Παναθηναϊκός: Λογικό να προβληματίζει, λογικός και ο προβληματισμός

Καταρχάς πρέπει να σταθούμε στα νέα δεδομένα που έχουν αρχίσει να παρουσιάζονται στο ελληνικό μπάσκετ. Τα υποθέσαμε το καλοκαίρι, τα συζητήσαμε έντονα τις επόμενες εβδομάδες και άρχισαν να αποδεικνύονται περίτρανα ύστερα από 40 ημέρες από την έναρξη των επίσημων αγώνων για τη φετινή σεζόν. Με αποκορύφωμα, φυσικά, την αναμέτρηση στο «Αλεξάνδρειο», όπου ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε από τον Άρη για την 5η αγωνιστική της GBL. Μάλλον για να είμαστε ακριβείς, ο Άρης νίκησε τον Παναθηναϊκό.

Να υπενθυμίσω τι λέγαμε και συζητούσαμε; Ότι φέτος η Θεσσαλονίκη θα είναι πολύ δυνατή. Και ο ΠΑΟΚ. Και ο Άρης. Και μέσα στις πρώτες έξι εβδομάδες έχουν βρει την απόλυτη εφαρμογή, καθώς οι «πράσινοι» μετρούν δύο ήττες και από τις δύο αυτές ομάδες. Πρώτα από τον ΠΑΟΚ στον ημιτελικό του Super Cup και τώρα και από τον Άρη.

Συγκεκριμένα λέγαμε ότι θα είναι πολύ επικίνδυνα τα ματς των «αιωνίων» στην Θεσσαλονίκη και ότι σε καμία περίπτωση δεν θα είχαν εξασφαλισμένη τη νίκη πριν από το τζάμπολ. Και όποιος δεν το πιστεύει αυτό, τότε... «πλανάται πλάνην οικτράν». Τόσο για την αγωνιστική άνοδο των άλλων ομάδων, όσο και για το γεγονός ότι μπορεί να συνδυαζόταν μια τέτοια κόντρα ύστερα από ταξίδια και διπλή αγωνιστική στην Euroleague. Όπως και έγινε. Ειδικά από τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός βρίσκεται σε μια... φάση αναδιοργάνωσης, νέας κατανομής ρόλων και μιας μίνι-προετοιμασίας.

Τα είπαμε και μετά το παιχνίδι με την Εφές. Ο Παναθηναϊκός δεν διανύει καλές μέρες. Όχι μόνο δεν διανύει καλές ημέρες, αλλά είναι αντιστρόφως ανάλογες με όλα όσα είχε δείξει στο ξεκίνημα της σεζόν. Η αλήθεια είναι ότι έχουν χαθεί η συνοχή, οι ρόλοι, το αμυντικό φίλτρο, η αυτοπεποίθηση, η φρεσκάδα και όλα όσα είχαν μετατρέψει τον Παναθηναϊκό των δύο-τριών πρώτων εβδομάδων σε μια καλοκουρδισμένη μηχανή.

Μπορεί να ακουγόμαστε κουραστικοί, αλλά υπάρχει λόγος. Και έχει να κάνει με την απαραίτητη ένταξη των Ναν, Σλούκα (αλλά και του Φαλ) αλλά και την παρουσία των πολλών, ποιοτικών και άκρως επιδραστικών φόργουορντ που έχει η ομάδα. Θα το λέω συνέχεια. Δεν είναι εύκολη η εξίσωση που καλείται να λύσει ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς και θα χρειαστεί χρόνος. Και αυτός ο χρόνος που -δεδομένα- θα χρειαστεί, ενδεχομένως να έχει το τίμημα και άλλων αγώνων με ήττες. Απροσδόκητες και μη. Όμως πρέπει να στεκόμαστε κυρίως στην εμφάνιση και στον τρόπο με τον οποίο παίζει η ομάδα.

Και αν μη τι άλλο αυτή η εμπιστοσύνη που έβγαζε και αυτό το «scary mode» έχουν μπει για λίγο στο συρτάρι. Και έχει αρχίσει να προβληματίζει. Κυρίως επειδή ακόμα δεν έχουν βρεθεί τα σχήματα εκείνα, τα οποία αφενός θα «δαγκώνουν» στην άμυνα και αφετέρου θα κάνουν λειτουργική την επίθεση. Με τις συνεργασίες, τα δίδυμα (και τα τρίδυμα) που θα «κουμπώνουν» καλά μεταξύ τους και χωρίς να υπάρχει το «εγώ», παρά μόνο το «εμείς».

