Ο Άρης του Γρηγορίου ξεκινά από τον Βόλο, αλλά κρίνεται πολύ πιο πέρα

Ο Μιχάλης Γρηγορίου, ίσως χωρίς να το επιδιώξει, έδωσε στις τελευταίες δηλώσεις του και το πλαίσιο πάνω στο οποίο θα αξιολογηθεί ο Άρης στο αμέσως επόμενο διάστημα. Δεν αρκέστηκε να πει ότι περιμένει μία καλύτερη ομάδα μετά τη διακοπή των τριών εβδομάδων. Περιέγραψε ουσιαστικά την ομάδα που θέλει να βλέπει στο γήπεδο.

Επιθετικότητα, συνδυασμοί, περισσότερες λύσεις στο επιθετικό τρίτο και φυσικά αποτελεσματικότητα. Αυτά έβαλε ο ίδιος στο τραπέζι. Και από τη στιγμή που ο προπονητής προσδιορίζει τόσο καθαρά τι θέλει, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται πλέον μόνο στο αν ο Άρης θα κερδίσει τον Βόλο ή πόσους βαθμούς θα συγκεντρώσει μέχρι την επόμενη διακοπή. Βρίσκεται και στο αν θα αρχίσει να ξαναχτίζει μία αναγνωρίσιμη αγωνιστική ταυτότητα και, εξίσου σημαντικό, αν θα ξεκαθαρίσουν οι ποδοσφαιριστές πάνω στους οποίους μπορεί να στηριχθεί αυτή η ταυτότητα.

Γιατί αυτό ήταν ένα από τα ζητήματα του Άρη στο πρώτο κομμάτι της σεζόν. Οι επιλογές ήταν πολλές, αλλά οι πραγματικές σταθερές που έδωσαν το κάτι παραπάνω ήταν λιγότερες. Διαφορετικές ενδεκάδες, ποδοσφαιριστές που ενσωματώνονταν ενώ είχαν ήδη αρχίσει οι επίσημες υποχρεώσεις, άλλοι που προσπαθούσαν να καλύψουν χαμένο έδαφος και ένας προπονητής που παράλληλα αναζητούσε τις συνεργασίες που λειτουργούν καλύτερα.

Η μεγάλη διακοπή βοήθησε σε αυτό το κομμάτι. Τώρα όμως έρχεται το επόμενο και πιο κρίσιμο στάδιο: η επιλογή, η ιεραρχία και τελικά το αποτέλεσμα. Ο Γρηγορίου δεν χρειάζεται απλώς να έχει 25 ή 30 ποδοσφαιριστές διαθέσιμους. Χρειάζεται μέσα από το επόμενο γκρουπ αγώνων να αρχίσει να αποκτά έναν βασικό κορμό. Μία ομάδα παικτών που θα του προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια και αγωνιστική συνέπεια, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι καταργείται το rotation ή οι εναλλακτικές.

Υπάρχουν ήδη αρκετά χαρακτηριστικά παραδείγματα παικτών που μπορούν να αλλάξουν τις ισορροπίες. Για παράδειγμα, ο Χόνγκλα έχει πλέον καλύψει σημαντικό μέρος του χαμένου εδάφους και μπορεί, δίπλα στον Ράτσιτς, να δώσει περισσότερες καλύψεις και ισορροπία στον άξονα, απελευθερώνοντας παράλληλα τον Σέρβο για να είναι περισσότερο επιδραστικός στο παιχνίδι της ομάδας.

Ο Μπρούμα είναι μία διαφορετική περίπτωση. Η διακοπή τού έδωσε χρόνο να πλησιάσει περισσότερο στο επίπεδο ετοιμότητας που χρειάζεται και το επόμενο διάστημα θα δείξει αν μπορεί να αποκτήσει τον ρόλο για τον οποίο αποκτήθηκε: να προσθέσει ταχύτητα, προσωπική ενέργεια και ποιότητα στην αριστερή πλευρά. Στην επίθεση, Κουαμέ και Καντεβέρε επανέρχονται ως ένα δίδυμο που είχε δημιουργήσει προσδοκίες στην προετοιμασία, ενώ ο Μορόν παραμένει μία από τις σημαντικότερες εκτελεστικές λύσεις του ρόστερ. Το ζητούμενο για τον Γρηγορίου είναι να βρει τη σύνθεση που θα μετατρέψει την επιθετική δραστηριότητα σε περισσότερα γκολ.

