Άρης: Η διαχείριση στον «1» με Γιόβιτς και το step up του Τολιόπουλου

Παραμονές της εκτός έδρας νίκης επί της Μυκόνου, η απόφαση αντικατάστασης του Νέναντ Ντιμιτρίγεβιτς από τον Στέφαν Γιόβιτς στην εξάδα των ξένων εξελίχθηκε σε αντικείμενο συζήτησης στα social media υπό τη μορφή ενός ρίσκο που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Στην πραγματικότητα, η επιλογή ήταν αναγκαστική όχι λόγω των ενοχλήσεων που ένιωσε ο «Νένο» στη μέση, όσο γιατί κινείται στο πλαίσιο των προαναγγελθέντων του Βασίλη Σπανούλη στην αφετηρία της αγωνιστικής περιόδου. Είχε τονίσει την ανάγκη δημιουργία μεγάλου ρόστερ με ξεκάθαρο στόχο τη διαχείριση των παικτών και την – όσο το δυνατόν – καλύτερη προστασία τους απέναντι στους τραυματισμούς. Αποτελεί επίσης τον μοναδικό τρόπο για την αποτύπωση του στιλ μπάσκετ που απαιτεί από την ομάδα του.

Κατά τον 44χρονο προπονητή, κάθε παίκτης οφείλει να αποδεικνύει την ετοιμότητα ανεξαρτήτως λεπτών συμμετοχής. Αυτό επιτάσσει και το πρόγραμμα των αγώνων. Έως τη διακοπή της Basket League (λόγω των εθνικών ομάδων) η ομάδα θα πρέπει να ανταποκριθεί στο δύσκολο πρόγραμμα. Αυτό περιλαμβάνει τα παιχνίδια απέναντι σε Τσεντεβίτα (28/10), Παναθηναϊκό (1/11), Χαποέλ Ιερουσαλήμ (4/11), Δόξα Λευκάδας (7/11), Ρίγα (11/11), Ολυμπιακό (15/11), Λε Μαν (18/11) και ΠΑΟΚ (21/11).

Επιστρέφοντας στον Στέφαν Γιόβιτς, η (περίπου) δίμηνη απουσία του Σέρβου γκαρντ στοιχειοθέτησε πρόβλημα για τον Άρη ασχέτως του ότι δεν φάνηκε σε επίπεδο αποτελεσμάτων. Οδήγησε στην επιβάρυνση συμπαικτών του και παράλληλα αφαίρεσε κάθε δυνατότητα διαχείρισης των ξένων στο ελληνικό Πρωτάθλημα. Στη Μύκονο, ο έμπειρος πλέι μέικερ έκανε το (ουσιαστικό) ντεμπούτο του παίρνοντας περί των 15 λεπτών συμμετοχής.

Κανείς δεν περίμενε ότι θα εμφανιζόταν στο ίδιο επίπεδο ετοιμότητας με τους υπόλοιπους και πάλι όμως έδωσε στοιχεία που η ομάδα περιμένει από αυτόν. Σαν την κατεύθυνση στην εκτέλεση των plays, τη δημιουργία με τις τρεις τελικές πάσες ή τις άμυνες. Και δεν ήταν τόσο τα δύο κλεψίματα όσο το ότι – λόγω σωματοδομής – λειτούργησε πολύ καλά η άμυνα με αλλαγές στις φορές που ο Γιόβιτς πήγε στον ψηλό της Μυκόνου. Το εύστοχο τρίποντο στην transition παιχνίδι ήταν θέμα μπασκετικής κουλτούρας, τα δύο χαμένα λέι απ ήταν επίσης αναμενόμενα για έναν παίκτη που αναζητεί αγωνιστικό ρυθμό.

Η απόφαση (προσωρινής) ένταξης του Γιόβιτς στην εξάδα των ξένων στηρίχθηκε και στην ανταπόκριση του Βασίλη Τολιόπουλου στον νέο αγωνιστικό ρόλο του. Ο έμπειρος γκαρντ είναι ο αυτός που έρχεται από τον πάγκο – ως 6ος παίκτης – αλλάζοντας τη μορφή των αγώνων. Αυτό έγινε στο Λε Μαν, επαναλήφθηκε με τη Ρόστοκ, ομοίως και στη Μύκονο.

Τα ατομικά στατιστικά του έχουν μικρή σημασία μπροστά στο γεγονός ότι ο Άρης έχει +60 πόντους παρόντος του Τολιόπουλου στο παρκέ. Το πρόσημο δεν είναι απλά θετικό αλλά δείχνει το επίπεδο ανταπόκρισης του στον ρόλο του. Είναι επίσης ευδιάκριτο ότι κατά περιπτώσεις, ο Βασίλης Σπανούλης προσπαθεί να τον αποφορτίσει από το κατέβασμα της μπάλας και την πίεση του αντίπαλου γκαρντ. Ωστόσο, όταν ξεκινά η εκτέλεση της επίθεσης, η κατεύθυνση δίνεται από τον 30χρονο.