Ο «ξεροκέφαλος» κύριος Μεντιλίμπαρ

• Θα το προσπαθούσε άλλος;
• Η μεγάλη απαίτηση και το σίγουρο κέρδος

Θα μου επιτρέψετε να εξακολουθήσω να μαγεύομαι από ιδιαίτερες ιστορίες παικτών ακόμα και αν μιλάμε για ένα ομαδικό άθλημα. Ή αν θέλετε (καλύτερα) από ιστορίες ιδιαίτερων παικτών. Αυτών που είναι προορισμένοι από τη φύση για να πετύχουν κάτι εξαιρετικό. Το αν αυτό θα συμβεί όμως είναι θέμα τύχης και συγκυρίας, πέρα από την αναγκαιότητα της δουλειάς και της προσήλωσης στον στόχο. Γιατί αυτά (δουλειά και επιμονή) μπορεί και να μη φτάνουν αν η συγκυρία δεν είναι ευνοϊκή. Αν –για να μιλήσουμε συγκεκριμένα- δεν βρεθεί στο δρόμο σου και ένας “ξεροκέφαλος” συμπαθέστατος Βάσκος που να μη μασάει και πολύ με τα “μεγάλα” ονόματα και με επιλογές που θα έπρεπε να τις αποδεχθεί με μεγαλύτερη ευκολία. Αν ήταν ένας άλλος προφανώς.

Αν πιστεύουμε ότι ήταν μια εύκολη διαδικασία η καθιέρωση του Μουζακίτη και του Κωστούλα στον Ολυμπιακό πιθανότατα ζούμε σε μια άλλη χώρα. Αν καταλήξουμε ότι...δεν τρέχει κάτι που ακυρώθηκαν ο Ολιβέϊρα, ο Στάμενιτς (κυρίως) αλλά και ο Γουίλιαν και βρέθηκε πίσω στο rotation o Γιάρεμτσουκ (τις λίγες φορές που δεν ξεκίνησε ο Ελ Κααμπί και βρέθηκε φουνταριστός ο Κωστούλας) προφανώς δεν καταλαβαίνουμε πως κινούνται τα πράγματα στις μεγάλες ομάδες. Και πως μπορεί να νιώθουν κάποιοι που φέρνουν παίκτες σε μια ομάδα και οι επιλογές τους δεν αποδεικνύονται και ακριβώς... “λίρα εκατό” σε βαθμό που ο προπονητής να φτάνει να τις αγνοεί. Μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας...

Αν ο Μεντιλίμπαρ δεν είχε την ευτυχία να υποδεχθεί στην πρώτη ομάδα (μεταξύ άλλων) τον Μουζακίτη με τον Κωστούλα, να τους δώσει (μπόλικο) χρόνο στα φιλικά, να διαγνώσει ότι μπορούν να σηκώσουν το βάρος της φανέλας και των απαιτήσεων του, ώστε με το “καλημέρα” της σεζόν να ρισκάρει και να δώσει θέση βασικού στον έναν (Κωστούλα) και στην πορεία να έχει δύο βασικούς και (σχεδόν) αναντικατάστατους, αυτή τη στιγμή με τις επιλογές υπήρχαν για τις συγκεκριμένες θέσεις ο Ολυμπιακός θα βολόδερνε ψάχνοντας λύσεις. Εκτός αν υποστηρίξει κάποιος ότι οι μεταγραφές που ανέφερα παραπάνω έπαθαν...ψυχολογκό επειδή τους πήραν τη θέση οι πιτσιρικάδες. Όχι! Απλά δεν ήταν, εξ αρχής, αυτοί που μπορούσαν να κουμπώσουν σε ότι ήθελε ο Μεντιλίμπαρ. Ο οποίος περίμενε με τον Βέλντε και άρχισε να παίρνει πράγματα, υποστήριξε τον Κοστίνια και δικαιώθηκε και όσο μπορεί το παλεύει και με τον Γιάρεμτσουκ. Αλλά το κεφάλι του αποφάσισε να μην το παίξει με (σαφώς στα μάτια του) καμένα χαρτιά. Και το κατάλαβε γρήγορα και το υποστήριξε ακόμα και όταν το καράβι είχε πέσει σε τρικυμία.

