Μόνο ο Ολυμπιακός και ομάδες από τα μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα το έχουν κάνει!

Μη το συζητάμε τώρα. Πολύ μεγάλη νίκη αυτή του Ολυμπιακού στη Μασσαλία. Απ΄ όποια πλευρά κι αν την πάρει κάποιος.

Βαθμολογικά και ψυχολογικά για την ομάδα. Ιστορικά! Αλλά και για το ηθικό όλου του οργανισμού, όπως και του κόσμου, μετά τα όσα προηγήθηκαν του συγκεκριμένου αγώνα, με την απαγόρευση την τελευταία στιγμή της παρουσίας φίλων του Ολυμπιακού στο Βελοντρόμ, την εμπλοκή οπαδών άλλης ελληνικής ομάδας κλπ, κλπ. Βλέπετε, το ποδόσφαιρο τιμωρεί…

Τέλος πάντων, για να καταλάβουμε την τεράστια σημασία της νίκης του Ολυμπιακού στο Βελοντρόμ, ας λάβουμε υπόψιν μας ότι εκεί μέσα εδώ και τουλάχιστον εφτά χρόνια για τα Κύπελλα Ευρώπης έχουν κερδίσει μόνο λιγοστές ομάδες από τα κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.

Το φθινόπωρο του 2020 η Μάντσεστερ Σίτι 3-0 κι η Πόρτο 2-0 στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ.

Το φθινόπωρο του 2022 η Άιντραχτ Φρανκφούρτης 1-0 κι η Τότεναμ 2-1 επίσης στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ.

Το φθινόπωρο του 2025 η Αταλάντα 0-1 κι η Λίβερπουλ πάλι στη League Phase του Τσάμπιονς Λιγκ!

Δηλαδή, ο Ολυμπιακός είναι η πρώτη ομάδα που κερδίζει στη Μασσαλία όλα αυτά τα τελευταία χρόνια σε επίπεδο Γιουρόπα Λιγκ η, Κόνφερενς Λιγκ! Διοργανώσεις στις οποίες η Μαρσέιγ έφτασε στον τελικό (του Γιουρόπα το 2018) και στα ημιτελικά (του Γιουρόπα το 2024 και του Κόνφερενς το 2022)! Και στις οποίες μεταξύ άλλων κέρδισε εντός έδρας τις Μπενφίκα (1-0), Βιγιαρεάλ (4-0), Άγιαξ (4-3), Σαχτάρ (3-1) και φυσικά όλες τις μεγάλες ελληνικές ομάδες (3-1 την ΑΕΚ, 2-1 τον ΠΑΟ, 2-1 τον ΠΑΟΚ, αλλά 2-1 και τον Ολυμπιακό). Όπως στο Τσάμπιονς Λιγκ κέρδισε την Σπόρτινγκ 4-1, τη Νιούκαστλ 2-1, τον Άγιαξ 4-0 σε αυτό το διάστημα.

Άλλωστε, γενικά στο Βελοντρόμ καμία άλλη ελληνική ομάδα δεν έχει σώσει ούτε ισοπαλία. Τέσσερις ήττες έχουν συνολικά εκεί ΠΑΟ, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ. Κι ο Ολυμπιακός δύο διπλά (και δυο ήττες).

Έγραφα χθες στο άρθρο μου εδώ, ότι οι τελευταίες νίκες της Μαρσέιγ επί του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ είχαν προκύψει μέσα από τέσσερα υπέρ της πέναλτι (!!!), αλλά κι από μία υπέρ τη αποβολή. Ε, δεν θα έχει κάθε φορά τέτοια δώρα για την Ολιμπίκ! Αυτή τη φορά οι Βρετανοί διαιτητές (Άγγλος ρέφερι και Σκοτσέζος VAR) έπαιξαν τίμια, δεν έκαναν καμία χοντράδα, π.χ. να ακυρώσουν το γκολ του Έσε από τα αλληλοτραβήγματα Ρέτσου κι αμυντικού και άφησαν το παιχνίδι να παιχτεί σωστά και σε επίπεδο καρτών και σε όλα.

Δεν ξέρω αν εκεί που έφυγαν μπροστά ο Ζέλσον κι ο Γκονζάλες στο δεύτερο μισό του β΄ ημιχρόνου η αντιμετώπιση τους από τους αντίπαλους ήταν για κάτι παραπάνω-στον Πορτογάλο δεν δόθηκε καν φάουλ, ενώ στον Μεξικάνο δόθηκε υπέρ του φάουλ και κίτρινη κάρτα στον παίκτη της Μαρσέιγ. Αλλά καταλαβαίνω κιόλας ότι δεν ήταν εύκολο για τον Όλιβερ να δώσει κάποια αποβολή σε αυτές τις φάσεις με τη Μαρσέιγ να χάνει και στις εξέδρες 57.000 κόσμο (τόσα εισιτήρια διατέθηκαν).

