Παναθηναϊκός: Πιο σοβαρός δε γινόταν!

Δεν σας κρύβω ότι παρακολουθώντας το παιχνίδι που άνοιξε την αυλαία της τελικής φάσης του Κυπέλλου στα «Δύο Αοράκια» του Ηρακλείου, πίστεψα ότι η πρώτη μέρα του Final 8, θα κλείσει με ένα ακόμη ενδιαφέρον ματς!

Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είχα την παραμικρή αμφιβολία για το ποια ομάδα θα έπαιρνε την πρόκριση. Απλά, γνωρίζοντας την ανταγωνιστική φιλοσοφία του Γιώργου Λιμνιάτη και λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις βαριές ήττες που είχε γνωρίσει φέτος η ομάδα του από τους πρωταθλητές, με σχεδόν ισάριθμες «κατοστάρες (104-68 στο ΟΑΚΑ και 99-84 στο κλειστό «Ανδρέας Παπανδρέου»), πίστευα ότι υπήρχαν λόγοι για μία αναμέτρηση που τουλάχιστον θα είχε κάποιες συγκινήσεις.

Λίγο οι απουσίες των «πρασίνων» και η ανάγκη τους για συντήρηση δυνάμεων ενόψει του πενθημέρου στην Κρήτη και λίγο η θέληση του Περιστερίου για αντίδραση, θα συνέβαλαν στο να δούμε ένα ματς, που τουλάχιστον δεν θα ήταν… σούπα!

Η αγωνιστική πραγματικότητα που παρακολουθήσαμε όλοι, όμως, μέσα στις τέσσερις γραμμές, σε πρώτη φάση υπογράμμισε με τα πιο έντονα χρώματα την σοβαρότητα και την συγκέντρωση που είχε ο Παναθηναϊκός στον τρόπο που προσέγγισε το παιχνίδι και σε δεύτερη επιβεβαίωσε τα πολλαπλά mismatch που είχαν να αντιμετωπίσουν οι «κυανοκίτρινοι» λόγω της μεγάλης διαφοράς μεγέθους σχεδόν σε όλες τις θέσεις.

Με αυτά και με εκείνα, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται ο δεύτερος προημιτελικός κρίθηκε ουσιαστικά στο 2ο μισό της πρώτης περιόδου, όταν ο «επτάστερος» μετέτρεψε την ισοπαλία του 4ου λεπτού (9-9) σε +15 (28-13)!

Πως συνέβη αυτό για την ομάδα του Εργκίν Αταμάν; Σημαδεύοντας την υπεροχή της μέσα στο «ζωγραφιστό» (8 πόντοι από τον Γκέιμπριελ) και αξιοποιώντας τις διεισδύσεις του Όσμαν, τον οποίο δεν μπορούσε να συγκρατήσει ο Χάρις (από την στιγμή που ο Αβδάλας είχε πάει πάνω στο μαρκάρισμα του Ναν)!

Κι όλα αυτά ενώ το «βαρύ πυροβολικό» του «τριφυλλιού» χρησιμοποιήθηκε σε όλη το πρώτο δεκάλεπτο, χωρίς να καταφέρει να γράψει το όνομά του στον πίνακα των σκόρερ και τελείωσε τον αγώνα με συνολικά 4 πόντους, 8 ασίστ και 2/7 σουτ σε 21 λεπτά συμμετοχής!

Η είσοδος του Σλούκα στην 2η περίοδο βελτίωσε ακόμη περισσότερο την κυκλοφορία της μπάλας και την δημιουργία, η διαφορά ξεπέρασε τους 20 πόντους, πριν καλά-καλά τελειώσει το ημίχρονο και το γεγονός ότι ο Τούρκος τεχνικός άνοιξε από νωρίς το rotation, βασίστηκε και στην μεγάλη συνέπεια που χαρακτήρισε τους παίκτες του στο αμυντικό κομμάτι.

Πιο «αδιάψευστος μάρτυρας» από το 25% εντός πεδιάς (8/32 σουτ) και τους 26 πόντους παραγωγικότητας του Περιστερίου στα πρώτα 20 λεπτά (48-26), δεν θα μπορούσε να υπάρξει!

Κάπως έτσι, η σεμνή τελετή που έκρινε (93-63) το δεύτερο από τα τέσσερα εισιτήρια για τα ημιτελικά του θεσμού είχε τελειώσει από την ανάπαυλα, έστω κι αν «πρίγκηπες της δυτικής όχθης» είχαν δύο μικρές αναλαμπές στην 3η περίοδο.