Θα το προσπαθούσε άλλος;

Βέβαια υπάρχει μια αλυσίδα καταστάσεων. Και επειδή ο Βάσκος δεν είναι τυπικά αλλά πραγματικά μετριόφρων και λέει αλήθειες σωστά τόνισε μετά την πρόκριση επί του Παναθηναϊκού ότι οι μικροί δεν είναι παιδιά του αλλά παιδιά του συλλόγου. Όσο και αν νιώθει δικαιωμένος και περήφανος για την εξέλιξή τους, δεν μπορεί να μην παραδεχθεί πως η ομάδα που κατέκτησε το Youth League είναι αποτέλεσμα επένδυσης τους συλλόγου η οποία δικαιώθηκε. Αλλά δικαιώθηκε ως U19 με τη δουλειά προπονητών που ετοίμασαν αυτούς τους παίκτες για αυτό το επίπεδο. Το αν -όμως- στελέχη της θα έπαιρναν την ευκαιρία τους και πιο ψηλά, ναι αυτό ήταν υπόθεση του προπονητή της πρώτης ομάδας. Θα το έκανε και όποιος άλλος ήταν στη θέση του Μεντιλίμπαρ; Τα όσα έχουμε δει τόσα χρόνια δεν το επιβεβαιώνουν. Γιατί ακόμα και αν δεν είχαν φέρει ευρωπαϊκό τίτλο οι ακαδημίες του Ολυμπιακού είναι αρκετά χρόνια σε υψηλό επίπεδο, ώστε να έχουν δώσει 1-2 παίκτες αυτό το διάστημα. Αλλά πλην Ρέτσου (παλαιότερα) και Τζολάκη (που και αυτόν ο Βάσκος τον καθιέρωσε) κανένας προπονητής δεν το τόλμησε με συνέπεια και συνέχεια. Αλλά ο Μεντιλίμπαρ πήρε τον...ανάποδο δρόμο. Έπαιξε το κεφάλι του με τους μικρούς και όχι με τις μεταγραφές. Και αν όντως ισχύει ότι τον Ιανουάριο αρνήθηκε αρκετές κινήσεις που του προτάθηκαν μέχρι να καταλήξει ο Ολυμπιακός σε τρεις προσθήκες με πολύ σαφή χαρακτηριστικά και (κατά τα 2/3) επαφή με την ελληνική πραγματικότητα, δεν του ρίχνω άδικο. Με αυτούς που ήρθαν το καλοκαίρι είδε πολύ μικρότερη προκοπή από αυτή που περίμενε. Οπότε έχει κάθε λόγο να εμπιστεύεται το γκρουπ που (μετά κόπων) έφτιαξε, με λελογισμένες προσθήκες.

Η μεγάλη απαίτηση και το σίγουρο κέρδος

Το κύριο προσόν του Μεντιλίμπαρ είναι πως είναι τόσο απλός, όσο πρέπει να είναι και το ποδόσφαιρο. Μάγος δεν είναι, απλά έχει τον τρόπο του. Γνωρίζω ότι ο λογαριασμός για τον Ολυμπιακό διαμορφώνεται και θα παραδοθεί στο τέλος της σεζόν. Η απαιτήσεις είναι μεγάλες και το 90% αυτών αφορά το πρωτάθλημα. Οπότε ότι και να λέμε αυτή τη στιγμή μπορεί να αναιρεθεί από τα αποτελέσματα. Εκτός από το γεγονός ότι ο Βάσκος θα έχει δώσει στον Ολυμπιακό τουλάχιστον τρεις (βάζω και Τζολάκη μέσα) έτοιμους παίκτες, με τεράστιο συναισθηματικό αλλά και οικονομικό όφελος για τους Ερυθρόλευκους. Και την ελπίδα ότι ο ίδιος ο οργανισμός του Ολυμπιακού θα συνεχίσει να βλέπει έτσι τα πράγματα και στο μέλλον. Μπορεί η U19 να μην πάρει άλλο ευρωπαϊκό τίτλο. Άλλωστε και από αυτή που πήρε ήταν δεδομένο ότι θα δοκιμαστούν σε υψηλό επίπεδο 4-5 παίκτες και ήταν ερώτημα να θα αρπάξουν την ευκαιρία 1-2. Άρα τα ποσοστά επιτυχίας είναι πολύ υψηλά, αλλά και αυτό είναι έργο Μεντιλίμπαρ. Που θα πρέπει να το συνεχίσει και ο επόμενος προπονητής. Όχι όμως ως αποκλειστικά προσωπική του ευθύνη, αλλά ως πολιτική του συλλόγου.

Και για να μην μένω μόνο στον Ολυμπιακό που έχει την ευτυχία να τραβάει τα φώτα επάνω του αυτή σε σεζόν. Πρέπει να αναρωτηθούν στον ΠΑΟΚ γιατί έσπασε η δικιά τους αλυσίδα παραγωγής (ή έστω προώθησης στην πρώτη ομάδα) και ο Λουτσέσκου με τον Σαββίδη θεωρούν ενίσχυση την επιστροφή του Μεϊτε από τις... διακοπές του, στον Παναθηναϊκό που είναι ο επόμενος Βαγιαννίδης (που αν ήταν καταπληκτικός στο Φάληρο) και στην ΑΕΚ αν στις υπέροχες εγκαταστάσεις τους θα βάλουν κάποια στιγμή και ανθρώπους που όντως ενδιαφέρονται για τις ακαδημίες. Αν δεν μπορούν να το δουν επειδή αγαπάνε το ποδόσφαιρο ας σκεφτούν τα λεφτά που μπορούν να βάλουν στο ταμείο τους.