Άρης: Η συνέπεια του γκρουπ και η γκαντεμιά του Billy

Τα στοιχεία που υποδηλώνουν το επίπεδο προσπάθειας του γκρουπ είναι εντυπωσιακά. Ξεκινώντας από την επιθετική επίδοση (57π.) του αντιπάλου, συνεχίζοντας στα λάθη του τελευταίου (19) και καταλήγοντας στα κλεψίματα (13) και στα επιθετικά ριμπάουντ (17) του Άρη. Και τώρα μετρήστε τις επιπλέον κατοχές και θα καταλήξετε στον λόγο της νίκης του Άρη επί του Αμαρουσίου.

Αυτοί οι αριθμοί δείχνουν ότι η ομάδα του Βασίλη Σπανούλη απορρόφησε την όποια καταπόνηση υπέστη στον αγώνα με την Ντερτόνα και κυρίως, ότι έπαιξε στον ίδιο βαθμό έντασης. Εδώ κολλάνε και οι 46 πόντοι που πήρε από αιφνιδιασμό, λάθη αντιπάλου και δεύτερης ευκαιρίας. Στέκομαι αρκετά στους τελευταίους τρεις τομείς γιατί μέσα από αυτούς φαίνεται αν ο Άρης έχει κάνει το παιχνίδι του, καθώς αφορά (και) το σύνολο των κατοχών. Όπως είπε και ο Ηλίας Παπαθεοδώρου, το άθλημα λέγεται μπάσκετμπολ και δηλώνει ότι… «πρέπει να βάλεις την μπάλα στο καλάθι». Δεν την έβαλε το Μαρούσι, το ίδιο όμως και ο Άρης.

Κύριος λόγος για την 4η διαδοχική νίκη ήταν η συνέπεια στην άμυνα. Με εξαίρεση 3-4 αγωνιστικά λεπτά στο ξεκίνημα του δεύτερου μέρους όπου το Μαρούσι έβγαλε ελεύθερα σουτ, ο Άρης είχε προσήλωση κι ένταση σε κάθε μονομαχία. Μαζί με την ατομική ποιότητα του Ματ Μόργκαν, μια αποστολή βγήκε εις πέρας παρότι είδε αρκετούς από τους πρωταγωνιστές του να υστερούν ακόμη και σε λέι απ. Παραδείγματος χάρη, ο Ελάιζα Μήτρου Λονγκ τελείωσε τον αγώνα με 1/10 σουτ και με εξαίρεση ένα από τα χαμένα, τα υπόλοιπα είτε ήταν ελεύθερα είτε λέι απ. Μπορεί κανείς να αμφισβητήσει τη συνέπειά του στην άμυνα;

Ο Άνταμ Μοκόκα ολοφάνερα περνά τον δικό του (ψυχολογικό) Γολγοθά γιατί δεν του βγαίνει τίποτε στην επίθεση (0/7) αλλά πλην της πρώτης φάσης του δεύτερου μέρους, στην άμυνα ήταν συνεπέστατος απέναντι στον Τζόρνταν Ουόκερ ο οποίος διέλυσε ένα σωρό επιθέσεις της ομάδας του. Ο Ρόμπινσον Ερλ (2/6) έχασε καλάθια που πάντα βάζει αλλά δικαιούται κι αυτός ένα απόγευμα αφλογιστίας. Ο Βασίλης Τολιόπουλος τελείωσε τον αγώνα με 2/8 και κάποια χαμένα… πέναλτι. Συμβαίνουν αυτά.

Μεγαλύτερη σημασία έχει να κερδίζεις – και μάλιστα με άνεση – ακόμη και σε παιχνίδια δίχως… επιθετική ευφράδεια, Αυτό δεν ζήτησε ο Βασίλης Σπανούλης; Αυτό κάνουν εξάλλου οι ομάδες που θέλουν να διαφέρουν και να εθιστούν στις νίκες χάριν υλοποίησης των στόχων. Με βαριά χέρια στην επίθεση, ο Άρης δεν επέτρεψε στο Μαρούσι να βάλει περισσότερους από 15 πόντους σε κανένα από τα δεκάλεπτα. 13-15-15 και 14. Και με λιγότερους από 60 παθητικό για κάθε αντίπαλο, ο Άρης δύσκολα δεν θα κερδίσει στο Παλέ. Γι’ αυτόν τον λόγο ο προπονητής του επιμένει για μια «σταθερά» και την υποχρέωση που έχει κάθε παίκτης. Είτε βάλει, είτε δεν βάλει στην επίθεση.

Το κακό νέο της βραδιάς είναι ο τραυματισμός του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου. Κρίμα κι άδικο. Στο ίδιο γήπεδο, ο διεθνής φόργουορντ είχε πάθει μεγάλη ζημιά πριν από δύο χρόνια. Η θλάση στη γάμπα είναι ύπουλος τραυματισμός. Από αυτούς που δεν χωρούν ρίσκο και δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για τη διάρκεια του. Είναι κρίμα καταρχήν για τον Billy καθώς ήταν παίκτης-κλειδί για τον Άρη στις διαδοχικές νίκες. Κάνει δουλειά που δεν αποτυπώνεται στη στατιστική και ο τραυματισμός του πέφτει πάνω στην επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε ο Λευτέρης Μποχωρίδης και η οποία θα τον κρατήσει (τουλάχιστον) δύο εβδομάδες εκτός.

Γι’ αυτόν τον λόγο το δόγμα του… «πολλές φορές χρειάζεται και τύχη», δεν βγήκε τυχαία και βάσει των τραυματισμών που διαχειρίζεται ο Άρης από την προετοιμασία έως και σήμερα (σ. σ. Μοκόκα, Χαραλαμπόπουλος, Μποχωρίδης, Τανούλης, Πουλιανίτης), δεν τον λες και τυχερό…