Αναφέρομαι στα δύο σερι αναπάντητα τρίποντα που κατέβασαν την διαφορά στο -16 (48-32) στο ξεκίνημα του 2ου μέρους και το επιμέρους 2-9, με το οποίο οι Περιστεριώτες μετέτρεψαν το -24 του 26ου λεπτού (65-41) σε -17 στο 28’ (67-50).

Τα τελευταία 12 λεπτά της αναμέτρησης αποτέλεσαν παράσταση για έναν ρόλο! Έστω κι αν ο Παναθηναϊκός αγωνιζόταν με αρκετούς αναπληρωματικούς και παρ’ ότι ο Γιώργος Λιμνιάτης είχε ζητήσει από τους παίκτες του να διαγράψουν την εικόνα της ομάδας που τα έχει παρατήσει και την οποία παρουσίασαν στο πρώτο 20λεπτο.

Οι 14 ασίστ που ειχαν οι «πράσινοι» μετά την ανάπαυλα και ειδικότερα η αμυντική σοβαρότητα της 4ης περιόδου (στην διάρκεια της οποίας ο αντίπαλός τους είχε 4/19 σουτ), πιστοποίησε το ιδανικό mindset με το οποίο προσέγγισαν την επιχείρηση «πρώτο βήμα» όσον αφορά στον στόχο του Κυπέλλου.

Ας μην ξεχνάμε ότι ο πολυνίκης του θεσμού με 20 κατακτήσεις, προέρχεται από τρεις διαδοχικές αποτυχίες στην διοργάνωση και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισε την πρώτη εφετινή του υποχρέωση στα προημιτελικά, δείχνει ότι θέλει πολύ να σπάσει την αρνητική παράδοση της Κρήτης.

Το Περιστέρι δεν μας έχει συνηθίσει σε τόσο κακές εμφανίσεις και το γεγονός ότι δεν κατάφερε να αντιδράσει μετά το κυριαρχικό ξεκίνημα του «τριφυλλιού», εκτός από το ότι δεν του ταιριάζει ο Παναθηναϊκός, έδειξε ότι δεν είχε και την πνευματική ετοιμότητα για να αντιδράσει στην δυσκολία ενός νοκ-άουτ ματς.

Αν αναπτυξιακά υπάρχει κάτι ένα θετικό takeaway με «πράσινη» αλλά και «γαλανόλευκη» απόχρωση, είναι ο απρόσμενα μεγάλος χρόνος που πήρε (18 λεπτά), οι θετικές εντυπώσεις που άφησε και η γεμάτη στατιστική που είχε ο Αλέξανδρος Σαμοντούροφ, που πλησίασε στο double double (8 πόντους, 8 ριμπάουντ, 3 ασίστ και 2 κλεψίματα με 3/5 σουτ)!

Αν έλλειπε κι εκείνο το αχρείαστο αντιαθλητικό φάουλ του Ζούγρη (που επίσης ήταν θετικός), θα είχαμε μία τέλεια ατμόσφαιρα…

Υγ.1: Ομολογώ ότι δεν είχα δει φέτος την Μεγαρίδα αγωνιζόμενη και εντυπωσιάστηκα από την αγωνιστικότητα που είχε και την πίεση που άσκησε στον εφετινό πρωταθλητή της ατυχίας, Προμηθέα. Αν δεν είχε επιστρέψει ο θαυματουργός βραχύσωμος point-guard, Τζόρνταν Γουόκερ, ίσως και να είχαμε ντέρμπι (η ομάδα της Πάτρας νίκησε 86-77).

Υγ.2: Η πολύ σοβαρή εικόνα της ομάδας του Γιώργου Μάνταλου, αφήνει μία αισιοδοξία ότι και οι δύο προπορευόμενες ομάδες της Elite League (η Μύκονος και η Νεανική Εστία Μεγαρίδας) και μεγάλα φαβορί για την άνοδο , αν κι εφόσον τα καταφέρουν, πληρούν όλες τις προϋποθέσεις για να υποστηρίξουν τον προβιβασμό τους στην Stoiximan GBL. Γιατί εδώ και λίγα χρόνια, ο ένας από τους δύο που ανεβαίνει (Ψυχικό, Τρίτωνας και Μίλωνας), όλο και κάπου τα βρίσκει σκούρα και δεν δηλώνει συμμετοχή.