Χωρίς υπερβάσεις δεν πανηγυρίζεις!

Ο Παναθηναϊκός έχει κάνεις απανωτές υπερβάσεις, μην τα ξαναλέμε. Εφτασε στο σημείο να μην έχει δεχθεί γκολ (ναι, ασφαλώς και με τη βοήθεια της τύχης στα «ροντέο» ματς με Πανιώνιο και ΠΑΣ Γιάννινα!) για επτά διαδοχικά παιχνίδια, έχοντας στην εστία έναν υποτιμημένο, σχεδόν καταρρακωμένο γκολκίπερ και στην άμυνα τον Ματίας Μπιάρσμιρ, τον Ιωαννίδη σε ορισμένα ματς, τον Σαριέγκι βασικό μετά τη θεραπεία του, χωρίς τον σταθερότερο σε απόδοση παίκτη του εφέτος (Μπουμσόνγκ), χωρίς την εναλλακτική του Καντέ, «χαραμίζοντας» σε ορισμένα παιχνίδια (που του βγήκε εν μέρει σε καλό) τον Κατσουράνη σε θέση στόπερ (και «έφαγε» συνολικά 9 ευκαιρίες από Πανιώνιο – ΠΑΣ Γιάννινα ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα στα δύο ματς).

Είναι πλέον φαβορί, αφού έβγαλε (και μάλιστα με αέρα πέντε βαθμών) τον Ιανουάριο που ήταν ελαφρύτερος για τον Ολυμπιακό και παραμένει στην κορυφή. Είναι φαβορί γιατί πολλοί (όχι όλοι οι παίκτες ασφαλώς) έχουν κάνει τις μικρές ή μεγαλύτερες, τις λίγες ή περισσότερες υπερβάσεις τους.

Ο Φερέιρα; Από πού να αρχίσουμε και πού να τελειώσουμε;

Ο Γόντικας που έχει βρει ισορροπία και με τα σενάρια για πώληση και με τους παίκτες των οποίων το εγκώμιο έχει πλέξει επανειλημμένως;

Πολλοί παίκτες: Ο Λέτο των 15 γκολ σε ολοκαίνουριο ρόλο; Ο Κουίνσι από τα ΗΑΕ; Ο «άγραφος» Ζέκα; Ο ξεχασμένος Κλέιτον; Ο Κατσουράνης που έχει πετύχει κρισιμότατα γκολ; Ο Μπουμσόνγκ που ήταν δυο φορές καλύτερος από πέρυσι; Ο εκπληκτικός για ρούκι Καπίνο; Ο απίστευτος Καρνέζης; Ο Σιμάο που πάει να βγει MVP της Παιανίας στον δεύτερο γύρο και έφτασε χθες (ναι, έστω, με τη Δόξα Δράμας) να κάνει ντρίμπλα με προσποίηση και «καταπίνει» ό,τι… κυκλοφορεί στη μεσαία γραμμή; Ο Βιτόλο που ήταν αδίκως από ένα σημείο και έπειτα στη ναφθαλίνη; Ακόμη και ο Τοτσέ μετά τις αποδοκιμασίες έβαλε τρία γκολ σε δύο ματς…

Από τον Ολυμπιακό ποιος έχει κάνει υπέρβαση; Ποιος; Πείτε μου δυο - τρεις! Ο πρόεδρος που τελικά μάλλον δεν κάνει μεταγραφή (ακόμη κι αν δεν είναι θέμα χρημάτων, αλλά σωστού προγραμματισμού, ποιος έχει την τελική ευθύνη); Ο κόουτς; Ναι στην Ευρώπη. Όχι στο πρωτάθλημα όπου έμπλεξε άσχημα. Από τους παίκτες ποιος; Ο Τζιμπούρ και ο Μιραλάς; Στα επίπεδά τους είναι, δεν έχουν δώσει το κάτι παραπάνω απ’ αυτό που μπορούν. Για τον θαυματουργό «κοντό» δεν το συζητώ. Πολύ λιγότερα απ΄ αυτά που μπορεί, έστω και σε ηλικία «απόσυρσης».

Ούτε ασφαλώς για τον Τοροσίδη, ούτε για τον Μακούν. Ούτε για το δίδυμο Αβραάμ – Ολοφ. Στα επίπεδά τους, όχι περισσότερο (ίσως λιγότερα στο πρωτάθλημα απ΄ αυτά που αληθινά μπορούν). Για να μην το πολυψάχνουμε: μόνο ο Γιάννης Μανιάτης, ο Μάρκο Πάντελιτς άντε και ο Μπάλας Μέγερι! Ισως να συμπεριλαμβανόταν σ’ αυτή την κατηγορία και ο Ορμπάιθ αν δεν τραυματιζόταν συχνά και δεν έχανε ρυθμό (κλασικός παίκτης ρυθμού, όντας «βαρύς» και «μπαλάτος»).