Ασφαλώς δεν είναι μόνο αυτοί. Ο Γκαρέ χρειάζεται, επίσης, να ανεβάσει την επιρροή του και να πλησιάσει περισσότερο τα στάνταρ που είχε δείξει σε προηγούμενα διαστήματα. Στην άμυνα, ο Σούταλο καλείται να αποκτήσει μεγαλύτερη σταθερότητα δίπλα στον Φαμπιάνο και να εξελιχθεί σε μία συνεργασία που θα δώσει στον Άρη περισσότερη ασφάλεια. Υπάρχουν φυσικά και άλλοι ποδοσφαιριστές που πρέπει να ανέβουν όπως ο Παλάσιος. Αυτό είναι και το πραγματικό ζητούμενο. Όχι να ξεχωρίσουν τρεις ή τέσσερις μονάδες, αλλά μέσα από το επόμενο διάστημα να αρχίσει να σχηματίζεται μία πιο ξεκάθαρη ιεραρχία απόδοσης και εμπιστοσύνης.

Ο Άρης έχει μπροστά του: Βόλο εντός, Κηφισιά εκτός, Ατρόμητο εντός, Λεβαδειακό εκτός και Παναιτωλικό εντός στο Πρωτάθλημα, με το εκτός έδρας παιχνίδι Κυπέλλου απέναντι στον Παναθηναϊκό να παρεμβάλλεται στις 28 Οκτωβρίου.
Ενα 5+1 που θα προσφέρει πολύ πιο καθαρό δείγμα και, ταυτόχρονα, μία σειρά διαδοχικών υποχρεώσεων που θα απαιτήσουν σωστή διαχείριση του ρόστερ.

Σε αυτό το διάστημα θα κριθούν πολύ περισσότερα από τους βαθμούς. Θα φανεί αν ο Άρης μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη σταθερότητα στην ενδεκάδα του. Αν οι παίκτες που μπήκαν αργότερα στο πλάνο μπορούν να γίνουν πραγματικές σταθερές. Αν όσοι μέχρι σήμερα έχουν μείνει κάτω από τις προσδοκίες μπορούν να ανεβάσουν επίπεδο. Αν οι συνεργασίες που δοκιμάστηκαν στη διακοπή μπορούν να λειτουργήσουν σε συνθήκες επίσημου αγώνα.

Φυσικά θα κριθεί και ο ίδιος ο Γρηγορίου. Γιατί ο προπονητής έχει πλέον μεγαλύτερο δείγμα, περισσότερο χρόνο δουλειάς και ένα ρόστερ που βρίσκεται πολύ πιο κοντά στην πραγματική του μορφή σε σχέση με τον Αύγουστο. Το επόμενο βήμα είναι να μετατρέψει τις πολλές λύσεις σε ξεκάθαρη αγωνιστική ιεραρχία.

Ο ίδιος περιέγραψε τον Άρη που θέλει: επιθετικό, δημιουργικό, με αυτοματισμούς και αποτελεσματικότητα. Άρα, το επόμενο γκρουπ των 5+1 αγώνων δεν θα δείξει μόνο αν μπορεί να δημιουργήσει αυτή την ομάδα. Θα δείξει αν μπορεί και να τη στηρίξει πάνω σε έναν κορμό που θα αντέξει στη συνέχεια της σεζόν.

Και υπό αυτή την έννοια, το συγκεκριμένο γκρουπ είναι κομβικό και για τον ίδιο τον Γρηγορίου. Γιατί, από εδώ και πέρα, δεν θα κριθεί μόνο η εικόνα του Άρη, αλλά και η ικανότητα του προπονητή να μετατρέψει τη δουλειά της διακοπής σε σταθερή αγωνιστική ταυτότητα.