Το κλειδί ήταν σίγουρα το μηδέν πίσω. Πάλι χθες, εξάλλου, είχα καταγράψει ότι η Μαρσέιγ άμα βάλει γκολ στην έδρα της, πρώτον σπάνια σταματάει στο ένα και δεύτερον βάσει αποτελεσμάτων της τα τελευταία χρόνια, οι πιθανότητες σου να πάρεις αποτέλεσμα, κι αυτό κατά βάση ισοπαλία, είναι μόλις 22%...

Ο δε Ολυμπιακός μπορεί να μην αρίστευσε αμυντικά, καθότι έφαγε φάσεις-άλλωστε, πόσο εύκολο είναι να μην δεχθείς φάσεις στο Βελοντρόμ-όμως οι αντιδράσεις των αμυντικογενών παικτών του ήταν εξαιρετικές, έως εκπληκτικές. Από τον Ορτέγα που άγγιξε το τέλειο, έως τον Ρέτσο που έσωσε δύο πιθανά γκολ, τον Σάλιακα που έσωσε άλλα δύο, αλλά και τον Έσε που είχε επίσης μία καθοριστική επέμβαση στην περιοχή του Ολυμπιακού. Μιλάμε για πέντε (εκτός από τις άλλες πέντε του Ορτέγα) σωτήριες επεμβάσεις, ε;

Από την άλλη, μην υποτιμάμε την επιθετική παρουσία του Ολυμπιακού. Μπορεί η Μαρσέιγ να είχε πιο καθαρές ευκαιρίες, αλλά κι η ομάδα του Ιμανόλ βγήκε πολλές φορές επικίνδυνα. Και το γκολ του Γιάρεμτσουκ δεν ήταν καθόλου…κακό, με την ατυχία να προκύπτει τυχαίο (από κόντρα ήταν) οφσάϊντ του Πουέρτα. Το κακό είναι ότι για άλλη μία φορά τα τελειώματα που έκαναν ο Ζότα, ο Γκονζάλες, ο Ζέλσον κι ο Τσικίνιο δεν ήταν καλά.

Το δε χειρότερο ότι πολλές φορές οι «ερυθρόλευκοι» συμπεριφέρθηκαν εγωιστικά και δεν έπαιξαν ομαδικά. Αυτό πραγματικά με στενοχώρησε.

Άσχετο: Ο Ρέτσος αυτή την εποχή κάνει εμφανίσεις επιπέδου top top ευρωπαϊκά κι όχι ελληνικά. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να πηγαίνει σε αντίπαλους παίκτες και να διαπληκτίζεται. Το μόνο που συμβαίνει είναι να χάνει την ηρεμία του και να παίρνει κάρτες, άρα να ζημιώνεται. Ας περιοριστεί στο καθαρά αγωνιστικό που το κάνει σχεδόν τέλεια και μόνο κερδισμένος θα βγει-το σχεδόν έχει να κάνει με το ότι χθες ξανά…κύλησε κι έκανε δύο πάσες σε αντίπαλο έξω από την περιοχή του Ορτέγα.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Βλέπεις τον Ορτέγα και καταλαβαίνεις ότι είναι ένα έξυπνο παιδί. Σε κάθε καλή αμυντική προσπάθεια συμπαίκτη του πήγαινε και τον αγκάλιαζε, του έλεγε μπράβο. Άλλον έσπευδε να τον ενθαρρύνει. Στον Πουέρτα τον χειροκρότησε όταν έδιωξε σε κόρνερ μία επικίνδυνη αντίπαλη πάσα. Χρειάζονται κι αυτά σε ένα δύσκολο παιχνίδι και παίζουν ρόλο για την ψυχολογία ενός παίκτη.

Όπως κι ο Ρέτσος, που αμέσως χειροκρότησε τον Πουέρτα όταν ο Κολομβιανός πήγε να κάνει ένα πολύ μεγάλο λάθος στα πρώτα λεπτά του παιχνιδιού. Ενήργησε ως αρχηγός, όπως ακριβώς ενεργεί κι ως αρχηγός της άμυνας του ο Ορτέγα, ο οποίος παρεμπιπτόντως έβγαλε μία απίστευτη πενηντάρα πάσα στον Ζέλσον, βγάζοντας τον ένας μ΄ ένα με αμυντικό της Μαρσέιγ σε φάση για γκολ στο β΄ ημίχρονο, με τον Πορτογάλο να μην την αξιοποιεί την ευκαιρία.

Και για το τέλος ένα ιμότζι

Ο δεξια μας ανυψωσε οσο κανεις αλλος στην Ευρωπη. Ο αριστερα τον διαδεχεται με 2 σερι νικες, η μια μεγαλυτερη απο την αλλη! Αρνητες ηττας, ομαδα με τεραστιο ευρωπαϊκο μεταλλο #OlympiacosFC https://t.co/emH2ydXKEP

— grupp0o 🔴⚪ (@grupp0o) October 15, 2026