Εδώ Τιφλίδα: Η Ελλάδα του ‘60, η απάτη και η έλλειψη διάθεσης για «καφενείο»
![ptisi1](/sites/default/files/styles/article_main_image/public/2024-03/img_3131_0.jpg?itok=FZ2qgAOs)
Αποστολή στην Τιφλίδα: Γιάννης Σαπουντζάκης
Φτάσαμε, λοιπόν, στην Τιφλίδα, στην πρωτεύουσα της Γεωργίας. Το Gazzetta, δεν θα μπορούσε να λείπει από την πιο κρίσιμη «μάχη» των τελευταίων ετών για την Εθνική μας ομάδα. Έτσι, λοιπόν, αυτές τις δύο μέρες, θα σας μεταφέρουμε όλα όσα θα συμβούν γύρω από την προσπάθεια του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος να επιστρέψει σε μία μεγάλη διοργάνωση. Με την ελπίδα, τα ξημερώματα της Τετάρτης να γυρίσουμε στην πατρίδα, έχοντας πανηγυρίσει την πρόκριση στο μεγάλο ραντεβού του καλοκαιριού.
Η Γεωργία αποτελεί ένα σταυροδρόμι πολιτισμών μιας και εδώ συναντιούνται η Ευρώπη με την Ασία. Πρόκειται, άλλωστε, για ένα κράτος που συνορεύει με την Ρωσία, την Τουρκία, την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν. Ας είναι, για την Εθνική ομάδα, αυτό το μέρος και ένα σταυροδρόμι για την πρόκριση στο Euro της Γερμανίας.
Η μεταμεσονύκτια πτήση μας πάνω από τα χιονισμένα βουνά της Τουρκίας διήρκησε κάτι λιγότερο από τρεις ώρες, ενώ σε αυτήν επέβαιναν και ορισμένοι Έλληνες φίλαθλοι που ταξίδεψαν για να βρεθούν στο πλευρό των ποδοσφαιριστών του Γκουστάβο Πογέτ. Μεταξύ αυτών και ο Κώστας Φλέκκας, του «Γαλανόλευκου Φάρου».
Πάντως, πρέπει να σημειωθεί πως είναι πολλοί οι φίλοι της Εθνικής που θα ήθελαν να βρίσκονται το βράδυ της Τρίτης στο γήπεδο, ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν κατέστη για εκείνους εφικτό, λόγω του πολύ μικρού χρονικού διαστήματος που μεσολάβησε από την πρόκριση επί του Καζακστάν το βράδυ της Πέμπτης.
Δεν ξέραμε, δεν ρωτούσαμε;
Το αεροπλάνο προσγειώθηκε λίγο πριν τις 05:00 τα ξημερώματα, τοπική ώρα. Και η αλήθεια είναι πως η πρώτη μας εμπειρία στην Γεωργία, κάθε άλλο, παρά ευχάριστη ήταν. Τόσο εμάς, όσο και άλλους συναδέλφους, κατάφεραν οι Γεωργιανοί οδηγοί ταξί να μας εξαπατήσουν ζητώντας το πενταπλάσιο αντίτιμο για την διαδρομή από το αεροδρόμιο ως το ξενοδοχείο. Και σαν να μην έφτανε αυτό, μας άφησαν και στην μέση του πουθενά. Ας προσέχαμε!
Τουλάχιστον, πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο δικός μας οδηγός φρόντισε να μας κοροϊδέψει, αφού πρώτα μας διασκέδασε με παραδοσιακά άσματα της Γεωργίας. Είχε και βίντεο, για να το ζήσουμε πιο έντονα!
Συνολικά, πάντως, αυτό που μας προκάλεσε μεγάλη εντύπωση είναι πως οι άνθρωποι είναι σκυθρωποί και λιγομίλητοι. Παρά το γεγονός πως άπαντες αντιλαμβάνονται μόλις συναντούν Έλληνες, πως ο λόγος της επίσκεψης δεν είναι άλλος από το σπουδαίο παιχνίδι, δεν έχουν διάθεση για πολλά – πολλά. Σε άλλες χώρες, η κουβέντα θα είχε πάρει γρήγορα «φωτιά» και οι ατάκες θα ήταν «είμαστε καλύτεροι» ή «ο τάδε παίκτης είναι η μεγάλη μας δύναμη». Τουναντίον, καμία διάθεση για λίγο «καφενείο». Ένας «στεγνός» χαιρετισμός, άντε και κανένα «enjoy the game».
Η «μουντάδα» και οι προβλέψεις
Ο ουρανός είναι συννεφιασμένος και από την ώρα που φτάσαμε στην Τιφλίδα το ψιλόβροχο δεν έχει σταματήσει. Πάντως, σύμφωνα με τις μετεωρολογικές προβλέψεις, ο καιρός αναμένεται να βελτιωθεί. Μάλιστα, την Τρίτη και συγκεκριμένα την ώρα του αγώνα, δεν αναμένεται να βρέχει.
Θαρρείς, πάντως, πως ο «μουντός» καιρός έρχεται να «δέσει» ιδανικά με το τοπίο σε αρκετά σημεία της πόλης, που φέρνει στο μυαλό εικόνες από την Ελλάδα της δεκαετίας του ’60. Από αυτές τις μαυρόασπρες φωτογραφίες που έχουν ξεμείνει στα παλιά άλμπουμ, να θυμίζουν μία άλλη εποχή.