Στα τελευταία παιχνίδια έχουν μειωθεί αρκετά η σωστή κυκλοφορία της μπάλας και το σωστό «διάβασμα» με αποτέλεσμα και το spacing να μην είναι αυτό που θα «βρεθούν» τα σωστά και ελεύθερα σουτ. Και αν υπάρχει κάτι που (πρέπει να) προβληματίζει, είναι η κοινή συνύπαρξη των Σιλβέν Φρανσίσκο και Κέντρικ Ναν. Αμφότεροι είναι παίκτες που θέλουν την μπάλα στα χέρια τους και να φτιάξουν φάσεις για τον εαυτό τους και μέχρι στιγμής δεν έχει λειτουργήσει. Και επειδή μιλάμε για δύο πρωτοκλασάτους παίκτες, οι οποίοι μπορούν να «κουβαλήσουν» την ομάδα (είτε μαζί, είτε ακόμα και μόνος του ο καθένας) είναι απαραίτητο να βρουν την «χημεία» και πώς θα μπορέσουν να λειτουργήσουν σωστά.

Γενικά η επίθεση του Παναθηναϊκού δεν είναι καθόλου καλή. Και δεν αναφέρομαι μόνο στα μέτρια ποσοστά, αλλά στον τρόπο με τον οποίο έρχονται τα σουτ για να βρίσκονται τα ποσοστά σε αυτά τα νούμερα. Στο «Αλεξάνδρειο», βέβαια, προβλημάτισε ακόμα περισσότερο η άμυνα η οποία ήταν ανύπαρκτη. Εκτός του ότι αποτυπώθηκε στους 101 πόντους του Άρη, οι παίκτες των «κιτρίνων» έπαιρναν τους διαδρόμους και σκόραραν με χαρακτηριστική ευκολία layups, ενώ φάνηκε και η απουσία των Χουάντσο και Μπόνγκα.

Δύο παίκτες οι οποίοι με το μέγεθος και το αμυντικό τους φίλτρο θα μπορούσαν -τουλάχιστον- να κλείσουν όλες τις γωνίες πάσας (μιας και οι παίκτες του Άρη έβγαλαν αρκετά ελεύθερα σουτ με ανάλογες πάσες) αλλά όπως ανέφερα και στο προηγούμενο blog, πάντα καλύτεροι είναι αυτοί που δεν παίζουν. Και ο Παναθηναϊκός, αν μη τι άλλο, έχει το βάθος και την ποιότητα για να κερδίσει τον Άρη. Και όχι μόνο τον Άρη αλλά και οποιαδήποτε ομάδα της Euroleague, πολλώ δε μάλλον της GBL. Και δεν το λέω υποτιμώντας τις υπόλοιπες ομάδες, αλλά είναι μια -καλώς ή κακώς- πραγματικότητα.

Πάντως είδαμε ματσάρα από τα παλιά. Με ένταση, πάθος το οποίο ήταν ανταγωνιστικό πριν από το τζάμπολ. Γιατί όπως είπα, όλοι περίμεναν μια καλή κόντρα σε αυτό το παιχνίδι. Κανείς δεν είχε ξεγράψει τον Άρη. Ο Παναθηναϊκός πάντως προβληματίζει. Αυτό είναι πραγματικότητα. Όμως όπως ανέφερα και προηγουμένως, είναι και λογικό να προβληματίζει γιατί ο Ομπράντοβιτς «χτίζει» από την αρχή την ομάδα και μπορεί να έρθουν και άλλες ήττες με ανάλογες εμφανίσεις στο άμεσο μέλλον.

Και ακολουθεί και σούπερ ντέρμπι με τη Ρεάλ στη Μαδρίτη. Και αν ήταν μια φορά δύσκολο, τώρα θα είναι 10 φορές πιο δύσκολο για τους «πράσινους» καθώς θα πρέπει να διαχειριστούν αφενός την αγωνιστική κάμψη των τελευταίων δύο εβδομάδων και αφετέρου το πνευματικό κομμάτι. Σίγουρα θα υπάρχει μεγάλο κίνητρο. Αρκεί να μην μεταφραστεί σε πίεση. Όπως θα υπάρχει -πλέον- και κούραση. Και όχι τίποτε άλλο αλλά το σερί των εκτός έδρας αγώνων στην Euroleague, δεν έχει ξεκινήσει ακόμα...

ΥΓ: Κρατάει ο Παναθηναϊκός μόνο την επιθετική εμφάνιση του Γιαμπουσέλε. Την χρειαζόταν ο Γάλλος φόργουορντ για την αυτοπεποίθησή του.

ΥΓ2: Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι αμφισβητούν τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς; Αλήθεια τώρα; Ήμαρτον Θεέ μου...

ΥΓ3: Ντέρμπι που ξύπνησε την δεκαετία του '90 όσον αφορά την... προ-τζάμπολ ανταγωνιστικότητα. Το ελληνικό μπάσκετ χρειάζεται την Θεσσαλονίκη και μακάρι να συνεχίσει έτσι σε όλη τη σεζόν και απέναντι σε όλες τις ομάδες.

ΥΓ4: Μπράβο στον Βασίλη Σπανούλη για τις δηλώσεις του όσον αφορά τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. «Past is past» όπως λέει και ο Ζοτς...

ΥΓ5: Μήπως κρίνονται οι τίτλοι από την 1η Νοεμβρίου; Ψυχραιμία...

YΓ6: Και να ξεκαθαρίσω κάτι. Άλλο πράγμα η ανησυχία και άλλο ο (για την ώρα) προβληματισμός