«Μην κλείσουμε την καρδιά μας» Τάσο, πόσο δίκιο έχεις...

Για το ντέρμπι ήμουν έτοιμος να γράψω, αυτή είναι η αλήθεια και συγγνώμη για το προσωπικό ύφος. Για τον Αντίνο και τον Τεττέη, για τον Λιβάι και τον Καμαρά, για του Ντε Φράι και τον Φαν Ντρόνγκελεν, για τον Νίκολιτς και τον Ρότα και τον Πήλιο και για όλα αυτά τα... εφήμερα. Διότι, ας μην κρυβόμαστε, εφήμερα είναι αυτά. Μια φορά θα νικήσει ο ένας, μια φορά θα νικήσει ο άλλος και η ζωή μας κύκλους κάνει. Μακάρι να το παίρνει στο τέλος αυτός που το αξίζει, για μένα σε τελική ανάλυση αυτό είναι το βασικό ζητούμενο στο πρωτάθλημα. Και η αλήθεια είναι πως σε γενικές γραμμές και με ελάχιστες εξαιρέσεις αυτό συμβαίνει τα τελευταία... αρκετά χρόνια.

Ταυτόχρονα, όμως, ήθελα να παρακολουθήσω και την απονομή βραβείων του ΠΣΑΠΠ. Διότι κάθε χρόνο, όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, οι άνθρωποί του αναβαθμίζουν με τη σκέψη, τις πράξεις, το μεράκι τους, αυτή την εκδήλωση. Κάθε χρόνο δείχνουν πόσο μεγάλη σημασία έχει να μην βραβεύονται μόνο οι «καλύτεροι». Οι πρώτοι σκόρερς, οι σούπερ παίκτες. Γι' αυτό και δίνουν τη σημασία που πρέπει και την προβολή που πρέπει σε άλλου είδους ενέργειες, οι οποίες δεν έχουν σχέση με το ποδόσφαιρο ή περνούν «μέσα» από το ποδόσφαιρο. Είναι ο Γιώργος Μπαντής, είναι ο Θάνος Σαρρής, είναι ο Ντέμης, η Αριάννα, ο Γιώργος, είναι και οι άνθρωποι που σου δείχνουν ότι για να «βγει» αυτή η παρουσίαση έχουν αφιερωθεί ώρες ουσιαστικές, μαζί ασφαλώς με τον εκάστοτε τηλεοπτικό πάροχο (το Action 24 εν προκειμένω εφέτος).

Πάντα έχουν τη σημασία τους οι ειδικές βραβεύσεις. Οχι για τις επιτυχίες εντός γηπέδων. Για τις πρωτοβουλίες εκτός αυτών. Και σ΄ αυτή την εποχή, στην οποία μαθαίνουμε ότι κάποιοι έστηναν μαθητικούς αγώνες για τα μόρια και τις σχολές και κάποιοι άλλοι ξέπλεναν χρήμα μέσω του ποδοσφαίρου και εκμεταλλεύονταν τον ανθρώπινο πόνο διοργανώνοντας παράνομους εράνους με πρόσχημα την οικονομική ενίσχυση παιδιών που έπασχαν από σοβαρές ασθένειες, έχει τη σημασία του να αναδεικνύουμε το καλό! Να το προβάλλουμε! Για το ντέρμπι θα γράψουμε με το καλό από αύριο.

Σήμερα είναι η μέρα για τη γεμάτη καρδιά του Τάσου Χατζηγιοβάνη, ενός εκ των πολλών «επωνύμων» που είχαν κάνει δωρεά μέσω της περίφημης ΜΚΟ «Η Παιδική Χαρά». Τα λόγια του γραμμένα σε χαρτί. Το δάκρυ βαθύ. Και τα λόγια του ας μην τα πάρει ο άνεμος, γιατί είναι «ψυχούλα» ο Τάσος: «Έχω λίγο άγχος. Κρατιέμαι για να μη συγκινηθώ. Ευχαριστώ τον ΠΣΑΠΠ για την τιμή που μου κάνει. Δεν έκανα τη δωρεά για να προβληθώ. Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι θα ερχόμουν εδώ να βραβευτώ. Το μόνο που ήθελα ήταν να βοηθήσω ένα παιδί να ζήσει. Οταν έμαθα την ιστορία του μικρού Δημήτρη-Οθωνα η πρώτη μου σκέψη ήταν να βοηθήσω.

Ηρθα σε επαφή με τη μητέρα του, αλλά δυστυχώς ο μικρός έφυγε από τη ζωή. Όλα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα με στενοχωρούν και με προβληματίζουν. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, να βεβαιωνόμαστε ότι η βοήθεια φτάνει εκεί που πρέπει. Μην κλείσουμε την καρδιά μας. Αύριο κάποιος θα χρειάζεται τη βοήθειά μας. Μια οικογένεια θα περνά δύσκολα. Όποιος έχει ανάγκη δεν πρέπει να είναι μόνος.

Δεν μπορούμε πάντα να αλλάζουμε την έκβαση μιας δύσκολης ιστορίας. Μπορούμε να σταθούμε δίπλα σε εκείνον που τη ζει, ο καθένας όπως μπορεί. Σκέφτομαι όσους προσφέρουν αθόρυβα. Να φτάσει το χειροκρότημα και σε αυτούς. Το καλό πάντα νικά. Θα συνεχίσω να προσφέρω όπως μπορώ».

Υπάρχει κάτι ομορφότερο για σήμερα; Οχι. Καλή μας νύχτα...