Με τρεις «υπερβάλλοντες εαυτούς» στους… 30 δεν παίρνεις πρωτάθλημα ούτε απ’ αυτόν τον Παναθηναϊκό. Ο Ολυμπιακός χρειάζεται υπερβάσεις διαδοχικές από τους περισσότερους πια για να φτάσει στον τίτλο. Ούτε στα αποτελέσματά του δεν έχει κάνει! Πού νίκησε για να κάνει τη διαφορά; Την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ (έστω κι αν αδικήθηκε); Τον Παναθηναϊκό; Σε κάποια πολύ σκληρή έδρα (πιο «βαρβάτη» νίκη στο «Κλεάνθης Βικελίδης»); Η’ μήπως είναι «υπέρβαση» η εντός έδρας νίκη επί του ΠΑΟΚ για την οποία μάλιστα ο Βαγγέλης Μαρινάκης είχε δώσει και πριμ; Όχι βέβαια!

Υπέρβαση θα είναι η νίκη στην Τούμπα και το 5/5 πριν από το ντέρμπι στο ΟΑΚΑ μέσα στα ματς με την Ρουμπίν Καζάν. Μόνο έτσι θα μπορέσει να διεκδικήσει πλέον έναν τίτλο που του έχει ξεφύγει οριστικά από τα χέρια και δεν εξαρτάται μόνο από τον ίδιο! Για να τον αγγίξει (απλώς) και πάλι, καλούνται πολλοί να δώσουν περισσότερα απ΄ αυτά που έχουν δώσει ως τώρα. Όπως έκαναν στο Τσάμπιονς Λιγκ…

Υ.Γ 1. Sorry που έχω αντίθετη άποψη από πολλούς, αλλά πάντα θεωρώ ότι ο «καθρέφτης» για το maximum των δυνατοτήτων και του αληθινού ταλέντου μιας ελληνικής ομάδας είναι η πορεία της και οι εμφανίσεις της στην Ευρώπη. Δεν το λέω για τον Παναθηναϊκό που πάτωσε εφέτος, είχε πολλά προβλήματα τότε. Προβλήματα, όμως, είχε και ο Ολυμπιακός στο 0-1 από την Μαρσέιγ. Ο Ολυμπιακός δικαιούταν την πρόκριση στον επόμενο γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ βάσει απόδοσης με αντιπάλους Αρσεναλ, Ντόρτμουντ, Μαρσέιγ.

Και η εφετινή πορεία του στο Τσάμπιονς Λιγκ αποδεικνύει τις αληθινές δυνατότητές του, ανεξάρτητα βεβαίως από τα έξτρα κίνητρα των παικτών που ΠΑΝΤΑ δίνουν περισσότερα στα ευρωπαϊκά ματς. Το ίδιο υποστήριζα και όταν ο πληρέστερος Παναθηναϊκός της τελευταίας 20ετίας (μετά τη γενιά Σαραβάκου – Ζάετς δηλαδή), ο Παναθηναϊκός του Τζίγκερ (ναι, ναι κι όμως!) και του Φιλιππίδη (ναι, ναι, κι όμως!), περνούσε επί τρεις διαδοχικές χρονιές από τους «16», έφτανε τις δύο εξ αυτών στους «8» και αποκλειόταν στις λεπτομέρειες από τον ημιτελικό του Champions και του Europa League (Μπαρτσελόνα, Πόρτο), αλλά έχανε τα πρωταθλήματα καθαρά (με Αγγελο Αναστασιάδη) ή όχι και τόσο καθαρά (με Γιάννη Κυράστα και Σέρχιο Μαρκαριάν), έχοντας πολλές ευθύνες και ο ίδιος. Γι΄ αυτό θεωρώ ότι ο εφετινός Ολυμπιακός έχει αδικήσει σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό τον εαυτό του και τώρα είναι πολύ δύσκολο από την «αυτοκτονία» να περάσει στον θρίαμβο μιας ανατροπής του «+5».

Υ.Γ. 2: Για τη διαιτησία επιφυλάσσομαι. Είπαμε: όταν ευνοείται κάποιος (Παναθηναϊκός με Ατρόμητο, Ολυμπιακός με Πανιώνιο, Εργοτέλη) δεν μιλάει. Θα τα πούμε προσεχώς αναλυτικά για το θέμα, γιατί έχουν αλλάξει κάποια δεδομένα.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ «ΑΙΩΝΙΩΝ»

20^η Λεβαδειακός – ΠΑΟ ΠΑΟΚ – ΟΣΦΠ

21^η ΠΑΟ – Ξάνθη ΟΣΦΠ-ΑΕΚ

22^η Εργοτέλης – ΠΑΟ ΟΣΦΠ – Πανιώνιος

23^η ΠΑΟ-ΠΑΟΚ ΟΦΗ-ΟΣΦΠ

24η ΑΕΚ - ΠΑΟ ΟΣΦΠ - ΑΡΗΣ

25η ΠΑΟ – ΟΣΦΠ

26^η ΟΦΗ – ΠΑΟ ΟΣΦΠ-Αστ. Τρίπολης

27^η ΠΑΟ-Αρης Παναιτωλικός – ΟΣΦΠ

28^η ΠΑΟ-Πανιώνιος ΟΣΦΠ-Κέρκυρα

29^η Αστ. Τρίπολης – ΠΑΟ ΠΑΣ Γιάννινα-ΟΣΦΠ

30^η ΠΑΟ-Παναιτωλικός Ατρόμητος - ΟΣΦΠ