Άρης: Βρίσκει τρόπο να κερδίζει, πρέπει να μάθει και να ελέγχει

Υπάρχουν νίκες που δείχνουν ότι μία ομάδα έχει αρχίσει να βρίσκει τον δρόμο της. Και υπάρχουν κι εκείνες που δείχνουν ότι ακόμη δεν είναι εκεί, αλλά αρχίζει να αποκτά τα στοιχεία που θα τη βοηθήσουν να φτάσει. Το 2-1 του Άρη απέναντι στην Κηφισιά ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.

Οι «κιτρινόμαυροι» δεν κυριάρχησαν απόλυτα στη Λεωφόρο. Δεν είχαν, για παράδειγμα, την καθαρότητα του πρώτου ημιχρόνου απέναντι στον Βόλο, δεν έλεγξαν πλήρως τον ρυθμό και για μεγάλα διαστήματα επέτρεψαν στην Κηφισιά να μείνει μέσα στο παιχνίδι. Κι όμως κέρδισαν. Αυτό από μόνο του έχει τεράστια σημασία, γιατί σε προηγούμενες φάσεις της σεζόν ο Άρης είχε δείξει ότι μία αρνητική εξέλιξη μπορούσε να τον αποσυντονίσει. Τώρα δεν συνέβη το ίδιο. Η Κηφισιά ισοφάρισε, με υπέροχο γκολ από τον Σαγάλ, πήρε ψυχολογία, πίεσε περισσότερο στο β’ ημίχρονο, όμως ο Άρης δεν εγκατέλειψε το παιχνίδι. Περίμενε τη στιγμή του και στο τέλος βρήκε το γκολ της νίκης. Αυτό είναι χαρακτήρας. Όχι ολοκληρωμένος ακόμη, αλλά χαρακτήρας που αρχίζει να χτίζεται.

Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη αξία του 2/2 μετά τη διακοπή. Ο Άρης δεν πήρε απλώς έξι βαθμούς. Πήρε και δύο διαφορετικά μαθήματα. Με τον Βόλο έδειξε πόσο καλός μπορεί να γίνει όταν έχει ένταση, καθαρό μυαλό και αποτελεσματικότητα. Με την Κηφισιά έδειξε ότι μπορεί να κερδίσει ακόμη κι όταν δεν είναι στην καλύτερή του βραδιά. Αυτές οι νίκες είναι που χτίζουν ομάδα.
Επίσης, δεν είναι καθόλου αμελητέο ότι ο Άρης έχει κερδίσει Βόλο, Καλαμάτα και Κηφισιά, ομάδες που έχουν ήδη δυσκολέψει αντιπάλους υψηλότερων στόχων. Η Κηφισιά πήρε βαθμό από την ΑΕΚ, ο Βόλος από τον Ολυμπιακό, η Καλαμάτα κέρδισε στην Τούμπα τον ΠΑΟΚ. Ο Άρης τα συγκεκριμένα παιχνίδια τα πήρε και πλέον είναι μόνος 5ος στη βαθμολογία, απέχει έναν βαθμό από την 4η και τρεις από την 2η θέση αντίστοιχα.

Υπάρχουν, πλέον, πράγματα που λειτουργούν

Ο Γρηγορίου κράτησε για πρώτη φορά φέτος την ίδια ενδεκάδα σε δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι. Και αυτή η λεπτομέρεια έχει σημασία. Τα δίδυμα στις πλευρές αρχίζουν να αποκτούν συνοχή. Πετρίς και Γκαρέ από τη μία, Ρίτσαρντς και Μπρούμα από την άλλη, δίνουν καλύτερη ισορροπία και περισσότερα τρεξίματα. Μπροστά, Κουαμέ και Καντεβέρε συνεχίζουν να προσφέρουν κίνηση, ένταση και βάθος. Τα τρεξίματά τους βοηθούν τον Άρη να κρύψει κάποιες αδυναμίες που εμφανίζει στον άξονα και να βγάλει επιθέσεις στο transition.

Το πρόβλημα είναι ότι στο τελευταίο τρίτο παραμένει η τσαπατσουλιά σε κάποιες αποφάσεις. Για παράδειγμα, ο Άρης θα μπορούσε να καθαρίσει το ματς, διότι έβγαλε τρεις-τέσσερις πολύ καλές αντεπιθέσεις, ακόμη και με αριθμητικό πλεονέκτημα, αλλά δεν τις τελείωσε όπως έπρεπε. Κυρίως Κουαμέ και Καντεβέρε είχαν στιγμές στις οποίες η τελική απόφαση ήταν πολύ χειρότερη από τις προϋποθέσεις που είχαν δημιουργηθεί. Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι το επόμενο βήμα. Γιατί όταν δεν καθαρίζεις το παιχνίδι στις φάσεις που σου δίνει, αναγκάζεσαι να το ξανακερδίσεις στο τέλος.

