Παναθηναϊκός: Άντε να μπαίνουν ένας-ένας στην εξίσωση

Δύο είναι τα σημεία που θα μπορούσαμε να σταθούμε όσον αφορά το παιχνίδι του Παναθηναϊκού με τον Προμηθέα Πάτρας και την εύκολη επικράτηση των «πρασίνων» στο κλειστό «Δ. Τόφαλος» για την 2η αγωνιστική της GBL.

Λίγο-πολύ δεν περιμέναμε να δούμε κάτι το διαφορετικό σε αυτό το ματς. Η διαφορά των δύο ομάδων είναι χαώδης. Και δεν μπορεί να μπει σε καμιά ζυγαριά η οποιαδήποτε σύγκριση. Μάλλον για να το θέσω καλύτερα. Δεν τίθεται καν θέμα σύγκρισης.

Οπότε αλλού πρέπει να εστιάσουμε. Και κυρίως στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει ο Παναθηναϊκός, πλέον, και αυτά τα παιχνίδια. Κακά τα ψέματα. Φαινομενικά είναι αγγαρείες. Και πάντα χρειάζεται κίνητρο. Όπως ανέφερα και την προηγούμενη εβδομάδα, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς το κάνει και... αυτό. Δίνει το απαραίτητο κίνητρο σε κάθε παίκτη ξεχωριστά. Γι' αυτό και παρουσιάζουν οι «πράσινοι» αυτήν την εικόνα. Κάτι που, η αλήθεια είναι, δεν το βλέπαμε τα προηγούμενα χρόνια. Τουλάχιστον όχι σε σταθερή βάση.

Η σοβαρότητα και οι επιστροφές

Ποια είναι αυτά τα δύο πράγματα που αξίζει να σταθούμε και να υπογραμμίσουμε;

Πρώτον: Ο Παναθηναϊκός είναι σοβαρός και σε αυτά τα ματς. Σοβαρός και συγκεντρωμένος. Δεν ξέρω εάν στο πίσω μέρος του μυαλού των παικτών υπάρχουν οι ίδιες σκέψεις όπως και αυτές που κάνουν πριν από το τζάμπολ των αγώνων της Euroleague, αλλά σίγουρα δεν «ταξιδεύουν» αλλού και ούτε σκέφτονται το ρεπό της επόμενης ημέρας. Είναι «εκεί». Στο 100%. Και αυτό φέρει την υπογραφή του Ζοτς.

Δεύτερον: Άρχισαν να μπαίνουν και άλλοι παίκτες στην «πράσινη» εξίσωση. Και αναφέρομαι στον Μουστάφα Φαλ. Ήταν ηλίου φαεινότερο ότι η επιλογή να μπει στην οκτάδα των ξένων για την GBL, είχε σημάνει και την συμμετοχή του στην αναμέτρηση με τον Προμηθέα Πάτρας. Για δύο λόγους. Αφενός για να βρει αγωνιστικό ρυθμό μετά την μεγάλη του αποχή από τη «δράση» και αφετέρου για να πάρει «ανάσες» και ο Ματίας Λεσόρ. Το ένα θα φέρνει το άλλο στα ματς του πρωταθλήματος.

Μετά τα 01:32 που αγωνίστηκε κόντρα στη Φενέρ προκειμένου να πάρει μια πρώτη «μυρωδιά» από παιχνίδι, ακολούθησαν τα 13:34 στην Πάτρα όπου «ύψωσε» το ανάστημά του και έδειξε το πόσο πολύ θα βοηθήσει στον αμυντικό τομέα. Υπήρξαν στιγμές που «σκέπασε» το καλάθι έχοντας στο σύνολο 2 πόντους και 4 ριμπάουντ αλλά εικάζω ότι ο Ομπράντοβιτς περισσότερο θα «κύκλωσε» τα δύο κλεψίματα και τις δύο τάπες.

Σίγουρα το επίπεδο ανταγωνιστικότητας δεν είναι το ίδιο στα ματς του πρωταθλήματος συγκριτικά με αυτά της Euroleague (σ.σ. πάντα με κάποιες εξαιρέσεις όπως κόντρα σε Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ, Άρη, ΑΕΚ) , αλλά θα είναι μια καλή ευκαιρία για τον υψηλόσωμο Γάλλο σέντερ να αποκτήσει αγωνιστικό ρυθμό και να βρει τα πατήματά του. Σίγουρα έχει ταλαιπωρηθεί, σίγουρα χρειάζεται ειδική διαχείριση από τον Ζοτς, αλλά εάν και εφόσον κρατηθεί «φρέσκος» και με ρυθμό, είναι βέβαιο ότι θα αποδειχθεί κάτι παραπάνω από πολύτιμος και χρήσιμος στα χέρια του Σέρβου προπονητή των «πρασίνων».

