατακτήσει τον έναν και μοναδικό τίτλο στην ιστορία της;