Ο Γκαρέ συνεχίζει, ο πάγκος απάντησε

Ο Μπενχαμίν Γκαρέ ήταν για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι επιδραστικός. Δεν είναι μόνο το νικητήριο γκολ. Ήταν η συνολική παρουσία του, οι σωστές κινήσεις, η διάθεση να επιτεθεί και κυρίως η ψυχραιμία στη φάση που έκρινε το ματς. Η προσποίηση και η εκτέλεση είχαν ακριβώς αυτό που περιμένεις από έναν ποιοτικό εξτρέμ: σωστή απόφαση στο σωστό timing.
Και ακόμη πιο σημαντικό είναι το πώς δημιουργήθηκε η φάση.
Ο Ράφα Μιρ, ένας παίκτης που μέχρι τώρα είχε δώσει ελάχιστα, έβγαλε ποιότητα και ένταση στην ενέργεια που άνοιξε το γκολ. Ο Μπουσαΐντ είχε επίσης συμμετοχή τραβώντας αντιπάλους επάνω του και γενικά πιο ενεργή παρουσία. Αυτό έχει ιδιαίτερη αξία, γιατί μία εβδομάδα νωρίτερα ο ίδιος ο Γρηγορίου είχε παραδεχθεί ότι οι αλλαγές του δεν βοήθησαν και χάλασαν τη συνοχή. Στη Λεωφόρο επέμεινε σχεδόν στα ίδια πρόσωπα και αυτή τη φορά πήρε απάντηση και λύσεις. Αυτό πιστώνεται στον προπονητή, αλλά και στους παίκτες που μπήκαν και ανταποκρίθηκαν.

Τα προβλήματα δεν εξαφανίστηκαν

Ο Άρης εξακολουθεί να έχει ανοιχτά ζητήματα. Ο άξονας, για παράδειγμα, δεν λειτούργησε όπως έπρεπε. Ο Ράτσιτς έδειξε σε αρκετές φάσεις να κινείται σε χαμηλότερη ένταση από αυτή που απαιτούσε το παιχνίδι, ενώ όταν οι αποστάσεις χάλασαν η ομάδα έδωσε χώρους. Η φάση της ισοφάρισης είναι χαρακτηριστική. Ο Σαγκάλ βρήκε χρόνο και χώρο έξω από την περιοχή, χωρίς ουσιαστική πίεση, σε μία ακόμη στιγμή όπου ο Άρης επέτρεψε στον αντίπαλο να φτάσει εύκολα σε επικίνδυνη ζώνη. Αυτός ο πανικός κοντά στην περιοχή και η ευκολία με την οποία η ομάδα χάνει κάποιες ισορροπίες είναι πρόβλημα που δεν μπορεί να καλύπτεται κάθε εβδομάδα από ένα γκολ στο 89’. Ο Άρης προσπάθησε να κρατήσει περισσότερο μπάλα και σε αρκετά διαστήματα το κατάφερε, όπως και να ελέγξει τον ρυθμό περισσότερο από προηγούμενα παιχνίδια. Αλλά ακόμη δεν μπορεί να το κάνει για μεγάλη διάρκεια. Αυτό είναι το επόμενο μεγάλο στοίχημα για τον Άρη και τον Γρηγορίου.

Οι νίκες του δίνουν το δικαίωμα να δουλέψει

Ο Άρης έχει πλέον 13 βαθμούς, τέσσερις νίκες, μία ισοπαλία και δύο ήττες που ήρθαν εκτός έδρας στα ντέρμπι με ΑΕΚ και ΠΑΟΚ.
Κυρίως, όμως, έχει ηρεμία που δίνει στον Γρηγορίου χρόνο να διορθώσει πράγματα χωρίς το βάρος του αποτελέσματος να «πνίγει» την ομάδα. Το 2/2 δεν σημαίνει ότι ο Άρης βρήκε όλες τις απαντήσεις. Σημαίνει, ωστόσο, ότι αρχίζει να κερδίζει ενώ ακόμη ψάχνει αρκετές από αυτές. Εξίσου σημαντικό, γιατί μία ομάδα πρώτα μαθαίνει να μένει ζωντανή στα παιχνίδια, μετά να τα παίρνει και στο τέλος να τα ελέγχει. Ο Άρης βρίσκεται κάπου ανάμεσα στο δεύτερο και στο τρίτο.
Το ζητούμενο τώρα είναι να μη σταματήσει εκεί. Και το πρόγραμμα τον ευνοεί να χτίσει το δρόμο του προς τη σωστή κατεύθυνση.