Οπότε η λογική λέει ότι στα επόμενα ματς της «διαβολοβδομάδας», ο Φαλ θα έχει περισσότερο χρόνο συμμετοχής απ' ότι στο ντεμπούτο του, καθώς ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς θα αρχίσει να τον βάζει ολοένα και περισσότερο στην «εξίσωση» της ομάδας. Όπως έβαλε επίτηδες στην Πάτρα και τον Χουάντσο Ερνανγκόμεθ μετά τον τραυματισμό του στο Super Cup με αποτέλεσμα να χάσει τα τρία επόμενα ματς της Euroleague. Άλλωστε ο Ισπανός είναι εξαιρετικός αμυντικός, ίσως ο καλύτερος ριμπάουντερ της ομάδας και σίγουρα απαραίτητος για τον Ομπράντοβιτς.

Το rotation, οι ευκαιρίες και το 30%-40%

Και εδώ βλέπουμε το πόσο εύκολα μπορεί να «ξεκουράσει» παίκτες ο Σέρβος προπονητής. Πλέον θα έχει «φρέσκους» τους Λεσόρ, Γιαμπουσέλε και Μπόνγκα ενώ έμειναν «ζεστοί» οι Μαντζούκας, Ρογκαβόπουλος, Μήτογλου, Καλαϊτζάκης, Μωραΐτης. Ασχέτως εάν στους δύο πρώτους δεν μπήκαν τα σουτ στην Πάτρα και είχαν 3/17 σουτ μαζί. Το θέμα είναι ότι «βγήκαν» τα σουτ, ήταν «καλά σουτ» αλλά δεν μπήκαν. Συμβαίνει. Και θα ξανασυμβεί. Δοθείσας της ευκαιρίας να πω ότι ήταν ωραία η εικόνα της ελληνικής πεντάδας στο παρκέ. Και ο Κουζέλογλου πήρε χρόνο. Και θα παίρνει στην GBL.

Και επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε και κάτι πολύ σημαντικό. Υπάρχουν δύο παίκτες-σταρ οι οποίοι περιμένουν και εκείνοι τη σειρά τους για να μπουν στην ομάδα. Ο Κέντρικ Ναν και ο Κώστας Σλούκας, οι οποίοι ήταν οι πρωτεργάτες της κατάκτησης της Euroleague το 2024 στο Βερολίνο. Αν μη τι άλλο θα είναι μια δύσκολη «άσκηση» για τον Ομπράντοβιτς αλλά ο ίδιος το έχει ξανακάνει. Έχει ξαναδουλέψει με πολλούς παίκτες-σταρ και είχε κάνει την δουλειά και μάλιστα με τεράστια επιτυχία το 2009. Φαντάζομαι θυμάστε τον «γαλαξία αστέρων» που υπήρχε στο «τριφύλλι» και τι συνέβη στο τέλος. Δεν κάνω καμία απολύτως σύγκριση, απλά θέλω να πω ότι ο Ζοτς έχει το «know how» από αυτές τις καταστάσεις.

Αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός παίζει στο 30% μάξιμουμ 40% των δυνατοτήτων του. Είναι η αρχή της σεζόν και δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό. Ούτε συμπεράσματα μπορούν να βγουν, ούτε να γίνει κριτική. Κάθε προπόνηση (θα) έχει σημασία για τον Ομπράντοβιτς και τους παίκτες του. Όπως και κάθε ματς. Κάθε κατοχή. Άλλωστε θα έχετε παρατηρήσει και εσείς ότι σχεδιάζει την κάθε κατοχή ξεχωριστά. Δεν αφήνει τίποτα στην τύχη τους και έτσι μπορεί να κρατάει και συγκεντρωμένους τους παίκτες του.

Κρατάω και κάτι ακόμα. Όλοι ξέρουμε το πόσο ιδιαίτερος θα είναι ο αγώνας στο Βελιγράδι για τον Ομπράντοβιτς. Και ας μην το παραδέχεται εκείνος. Θα είναι ιδιαίτερος. Όμως στις δηλώσεις του ήθελε να το «βγάλει» από πάνω του και να μην επικεντρώνονται τα φώτα σ' εκείνον. Η ομάδα μετράει. Όχι αυτός.

Και αν μη τι άλλο στον φετινό Παναθηναϊκό δεν υπάρχει κανένα «εγώ», παρά μόνο το «εμείς».