Άρης: Σαν τα πληγωμένα λιοντάρια…

«Μπροστά στις πληγές των λιονταριών, τα σκυλιά νόμισαν ότι είχαν νικήσει όμως τα σκυλιά παραμένουν σκυλιά, και τα λιοντάρια… λιοντάρια». Αυτή η ρήση περισσότερο αναδεικνύει το αναλλοίωτο της φύσης, μια πληγή που αν και προσωρινή οδήγησε σε λανθασμένες κρίσεις αμφισβήτησης, αλλά δεν αντιστρέφει τους ρόλους, ούτε αλλάζει την πραγματικότητα. Πριν μια εβδομάδα, ο Άρης ήταν βαθιά πληγωμένος έπειτα από εκείνη την ήττα στην Καρδίτσα – την οποία δεν υπάρχει περίπτωση να ξεχάσει ο Βασίλης Σπανούλης καθώς και σήμερα (10/10) έκανε σχετική αναφορά – αλλά ένα λιοντάρι οφείλει να επουλώσει τις πληγές, να σταθεί στα πόδια του και να δείξει την αξιοπρέπειά του γιατί είναι το λιοντάρι.

Και ο Άρης λειτούργησε απόψε σαν γνήσιο λιοντάρι όχι επειδή νίκησε την ΑΕΚ με +30 αλλά γιατί η κουλτούρα του ήταν «αυτοκρατορική». Μπορώ να αραδιάσω ένα σωρό αριθμούς που προσωπικά μου έκαναν εντύπωση. Από τα έξι κλεψίματα της πρώτης περιόδου και τους 30 πόντους από λάθη αντιπάλου έως τους 38 πόντους που με κόπο είχε πετύχει η ΑΕΚ έπειτα από περίπου 32 αγωνιστικά λεπτά. Και πάλι όμως οι αριθμοί έχουν μικρή σημασία μπροστά σ’ αυτό που συνέβη στο Nick Galis Hall. Δηλαδή, να βλέπεις έναν παίκτη να μπαίνει στο +27 με τον ενθουσιασμό ενός πιτσιρικά, σα να επρόκειτο να ξεκινήσει το παιχνίδι. Σα να μην υπήρχε δηλαδή φωτεινός πίνακας. Λες και τον είχαν κλειδαμπαρωμένο σε κάποιο μπαλαούρο και ξαφνικά τον αμόλησαν στο γήπεδο. Αυτή η κουλτούρα, θαρρώ ότι, έκανε πιο χαρούμενο τον Σπανούλη απ’ οτιδήποτε άλλο.

Να έχουμε φτάσει στο 32’ με αμφιβολία για τον MVP του αγώνα. Γιατί ο Ρόμπινσον Ερλ έκανε απίστευτα πράγματα στο πρώτο δεκάλεπτο (23-10). Γιατί επίσης ο Μήτρου Λονγκ «έσβησε» τον Φρανκ Μπάρτλεϊ ο οποίος έβαλε πρώτο πόντο στο 27’.

Γιατί ακόμη ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος έκανε τρομακτική δουλειά σε άμυνα και ριμπάουντ και στο δεύτερο ημίχρονο ξεκίνημα με δύο κλεψίματα κι ένα τρίποντο ψυχολογίας. Γιατί, εν τέλει, ο Ντιμιτρίγεβιτς «ζύγισε» την κακή πρώτη παρουσία του Κώστα Αντετοκούνμπο στο γήπεδο και κατάφερε να τον βάλει στο παιχνίδι με διαδοχικές ασίστ. Ή ο Βασίλης Τολιόπουλος ο οποίος έχει αφήσει στην άκρη τον μανδύα του πρώτου σκόρερ και χαρακτηρίζεται από το ομαδικό πνεύμα. Εν τέλει, ν’ αγιάσει το χέρι του Ματ Μόργκαν που (μας) έβγαλε από τη δύσκολη θέση. Έχασε τα πρώτα δύο ελεύθερα σουτ και μετά έκανε 6/7 τρίποντα.

Ο Άρης θα έχει βραδιές σαν τη σημερινή. Το παραδέχθηκε και ο πολύπειρος Ντράγκαν Σάκοτα λέγοντας ότι όταν μια ομάδα σαν αυτή του Βασίλη Σπανούλη παίζει στο 100% (και με την κατάσταση στην οποία είναι η ΑΕΚ), τύχη δεν υπάρχει. Ο δε Βασίλης Σπανούλης αναφέρθηκε στη σταθερότητα, εκτιμώ όμως ότι δύο πράγματα τον έκαναν ιδιαιτέρως χαρούμενο. Καταρχήν η διάρκεια καθώς ήταν η πρώτη φορά που η ομάδα ήταν ασύλληπτη για 40 λεπτά. Και το ότι έβαλε (μόνο) 88 πόντους ήταν απόρροια των (εντελώς) ελεύθερων μακρινών σουτ που έβγαλε και δεν έβαλε. Τα plays βγήκαν όμως. Υπό φυσιολογικές συνθήκες οι ασίστ θα ήταν κοντά στις 30 και η παραγωγή θα ξεπερνούσε τους 100 πόντους.

Κατά δεύτερο, ήταν η λειτουργία του συνόλου στο σετ παιχνίδι. Ο Σπανούλης στάθηκε στη βελτίωση που περιμένει και δεν έχει άδικο γιατί οι αγώνες που θα κρίνουν τη χρονιά, πράγματι, θα κριθούν στις τελευταίες περιόδους. Ο Ντριμιτρίγεβιτς τελείωσε τον αγώνα με οκτώ τελικές πάσες αλλά και ο Βασίλης Τολιόπουλος που έδωσε δύο έκανε τουλάχιστον δέκα πριν την τελική πάσα. Ήταν δηλαδή ο τρόπος που κινήθηκε στο παρκέ ο οποίος άνοιγε την αντίπαλη άμυνα.

Κλείνοντας, σήμερα (10/10) ο Άρης έδειξε τι μπορεί να κάνει όταν είναι αφοσιωμένος στη δουλειά του σε όλο το 40λεπτο. Και κακές αποφάσεις θα υπάρξουν αλλά η συνέπεια σε βασικά κομμάτια (άμυνα, αλληλουποστήριξη) είναι αδιαπραγμάτευτη. Τώρα οι «κίτρινοι» έχουν μπροστά τους την ιταλική Τορτόνα της οποίας η λογική (στο γήπεδο) είναι εντελώς διαφορετική. Δηλαδή, διαφορετική λειτουργία στα σκριν, όλοι (παίρνουν το ρίσκο και) πηγαίνουν στο ριμπάουντ ενώ βασίζεται αρκετά στο ένας εναντίον ενός. Ανά τρεις ημέρες, ο Άρης θα έχει και μια δοκιμασία και κάθε παιχνίδια θα είναι σαν το ένα τουβλάκι που πρέπει να μπει στη σωστή θέση για να φτιάξει τον δικό του πύργο.